TrainerPatt
นาย พัฒนะ มรกตสินธุ์

อย่าชักช้า!!อย่ารีบพูด!!...หากท่านไม่อยากถูกขโมยซีน!!


http://www.trainerpatt.com

เป็นที่รู้ๆ กันอยู่ว่า...ภายในองค์กรมีการแข่งขันอยู่ตลอดเวลา บางครั้งเราเองอาจจะพยายามหา Blue Ocean ในการทำงานแล้ว ก็ยังมิวายมีผู้เดินทางเดียวกับเรา...!!!

จนกลายเป็น Red Ocean!! ทะเลเดือด...เลือดพล่านอีกจนได้...!!!

แต่นั่นเท่ากับเป็นการสร้างพลังให้เราพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง เกิดการเรียนรู้ต่อไป...

...หยุดอยู่กับที่ไม่ได้...

ผมเชื่อว่าการแข่งขันกับองค์กรอื่นๆ มีความมันส์...และความสนุก...มากกว่าการแข่งขันกันเองกับบุคลากรภายในองค์กร...

เพราะมีแต่แรงกับแรง...ขึ้นอยู่กับว่า...ใครสามารถควบคุมความแรงนั้นได้มากกว่ากัน!!

ความใจเย็นถือเป็นสิ่งสำคัญ การเก็บกระบวนการทางความคิดของเราไว้ก่อน...

เรารู้เพียงคนเดียว...เรารับผิดชอบเพียงคนเดียวก่อน...

อย่าเพิ่งบอกหรือกระจายข่าวให้แก่ใคร จนกว่าเราจะได้ลงมือทำเป็นรูปร่าง...

หรือเสร็จสิ้นแล้ว จึงค่อยนำเสนอ...

มิเช่นนั้น ผลงานของเราอาจจะตกไปอยู่กับคนอื่นๆ  ก็ย่อมเป็นส่วนที่ทำให้ ความก้าวหน้า หรือการถูกลอกเลียนแบบทำได้ยากขึ้น

แต่เราจะหยุดเพียงแค่นี้ไม่ได้ ต้องมีการพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ...อย่าหยุด!!

การแข่งขันกันสร้างผลงานภายในองค์กร ถือเป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุด...

ผมไม่เข้าใจว่า...เพราะเหตุใด?...ผู้ที่มีความคิดดีๆ หรือความคิดที่จะสร้างสรรค์พัฒนาองค์กรด้วยวิธีทางและความคิดที่แตกต่างออกไปจากเดิม...กลับถูกมองในแง่ร้าย...พยายามหาทางทำลาย!!

หรือไม่...ก็คอย Apply ผลงานนั้นๆ ให้กลายเป็นผลงานของตนเอง ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจ แต่เพื่อผลงานของตน กลับทำเช่นนี้!!

สิ่งที่ผมคิดว่า...น่าจะเป็นทางออกที่ดี...คือทำการพูดคุยและปรึกษากันว่า...

“ผมอยากที่จะทำคล้ายๆ คุณ...เราน่าจะร่วมมือกันได้ดี เพื่อสร้างผลงานนั้นออกมา”

แต่กลับเป็นว่าไม่มีการบอกกล่าว...ขโมยซีน...ไปใช้ทันที...ไม่มีการปรึกษา!!

ตัวอย่างล่าสุดที่เกิดขึ้นหมาดๆ กับตัวผมเอง...สามารถเป็น Case Study ได้อย่างดี

คือ ความคิด...

ใครว่า...ความคิดดีๆ ขโมยไม่ได้...ผมนี่ล่ะครับ...กำลังโดนขโมย...

จะเรียกว่าโดนขโมย...ก็ไม่ถูกนัก!!!

เรียกว่า...ถูกปาดดีกว่า...ถูกปาดครับ...ถูกปาด...!!!!!

เพราะเป็นโชคดีที่ความคิดในหัวของผม (Tacit Knowledge) ได้ถูกผลักดันจนเสร็จสิ้นเรียบร้อยสำเร็จเป็นรูปร่าง โดยไม่ได้แพร่งพรายให้ใครรู้...และข้อมูลของผม...

ผู้อื่นสามารถรับทราบได้ (Explicit Knowledge) เป็นที่เรียบร้อย...

และได้ถูกประชาสัมพันธ์กระจายข่าวสารแก่บุคลากรทุกระดับ...ให้ได้รับทราบทั่วกัน

เป็นผลงานเกี่ยวกับการเขียน News Letter (ข่าวสารที่ผมได้จัดขึ้นเพื่อเป็นช่องทางการสื่อสารระหว่างบุคลากรภายใน) ฉบับแรก คลอดสู่สายตาประชาชนในองค์กร...!!

