การมีชีวิตอยู่บนโลก จำเป็นหรือว่าจะต้องให้ได้ร้อยปี เก้าสิบปี แปดสิบปี หากวัตถุประสงค์การมีชีวิต เพียงกินและดื่มเท่านั้น มันไม่มีความหมายอะไรเลย แต่หากเราอยู่บนโลกนี้ในระยะเวลาสั้นๆ แต่เป็นระยะเวลาสั้นๆที่เป็นสาระแก่ตนเอง และเพื่อนมนุษย์คนอื่น ก็เป็นช่วงเวลาสั้นๆที่ดี และมีความหมาย คนเราพยายามที่จะยื้อชีวิตให้อยู่บนโลกนานๆ แต่ยังไม่มีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนในการมีชีวิตอยู่...

ในกรณีของผู้ป่วยเอดส์ที่เมื่อรู้ว่าตนติดเชื้อ หากไหวตัว คิดได้ ที่จะมีชีวิตทั้งหมดที่เหลืออยู่เพื่อผู้อื่น จะมีความสุขและไม่ห่วงชีวิตตัวเองเลย...มีตัวอย่างให้เห็น