ตามหาครู
.....เมื่อความเป็นครูหายไป
ความมักใหญ่ในเงินมาแทนที่
เบื้องหน้าฉาบปูนเนื้อดี
ภายในซากผีกองอาจม
.....ปากพร่ำร่ำบ่นสัจจธรรม
พบบาปกรรมกลับว่างามสม
เห็นศิษย์เพียงผลิตผลจากคารม
ประจานว่าเพาะบ่มมากับมือ
.....ครูของฉันหายไปไหน
ครั้งก่อนจำได้ระบือชื่อ
เชี่ยวชาญกลการฝึกปรือ
หนังสือตำราละอายไป
ครูมากมาย แต่มีวิญญาณครูน้อยลง นะครับ
ลูกฉันบ่นว่าครูที่โรงเรียนเบื่อ ผอ.โง่จ๊ะ
ครูคือใครฃใครคือครู
คนที่เป็นครู
เป็นกันที่ตรงไหน
เป็นที่ตรงที่ใจ
ตรงไหนที่เป็นกัน
วันนี้ ดีใจ ได้พานนบ
พิมล น้อมนอบ ขอไหว้
ขอทาน ใช่ครู เมืองไท
ครูไท อื่นใด ใช่ขอทาน
โลภะ โทสะ โมหะ
บดบัง สัจจะ ความรู้
ลืมสิ้น ทิ้งความเป็นครู
อดสูกลายเป็นขอทาน