เมื่อผู้ที่สนใจท่านนี้...ได้รับทราบว่ามีการจัดทำ...และได้อ่านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว...(พร้อมๆ กับบุคลากรท่านอื่นๆ)

สัปดาห์ถัดมา...ก็ปรากฏเป็นข่าวสารสั้นๆ เป็นลักษณะของการถ่ายเอกสาร เพื่อให้บุคลากรได้รับทราบเช่นเดียวกัน...

เพียงแต่เป็นคนละแนวทาง...

ผมเห็นแล้วก็ฉุกคิดในใจขึ้นมาทันที????...

“ทำไมไม่ทำก่อนหน้านี้...”

“ตัวเองก็ชอบเขียนอยู่แล้ว...แต่ทำไม? รีบคลอดออกมาจังเลย?...แข่งกันหรือไง???”

“เคยเขียนบทความลงหนังสือมาแล้ว...เราเขียนแค่ภายใน...กลัวโดนขโมยซีนหรือไง?”

ก็อาจจะเป็นแนวความคิดต่างๆ นานา สามารถคิดได้...ทำได้ครับ...

เพราะท่านเองก็ตำแหน่งหน้าที่สูงทีเดียว...

คนอื่นๆ ที่เขาอ่าน...เขาคงไม่ทราบเลยนะครับ...ว่า...

“ท่านกำลังทำอะไร???”

          ว่าแต่ว่า...การมีคู่แข่งขัน...ก็เป็นส่วนดีนะครับ...

ทำให้เราต้องพัฒนาตัวเอง...ไม่หยุดนิ่งอยู่กับที่...

ถ้าหากได้มีการพูดคุยหรือปรึกษากันก่อน...(แม้ว่าผมจะอายุน้อยกว่าท่านก็ตาม)...

ผมว่าจะเป็นการพัฒนาองค์กรได้อย่างดีทีเดียว...ไม่ใช่แย่งซีน...ขโมยซีน...ทางใครทางมัน

คุยด้วยกันซักนิด...คิดด้วยกันสักหน่อย...Work มากๆ...

          แม้ว่าจะเป็นพฤติกรรมการเลียนแบบก็ตาม...มองในทางที่ดีกับองค์กร...นั้น...ถือได้ว่า...ดีทีเดียวครับ...

          เพราะเป็นการผลักดัน...บีบ...เค้น...นำความรู้...ความคิด...ประสบการณ์ที่อยู่ในหัว...

กลั่นออกมาให้เป็นตัวหนังสือ...คนอื่นๆ สามารถอ่านความคิดของเรา...และอาจนำไปปฏิบัติตามด้วยก็ได้...!!

แต่บุคคลที่อ่านหรือเก็บความรู้นั้นไว้แล้ว...จะสามารถนำไปใช้ได้ดีแค่ไหน...ขึ้นกับขีดความสามารถในการรับรู้...และความสามารถในการประยุกต์ใช้!!

สามารถนำความรู้ที่ได้นั้นๆ มาต่อยอดให้เกิดการพัฒนา...แล้วเพิ่มขีดความรู้จนสามารถเขียนขึ้นมาเป็นเอกสารเผยแพร่ให้ผู้อื่นได้บ้างหรือไม่???

และผู้อ่านคนอื่นๆ...ต้องสามารถเข้าใจได้...โดยการใช้ภาษาง่ายๆ...ไม่ใช้ศัพท์เทคนิคมากจนเกินไป...

ทั้งนี้ก็ขึ้นกับกลุ่มผู้อ่านนะครับ...ว่าเราจะสื่อถึงใคร????

สำหรับผมคิดว่า...ใช้ภาษาง่ายๆ...ที่เข้าใจได้ทุกระดับ...ไม่ต้องอวดภูมิความรู้...คือการถ่ายทอดที่สนุกและรู้เรื่องมากที่สุด...!!!

สิ่งสำคัญที่สุดคือ...การให้เกียรติทางความคิดของผู้อื่น...อย่าลอกเลียนแบบ...หรือหากลอกเลียนมา...ก็ควรจะบอกด้วยว่า...ตนเองหยิบยกมาจากที่ใด???

อันเป็นการป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ หรือทรัพย์สินทางปัญญา!!!

ความคิดดีๆ...เก็บถนอม...กลั่นกรอง...แล้วค่อยนำเสนอ...อย่าแพร่งพรายให้ใครทราบ...อย่าแพร่งพรายให้ใครรู้...จนกว่าเราจะเป็นผู้นำเสนอผลงานนั้นเอง...!!!

คำสำคัญ (Tags): #hr#hrd#hrm#od#trainer#trainerpatt#training
หมายเลขบันทึก: 321664เขียนเมื่อ 20 ธันวาคม 2009 13:48 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 11:29 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี