ในช่วงนี้ ผมชวนตัวเองหาเรื่องทำสนุกๆดีกว่า ปลูกผักสวนครัวและพืชพรรณที่เหมาะๆในรัศมี20ก้าว จากชายคาบ้าน คิดแล้วก็ลงมือทำมาเรื่อยๆ เสริมบ้าง แก้ไขบ้าง เดินระบบน้ำฝอย มีงานน่าสนใจเติมวันละนิดจิตแจ่มใส เพียงตั้งไข่ล้มต้มไข่ลุกก็สนุกกับสิ่งที่เกิดขึ้นมาสนองน้ำพักน้ำแรงเรา ได้ออกกำลังกาย ได้หยอดเติมกำลังใจ ได้อาหารหูอาหารตาและอาหารใจ มีสิ่งดีๆผุดโผล่ขึ้นมาให้ชื่นชม ชะพลูใบเขียวเป็นมัน เที่ยวที่แล้วคุณแห้วเอี้ยวตัวไปเด็ดมากินกับส้มตำและยำต่างๆ บอกว่าเฮ้อแรด

“เข้าทำนองความสุขที่คุณชิมได้”

ผม ออกแบบปลูกตามอำเภอใจฉัน ได้อะไรมาก็ขุดหลุมปลูกตรงโน้นตรงนี้ เหมือนช่างปุปะตัวถังรถนั่นแหละ ช่วงสุดท้ายขัดสีฉวีวรรณเดี๋ยวก็ออกมาเอี่ยมอ่อง เรื่องนี้เอากระเพาะเราเป็นตัวตั้ง เราชอบผักอะไรก็ปลูกมากหน่อย แต่ผักที่สมควรปลูกสมทบก็ควรมีนะครับ ปลูกไว้เผื่อญาติเราที่ชอบแตกต่างออกไป

ผักที่เหมาะกับขยุ้มลงกระทะร้อน ผักแป้น ผักบุ้ง ผักกาด ได้ฤกษ์ลงกระทะเมื่อเร็วนี้ มันเหมือนกับเรารับประทานความสุขยังไงยังงั้นเลยละขอรับ ประเภทมือยาวเถาว์เลื้อยไต่ยุบยับกำลังทอดยอดไปยังกิ่งไม้ที่อยู่เหนือขึ้น ไป พริกไทย ดีปลี น้ำเต้า เสาวรส ดอกไม้จีน ตำลึง มะระขี้นก ผักฮากของน่าน ผักจำพวกเสริมรสไม่ต้องง้ออะยิโน๊ะโม๊โต๊ะ ยี่หร่า สะระเหน่ กระเพรา ผักชี ผักสลัด ต้นหอม ตั้งโอ๋ ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด ใบหูเสือ ใกล้จะใช้การได้แล้ว ประเภทใส่ส้มตำหรือยำต่างๆ พริกมะเขือเทศ มะนาว ตะลิงปลิง ขาดครัวเหมือนขาดใจปลูกไว้พอสมควร ผักยืนต้นจำพวกเด็ดยอดได้เรื่อยๆเช่น มะกล่ำ ผักหวานบ้าน มะยม มะรุม เจอน้ำเจอปุ๋ยใบเขียวสดใส

สมุนไพร ใกล้ตัวก็เช่นเดียวกัน ผักส่วนมากก็มีคุณสมบัติร่วมด้วยช่วยกันอยู่แล้ว ปลูกเสริมบ้างตามความต้องการใช้ ฟ้าทะลายโจร แปะตำปึง รางจืด ขมิ้น หลวงพ่อวัดป่าธรรมดาท่านสอนผมว่า..นอกจากมีไม้ประ แดกแล้วก็ต้องมีไม้ประดับบ้าง ผมก็ไปหากล้วยไม้มาแขวนชานหน้าบ้าน ต้นไม้ใหญ่ใกล้บ้านก็จะปลูกกล้วยไม้ประดับลำต้น และปลูกไม้ดอกให้เถาว์เลื้อยขึ้นไปโชว์ดอกและกลิ่นตามคาคบ ทางเดินเข้าบ้านตอนนี้มีกล้วยไม้ออกดอกมา..ยินดีต้อนรับแล้วนะขอรับ

