ห่มดาว หนาวน้ำค้าง ริมฝั่งปาย

ห่มดาว หนาวน้ำค้าง ริมฝั่งปาย

 

๑. สายลมวูบจูบหยอกปุยหมอกหนา

แพรน้ำค้างจากฝั่งฟ้าปกแผ่นพื้น

เย็นสายหมอกพัดพริ้วเป็นริ้วคลื่น

ดาดาดดื่นผ่องอำไพเมืองปายแลนด์

 

        ๒. ลาเมืองกรุงมุ่งหวังยังเมืองหมอก

        ผ่านโค้งคุ้งทุ่งดอกงามเหลือแสน

        ลัดเหลี่ยมภูป่ายผามาชายแดน

        ไกลเหลือแสนยังมาดมุ่งหนีกรุงลวง

 

๓. ห้วยน้ำดังดูเด่นเป็นเบื้องหน้า

ก้อนเมฆาลอยยิ้มปริ่มจะล่วง

หอมเอยหอมกลิ่นบุบผามาดลทรวง

ประหนึ่งห่วงเวหาจากสวรรค์

 

        ๔. จากห้วยน้ำมุ่งไปเมืองในหมอก

        ดังคำบอกเมืองเทวามาเสกสรร

        เมืองแห่งภูเสียดฟ้าเมืองเทวัญ

        เมืองสวรรค์เมืองปายเมืองใกล้ฟ้า

 

๕. นอนกลางดินกินกลางดาวเคล้าลมหมอก

เย็นลมหยอกหมอกเย้าผ่าวผิวหน้า

เสพความสุขอังอุ่นไอใกล้ธารา

ผองเพื่อนพริ้มปริ่มอุราสราญรมย์

 

        ๖. บ้านต้นน้ำยามนี้เป็นที่พัก

        ไม่ไกลนักจากเมืองปายได้สุขสม

        เที่ยวถนนคนเดินเพลินอารมณ์

        ชิมขนมนมเนยเชยชมชวน

 

๗. อำลาปายบ่ายลับกลับกรุงเทพ

ตระกองเก็บภาพในใจใว้คิดหวล

แม้ปีเคลื่อนเดือนผ่านวันเรรวน

จะยังหวลคิดถึงปายมิไว้วาง

 

๘. หวังเพียงปายวันนี้จะมิเปลี่ยน

ดุจแรงเทียนต้านกระแสศิวิไลสร้าง

จงเป็นเมืองที่มิใช่เมืองปลายทาง

เก็บทุกอย่างใว้เป็น “ปาย” เมืองในฝัน ฯ

 

                        กิฟท์ ท่าตะโก 

                        ณ ริมแม่น้ำปาย แม่ฮองสอน

                        12-12-52