ลมหายใจ

เมื่อก่อนมุ่ยก็ใช้ชีวิตธรรมดาเหมือนคนอื่นๆ  ทำงานจันทร์-ศุกร์ บางครั้งก็ต้องไปวันเสาร์บ้าง เพื่อเคลียร์

คำว่า "ธรรมะ" แทบไม่เคยรู้จักเลย จนกระทั่งวันหนึ่งหลังงานเลี้ยงบริษัทซึ่งเลิกประมาณ 1 ทุ่ม จากนั้นมุ่ยและลูกน้องก็ได้ไปเที่ยวผับแห่งหนึ่งต่อ.. เหมือนมีคนมากระซิบข้างหูของมุ่ยว่า "สถานที่แบบนี้ไม่เหมาะกับมุ่ยเลย" จากนั้นมุ่ยก็เกิดความรู้สึกเบื่อขึ้นมาทันที จึงรีบบอกน้องๆว่า ขอตัวกลับก่อน

พอรุ่งเช้ามุ่ยตื่นแต่เช้าเข้าอินเตอร์เน็ต แล้วsearch หาคำว่า สถานปฏิบัติธรรม แล้วมุ่ยไปซื้อหนังสือของคุณอ้อย ฐิตินาถ ณ พัทลุง มาอ่านด้วย เจอคำว่า "วัดห้วยส้ม"

เลยลอง searchดูใน google พอได้ website ขอศูนย์วิปัสสนา เชียงใหม่ ก็รีบสมัครทันที ตอนนั้นฉันผ่านการพิจารณา ดีใจมากรีบลางาน สะสางงานที่คั่งค้าง

มุ่ยนับวันรอเวลาที่จะได้ไปปฏิบัติธรรม ซึ่งเป็นสิ่งใหม่มากๆ ในชีวิตของมุ่ย  พอถึงวันนั้นมุ่ยดีใจมาก... แฟนไปส่งถึงห้องพัก จากนั้นมุ่ยตั้งใจปฏิบัติ...ไม่พูด...กินน้อย..นอนน้อย...เฝ้าสังเกตุพอง-ยุบของท้องตัวเอง  จิตใจไม่ค่อยฟุ้ง ไม่คิดถึงใครหรืออะไรเลย

เฝ้าแต่กำหนดอิริยาบทของตัวเอง...จนค่ำวันหนึ่งรู้สึกว่าจะเป็นวันที่4 ของการปฏิบัติ มุ่ยได้มาลงมาปฏิบัติที่ลานข้างนอก  พอนั่งสมาธิได้ไม่นานมุ่ยมีความรู้สึกว่า มีตะขาบตัวใหญ่เดินผ่านตักฉันไป.. ความรู้สึกตอนนั้นมุ่ยกลัวมาก แต่รีบกำหนดทันทีว่า กลัวหนอ ๆ ๆ แล้วกลับมากำหนดที่พอง-ยุบต่อ

และแล้วก็มีเรื่องที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นกับมุ่ยอีก ขณะนั่งสมาธินั้นมุ่ยก็เห็นตัวเองนั่งรถไปกับแฟน(กลับบ้าน) ซึ่งมุ่ยยังใส่ชุดสีขาวอยู่เลย จากนั้นอีก 1 วันต่อมา มุ่ยมีอาการเป็นไข้ ตัวร้อน แล้วตามด้วยอาการตกขาวอย่างรุนแรง

สุดท้ายแฟนมุ่ยต้องมารับตัวส่งโรงพยาบาล และวันที่เขามารับมุ่ยนั้นเหมือนภาพที่มุ่ยเห็นตอนนั่งสมาธิเลย หลังจากนั้นก็ต้องผ่าตัดด่วน เพราะหมอเจอเนื้องอกที่ปีกมดลูกทั้ง 2 ข้างและยังเป็นฝีที่ปีกมดลูกอีกต่างหาก  สุดท้ายก็ต้องให้หมอตัดทิ้ง

แต่การผ่าตัดครั้งนี้แม้จะเป็นการผ่าตัดใหญ่ แต่มุ่ยไม่ค่อยกลัวแล้ว มุ่ยรู้จักตั้งสติ รู้จักกำหนดอิริยาบทย่อยทำให้เราไม่เจ็บปวดมา 

มุ่ยไม่รู้หรอกว่ามุ่ยได้ไปทำกรรมไม่ดีกับใครไว้ ถึงได้เป็นแบบนี้ แต่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมามุ่ยเริ่มกินมังสาวิรัตบ้าง ,เจ บ้าง และประพฤติตนอยู่ในศีลธรรมอันดีงาม เพื่ออุทิศบุญกุศลที่เราสามารถทำได้ให้แก่เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย..และมุ่ยจะตั้งใจปฏิบติต่อไป

ขอขอบพระคุณ พ่อ-แม่ที่ชุบชีวิตมุ่ยมาได้เป็นผู้เป็นคน, ครูบาอาจารย์ที่อบรมสั่งสอนและเป็นตัวอย่างที่ดี, คู่ชีวิตที่คอยเป็นกำลังใจและดูแลมุ่ยเสมอมา ,เพื่อนๆ กัลยาณมิตรทั้งหลายทั้งในโลก cyber และที่พบเจอตามสถานปฏิบัติธรรม

มุ่ยคิดว่ามุ่ยไม่ได้โชคร้ายเลยถ้าพรุ่งนี้มุ่ยต้องหมดลมหายใจ เพราะมุ่ยยังมีความทรงจำดีๆ ติดตัวมุ่ยไป...มุ่ยเฝ้าอธิษฐานว่าหากเกิดชาติใดก็ตาม ขอให้เกิดในพระพุทธศาสนา

มุ่ยจะทำแต่ความดี..คิดดี..พูดดี..ทำดี