
ทุกก้าวย่างของชีวิต คือ การภาวนา
คำสอนของครูที่ท่านเมตตา เตือนสติหนูขณะจิตที่เศร้าหมอง ครูบอกว่า "ทุกก้าวย่างของชีวิต คือ การภาวนา ในวัดหรือนอกวัด คือ สมมุติ ถ้าติ๋วเชื่อมั่นและศรัทธาในคำพูดนี้ ติ๋วจะเข้าใจการภาวนา" เพราะการภาวนาของหนูยังถูกหั่นเป็นท่อน ๆ จะมีสติต่อเนื่อง ก็มักจะเป็นขณะที่อยู่คนเดียว หรือ อยู่ในที่ ๆ สงบ แต่เมื่อใดที่หนูต้องเผชิญกับผู้คน หรือ สิ่งต่าง ๆ สติหนูมักจะไม่มีกำลัง หลงลืมการภาวนา
ครูจึงเตือนว่า "อย่างนี้มันไม่ถูก ในการดำเนินชีวิตของคน เราเลือกไม่ได้ว่าจะเจอกับอะไร ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ให้น้อมรับ หากเราฝึกบ่อย ๆ จิตใจเราจะอ่อนโยนมากขึ้น"
ในการทำงานในทุกวันนี้หนูพยายามระลึกถึงคำสอนครู มีสติกับการทำงานและเผชิญกับสิ่งต่าง ๆ แม้ยังล้มลุกคลุกคลาน แต่หนูก็เห็นว่า หนูมีความอดทนมากขึ้น คนรอบข้าง ใจสบายมากขึ้น
และหนูก็จะฝึกฝนต่อไป เจ้าค่ะ
สวัสดีค่ะคุณติ๋ว
พ่อแม่ครูอาจารย์บอกว่า การทำงานขอให้เรามีสติกับงานที่เราทำ การภาวนาจะเป็นไปได้ยาก หากเมื่อใดมีเวลาในที่ที่เหมาะ การหมั่นดูจิดพึงกระทำ ที่สำคัญอย่าลืมดูกายด้วย
สำหรับน้ำชาเองเพิ่งเริ่มต้นค่ะดังนั้นอาจยังไม่ชัดเจนนัก แต่รู้ว่ามันใจเราเบาขึ้นมาก เห็นมันดับลงไปเอง
สาธุครับ
ทุกย่างก้าว คือ หนทางภาวนานะครับ
ขอบพระคุณค่ะ คุณน้ำชา ขอบพระคุณนะคะที่มาแลกเปลี่ยน
เป็นกำลังใจให้นะคะ
ขอบพระคุณค่ะ♥paula ♥ที่ปรึกษาตัวน้อย✿
ขอให้มีความสุขเช่นกันค่ะ
เจ้าค่ะ คุณ
Phornphon
ขอบพระคุณนะคะที่เเวะเวียนมา
(^__^)