ฆ่าราชการ..คือ ผู้ทำงานให้ประชาชน..ทุกข์ระทม..

ห้าสิบปี กว่านี่ ที่ชีวิต..
ใช้แรงกาย แรงจิต ไปเท่าไหร่..
กินนั่งถ่าย นอนยืน บนผืนไทย..
เปลืองทั้งน้ำ ทั้งไฟ ไม่น้อยเลย..
แล้วเกือบสี่ สิบปี ที่ทำงาน..
ได้สืบสาน ตอบแทน บ้างไหมเอ่ย..
ทำอะไร ให้แม่พ่อ ได้ชื่นเชย..
ข้าวสักต้น ก็ไม่เคย จะปลูกกิน..
ใช้กระดาษ หลอกแรงงาน ชาวนาไร่..
ชิงไก่ หมู กุ้ง ปู ปลา เขามาสิ้น..
บ้านใหญ่โต เคยโบกปูน ฤาขุดดิน..
เหงื่อโรยริน ในฟิตเนส ทุเรศจริง..
ปากว่า ข้าฯ ทำงานทน เพื่อคนยาก..
นั่งห้องแอร์ แสนลำบาก เสียทุกสิ่ง..
ใช้สมอง ก็เหนื่อยหนัก จำพักพิง..
เพื่อนชายหญิง กระหยิบตา เข้าหาธรรม..
ถึงวันนี้ เมื่อใกล้ วัยเกษียน..
คิดวนเวียน แต่บำนาญ พาลนึกขำ..
กินแรงเขา ทั้งชีวิต ไม่คิดจำ..
ยังก่อกรรม ให้เขาเลี้ยง ไปจนตาย..
อยากคุกเข่า เอาหัวโขก ผืนพสุธา
ขอขมา เพื่อนพี่น้อง ไทยทั้งหลาย
โทษใหญ่หลวง ครานี้ สมควรตาย
นึกอับอาย นั่งหมองหม่น อยู่คนเดียว..