ความรัก

         

              ความรัก

       ถ้าความรักดั่งกาแฟสำเร็จรูป
เหมือนรสจูบไร้ดื่มด่ำฉ่ำความหวาน
ทั้งฉาบฉวยรวบรัดเกินทัดทาน
อาจร้าวรานเมื่อรักร้างต่างรุนแรง

      ให้ความรักดั่งกาแฟที่ใหม่สด
คั่วและบดหยาบป่นจนหอมแห้ง
กรองใส่ถ้วยรินน้ำร้อนร่อนตะแกรง
กรุ่นกลิ่นแรงหอมหวลชวนให้รอ

      ทีละหยดทีละหยดสดลงแก้ว
แท้จริงแล้วต้องอดทนมิย่นย่อ
กลั่นความรักจากใจให้เพียงพอ
ความสุขก่อคุ้มค่าท้าให้คอย

      เติมความหวานด้วยน้ำตาลผสานผสม
ลดความขมนมเสริมเพิ่มอร่อย
รสกลมกล่อมจิบอุ่นอุ่นสูดกลิ่นลอย
ทีละน้อยค่อยค่อยดื่มลืมไม่ลง

      เหมือนกับการกลั่นกรองของความรัก
จะประจักษ์รักยิ่งใหญ่ใช่ความหลง
เฝ้าถนอมน้ำใจให้ยืนยง
ไม่หวือหวาแต่มั่นคงและจริงใจ...

 

  สักคนที่เข้าใจ

 

     หนุนตักฉันได้นะเธอเมื่อเจอเรื่องทุกข์ใดใด

ตักนี้ไม่มีเมื่อวานซ้ำเติมให้เธอร้องไห้

มีแต่กำลังใจให้เธอไว้สู้พรุ่งนี้

ฉันจะร้องเพลงเบาเบากล่อมเธอเหมือนเคยทุกที

ฉันยังรักเธอเสมอได้ยินอยู่นะคนดี

หลับซะนะแล้วผ่านคืนนี้ด้วยรักของเรา

เกิดหนึ่งครั้งขอเพียงหนึ่งคนที่เคียงข้างแทนที่เงา

เป็นแดดอุ่นเมื่อยามเหน็บหนาวเป็นแสงดาวในคืนมืดมน

ดั่งวันนี้ที่เรามีกันก้าวผ่านทุกความทุกข์ทน

ท่ามกลางคนเป็นล้านคนสักคนเข้าใจก็พอ

หัวใจต้องมีรวงรังคุ้มกันให้ฝันหลบฝน

เหนื่อยกายจากงานหนักเกินเหนื่อยใจจากคำของคน

แค่กลับมาหนุนตักจนจนทุกข์ในใจก็ได้บรรเทา

เกิดหนึ่งครั้งขอเพียงหนึ่งคนที่เคียงข้างแทนที่เงา

เป็นแดดอุ่นเมื่อยามเหน็บหนาวเป็นแสงดาวในคืนมืดมน

ดั่งวันนี้ที่เรามีกัน ก้าวผ่านทุกความทุกข์ทน

ท่ามกลางคนเป็นล้านคนสักคนเข้าใจก็พอ

รักเธอ รักเธอ รักเธอ ฉันรักเธอ

รักเธอ รักเธอ รักเธอ ฉันรักเธอ...