ความตายไม่น่ากลัวเท่ากับความกลัวตาย
 
 
 
 
 
ความตายเป็นธรรมดาของทุกชีวิต 
ความตายไม่น่ากลัวเท่ากับการกลัวตาย 
ความตายเป็นนาทีทองของชีวิต 
ความตายเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่เราจะได้พบกับความสงบ การละวาง
และการยอมรับความเป็นจริงของชีวิต ที่ไม่มีใครหลีกพ้น
 
ความตายคือ การเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
ในวัฏะแห่งการเวียนว่าย
ก่อนความตายมาเยือน ขอให้เราปล่อยวางอารมณ์
ความรู้สึกที่ค้างคาใจ ทั้งความรัก ความโกรธแค้น
อาฆาต ริษยา พยาบาท ความห่วงใย อาลัยอาวรณ์ 
 
หนทางสู่ความตายอันสงบไม่อาจเกิดขึ้น
หากปราศจากอโหสิกรรม และการปล่อยวาง
 
สะสางทุกปัญหาในชีวิต 
เสมือนความตายมายืนรออยู่ตรงหน้า
หมั่นระลึกถึงความตายอยู่เสมอดุจเพื่อนสนิท 
ทำความคุ้นเคยกับความตายด้วยความเข้าใจ
ด้วยความกล้าหาญ
 
ฝึกไปไหนมาไหนคนเดียว
เพื่อความมั่นใจหากต้องเดินทางไกลเพียงลำพัง
ฝึกสติ และปัญญาในการเผชิญสิ่งที่ไม่คาดฝัน
สงบเย็นและพร้อมปรับตัวกับทุกสภาวะ
คิดเสียว่าความตายเหมือนการเดินทางไปต่างประเทศคนเดียว 
โดยมีสติและความรู้สึกดี ๆ  ไปเป็นเพื่อน 
ไม่มีอะไรน่าหวาดหวั่น
เพราะมีคนเดินทางกันอยู่ทุกวัน
 
รักษาใจให้สงบ คือการเผชิญความตายอย่างเป็นสุข
คิดถึงสิ่งดี ๆ  ที่เคยทำ เคยมี เคยแบ่งปัน
รำลึกถึงความดีงามของผู้คนรอบตัว
ขอบคุณ และขออโหสิกรรม หากเคยล่วงเกินกันไว้ 
บอกพวกเขาว่าเรารู้สึกดีเพียงใดที่ได้เกิดมาพบกัน
 
ความตายสอนให้เราเข้าใจความไม่เที่ยงแท้ของชีวิต
ความตายสอนให้เราเห็นว่าไม่มีสิ่งใดน่ายึดถือ
หรือยึดถือไว้ได้
เพราะไม่มีสิ่งใดมีอยู่จริง ๆ  เลย 
แม้แต่ตัวของเราเอง