....วันที่ลูกน้อยเดินเข้าสู่รั้วอนุบาลเต็มรูปแบบ
น่าจะเป็นวันที่พ่อแม่อดปลื้มใจไม่ได้
ตัวเล็กๆ ใส่ชุดเครื่องแบบนักเรียน สะพายเป้ใบเขื่อง
กับอุปกรณ์ส่วนตัว ... ภาพเหล่านี้ จะเป็นภาพที่พ่อแม่ทุกท่านมีความสุขที่ได้เห็น
ดีใจที่มีท่านผู้ปกครองผู้สนใจในการดำเนินชีวิตทุกช่วงของลูกน้อย
เข้ามาแวะเวียนหาประสบการณ์ต่างๆ เพื่อลูกของตน
.......
ลูกน้อยวันนี้ กำลังเติบใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
พ่อแม่แทบตั้งตัวไม่ทัน ด้วยพัฒนาการที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว
คำพูดที่มากมายด้วยศัพท์แปลกหู ที่ลูกสรรหามาพูด
...........
มีเพียงความไว้วางใจระหว่างบ้านและโรงเรียนเท่านั้น
ที่จะสานสัมพันธ์อันดีระหว่างกันเพื่อพัฒนาเจ้าตัวเล็กๆ
ที่มาจากที่ต่างกัน สภาพแวดล้อมการเลี้ยงดูต่างกัน
ครูก็เช่นกัน แต่ละคนก็ต่งกันด้วยสภาพแวดล้อมพื้นฐานของแต่ละคน
เหมือนเด็กๆ พ่อแม่ก็ไม่แตกต่าง
เราต่างมาจากสภาพแวดล้อมและพื้นฐานที่ไม่เหมือนกัน
ดังนั้น สิ่งที่เราสามารถทำได้คือ เข้าใจกัน
ปรึกษาหารือและร่วมกันเพื่อพัฒนาเจ้าตัวเล็กที่จะเป็นอนาคตของชาติ
ไม่ใช่อนาคตของเราเท่านั้น
เราจะปั้นเด็กๆ อย่างไร ให้ออกมาเป็นดาวที่สว่างสุกใส
ไม่ใช่ดาวเดือนมืดอับแสง
ที่สำคัญในเขตรั้วโรงเรียนคาทอลิกของเรา สิ่งที่สำคัญ
จุดเน้นที่ลืมไม่ได้ คือ การปลูกฝังด้านคุณธรรม จริยธรรม
ไม่หลงไปตามกระแสโลกหรือวัตถุนิยมจนเกินไป
นั้นคือ อุดมการณ์ของแวดวงโรงเรียนคาทอลิกของเรา
เด็กที่จบไปน่าจะเป็นเด็กที่มีคุณธรรม จริยธรรม
มีสำนึกในความถูกต้อง สามารถแยกแยะสิ่งดีและไม่ดีได้ด้วยตนเอง
................
หายากนะคะ หายากในเด็กรุ่นใหม่นี้
งานหนักไม่ได้อยู่ที่ใครเลย
อยู่ที่พ่อแม่ ครูและบุคคลที่เกี่ยวข้องกับชีวิตน้อยๆ ที่กำลังเติบโตนี่แหละคะ
..............
ลูกน้อยกำลังสร้างรังให้กับชีวิตตนเอง
เราเป็นเพียงเสียงสวรรค์คอยชี้ช่องทาง
ให้ลูกน้อยเลือกวัสดุที่จะก่อสร้างให้มั่นคงแข็งแรงร่วมกัน
..............
รักค่ะ
ครูน้ำผึ้ง
