ยืนมองป้าย ตัวหนังสือ ๒๐๐ วัน คิดอยู่เงียบๆ เวลาแห่งการปฎิบัติตามคำปฎิญาณต่อตนเองต่อเด็กน้อยชาวบ้านป่าอีกยาวไกล
เมื่อคิดจะปลูกผัก ผักแตกใบ ออกฝักยาวเท่าน้วก้อย ก็ให้หัวเราะอยู่อย่างมีความสุข วันนี้เกือบทุกต้นแข่งกันอวดฝักอวบเขียวสวย
แปลงข้างๆเป็นมะเขือ ก็ใบใหญ่ใบโตจัง
คงตอบตรงนี้ละมั้ง ลองดูก็แล้วกัน
ก่อนอื่นเป็นบ่อยๆอยู่มากคือการขาดมารยาท ในการสื่อสาร เป็นความผิดจากความลังเลว่าที่เขียนตรงนี้ใช่หรือไม่
ขอบคุณเพื่อนใหม่ค่ะ
แปลงของเด็กๆอยู่โรงเรียนค่ะ
แต่แปลงนี้ปลูกในผาด่าง
การปลูกผักไม่ยาก
แต่การเปลี่ยนความเชื่อปลูกผักปลอดสารกุ้งต่อสู้กับชาวผาด่างมาตั้งแต่ก้าวแรกและลมหายใจที่นี่ทีเดียว แต่ทุกอย่างกำลังเกิดใหม่อย่างช้าๆ
แต่นั่นก็เพราะคุณอ้วนและครอบครัวให้เงินเป็นตัวนำร่องทดลอง
เป็นระยะเวลา๑ ปีการศึกษา นั่นก็เพียงพอที่จะฝังชิพทัศนคติลงในร่างชาวป่ากลุ่มน้อยๆได้ค่ะ