โอ้ย! ทำอย่างนี้สนุกเพลินเพลินยังกะอะไรดี

เช้าๆแดดอุ่นหมอกจางเกี่ยวก้อยกันอ้อยอิ่ง

นก ไก่ ขันต้อนรับรุ่งอรุณฉาน

ไก่งวง นกยูงรำแพนหางสวยป้อไปพ่อมา

ห่านคอยาว เป็ด ไก่ต๊อก ไก่แจ้เดินพาเรดชวนกันออกไปชอบปิ้ง

บางวันตุ๊กแกยังเผลอร้องตับแกๆ..ให้เรานับว่าจะร้องกี่แกกี่ตับ

เจ้ามอมลูกหมาวัยกะเต๊าะชวนแม่เล่นมวยปล้ำ

ลูกงูสิ่งยังเลื้อยออกมาโชว์ตัว

ผีเสื้อบินโฉบดอกแก้วโชว์ลายปีกลายพร้อย

“เท่าที่สังเกตยังไม่เห็นส่ำสัตว์ทั้งหลายอมทุกทรมานเลยนะครับ”

แมวขาเป๋ร้องเมี๊ยวๆอารมณ์ดีทั้งวัน

ไก่แจ้วัยรุ่นตัวหนึ่งที่ตัดสินใจอยู่อย่างสันโดษก็อร่อยกับปลวกตัวอ้วนๆ

แม้แต่ลูกโม่งก็ยังหล่นมาหยอกล้อเราทั้งวัน

ใบไม้แห้งปลิดปลิวผลิกร่อนลงมาอย่างไร้ลีลามา

การทำอะไรไร้ทีท่าบางทีก็เหมือนการมีอิสระ ได้ปลดปล่อยปลดวางแผ่วๆเหมือนที่อุ้ยสร้อยรำพึง..คน เราอยู่ในกรอบ ข้างกรอบ นอกกรอบอย่างมีศิลปะก็จะมีความสุข ช่วงที่มีความสุขจะมีสติ ใจนิ่งพอที่จะคิดต่อยอดเรื่องพิเศษๆได้อย่างบังเอิญ ได้ฉุกคิดเอ๊ะนั่นเอ๊ะนี่..

“ถ้ารากเดินลงล่างออกข้างๆ ยอดไม้ใบไม้ก็จะเจริญเติบโตขึ้นเรื่อยๆ”

ถ้า คนเราสติปัญญาเดิน ความเจริญจะไปไหนเสีย แต่ถ้ามาข้องแวะกับเรื่องขลุกขลิกเราก็จะเสียเวลาใส่ปุ๋ยรดน้ำให้รากของตัว เองเดิน ประเด็นนี้ลองมาดูทางสายธรรมะอธิบายไว้บ้างดีไหมนะครับ ..

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกยิ่งกว่าความตาย ก็คือความไม่ตายของต้นเหตุที่ทำให้เราเดือดร้อน ทุกข์ทรมานทั้งด้านร่างกายและจิตใจอันได้แก่ พลังงานอวิชา อัสสาทะ กิเลศ ตัณหา อุปทานในจิตวิญาณเรา ซึ่งจะติดตามไปสร้างความเดือดร้อนทุกข์ทรมานให้เราทุกภพทุกชาติอย่างไม่รู้ จบไม่รู้สิ้น และจะทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นๆ ถ้าเราเติมอาหารเติมเชื้อเพลิงพลังงานให้มันอยู่ตลอด ซึ่งคนส่วนใหญ่ก็เป็นเช่นนั้น

แต่ถ้าเรามุ่งเอาจริงเอาจังกับการสลายพลังงานดังกล่าวก็จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อสุขภาพกายสุขภาพจิตเรา ครูบาอาจารย์บอกว่า ราก เหง้าของปัญหาทั้งหมดในโลก อันเป็นตัวทำให้เกิดอวิชชา กิเลศ ตัณหาก็คือ อัสสาทะ (ความชื่นชอบใจ ความเอร็ดอร่อย) ในอบายมุข กามคุณ โลกธรรมและอัตตามานะ โดยแสดงออกมาในอาการของความใจร้อน รีบร้อน กดดัน ผลักดัน บีบคั้น บังคับตนเองหรือผู้อื่น ให้ทำดังที่ตนอยากเสพ ทุกครั้งที่เราร้อนรีบร้อน และเร่งรีบ นั่นแหละ กิเลศกำลังทำงาน ลองสังเกตจิตของตนเองให้ดีเถิด เหตุที่เราใจร้อนและเร่งรีบก็เพราะ อยากเสพ อยากได้สิ่งนั้นไวๆ..

จบข่าว อิ อิ..