hiv
 
ต้น (ชื่อสมมุติ) ติดเชื้อเอชไอวีจากแม่สุ่ลูก    แม่มีเชื้อเอชไอวี  แต่ปิดบังพ่อ  หลังจากคลอดลูกพ่อแม่เลิกกัน   ลูกอยู่กับพ่อที่ไม่มีแม่ใหม่
พ่อเลี้ยงดูต้นจนอายุ 15 ปี   ต้นเริ่มป่วย  น้ำหนักลดลง มีจุดคันตามลำตัว
จนวันหนึ่งต้นมีไข้สูงมากพ่อพามาโรงพยาบาล
วันนั้นเป็นวันที่พ่อรู้ว่าต้นมีเชื้อเอชไอวี  และเข้าสู่ภาวะของโรคเอดส์
พ่อร้องไห้   แต่ต้นไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ....
ต้นได้รับการรักษาด้วยยาต้านไวรัสที่แพทย์ พยาบาลสอนพ่อ  แนะนำต้น ว่าต้องกินตรงเวลา ต่อเนื่อง
1 ปีผ่านไป   ต้นเริ่มรู้ว่าตนเองมีเชื้อเอชไอวีในร่างกาย เป็นผู้ป่วยเอดส์
วันที่รู้ต้นร้องไห้
บอกว่าเสียใจ   ไม่อยากกินยาแล้ว   จะยอมกินถ้ากินแล้วหายขาด
วันนั้น คุณหมอและพยาบาลบอกต้นว่าไม่หายขาด แต่จะแข็งแรง ไม่ป่วย มีอายุยืนยาว ทำงานได้  วิ่งเล่นได้ตามปกติ  แต่ต้องกินยาตรงเวลานะ ห้ามขาดยา
ต้นรับปาก  ว่าจะกินยา  พ่อรับปากว่าจะดูแล
เวลาผ่านไปไม่ถึง 1 ปี  ผลการตรวจเลือด  การรักษาไม่ก้าวหน้า  ต้นดูไม่ดีเท่าที่ควร
ต้นยอมรับกับหมอและพยาบาลว่ากินยาบ้าง ไม่กินบ้าง
พ่อโกรธมาก  บอกว่าจะตีลูกให้ตาย   วันนี้ไม่รอดแน่  สารพัดคำหยาบ
โกรธที่ลูกโกหกว่ากินยา   เพราะตัวพ่อเฝ้าลูกตลอดไม่ได้เพราะต้องทำงาน
วันนี้ถ้ากลับบ้านจะตีให้ตาย ...
 
ต้นร้องไห้   บอกว่าเบื่อ  ไม่อยากกินยา   พร้อมจะตาย ....
วันนั้น  เป็นวันที่พยาบาลน้ำตาคลอตาต่อหน้าต้น  ต่อหน้าพ่อ
บอกพ่อว่า  ขอเถอะ  วันนี้พี่ขอ   อย่าทำอะไรต้นเลย  แค่นี้ต้นก็เจ็บพอแล้ว
พี่พยาบาลกอดต้น...
ในที่สุดพ่อรับปากว่าจะไม่ตีต้น
แล้วจูงมือกันกลับบ้านไป
กรณีของต้นเป็นหนึ่งในหลายคนของผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี
ปัญหาของต้นต้องได้รับการช่วยเหลือ  แก้ไข  ตั้งแต่ระดับครอบครัว
จนถึงระดับ ...
นำมาให้อ่านเพื่อว่าจะมีข้อเสนอ   ให้ทีมผู้ดูแลมีทางเลือก  ทางออก  แนวทางป้องกัน  แก้ไข  ดีกว่าที่เป็นอยู่