เช่นเดียวกับร่างกายที่หากเราไม่ออกกำลังมันจะอ่อนแอและทำงานไม่เต็มประสิทธิภาพ หัวใจก็เช่นเดียวกัน
ในการออกกำลังกายนั้นแม้ว่าจะมีหลากหลายรูปแบบและวิธีการแต่ก็โฟกัสไปที่การให้อวัยวะส่วนต่างๆของร่างกายเผชิญกับ "สถานการณ์" (เช่น ความเร็ว น้ำหนัก ความหยืดหยุ่น การเคลื่อนไหว การทรงตัว ฯลฯ) ที่ทำให้มันต้องใช้ความพยายามที่มากหรือเหนือกว่าการทำงานปกติของมัน
สถานการณ์ที่ถูกกำหนดให้ร่างกายเผชิญในกระบวนการของการออกกำลังกายนั้นจะทำให้ร่างกายส่วนนั้นๆแข็งแรงหรือทำงานได้ดีขึ้น หลักการออกกำลังใจที่มองไม่เห็นก็ทำนองเดียวกันครับ
การออกกำลังใจที่มองไม่เห็นก็คือการให้หัวใจเผชิญกับสถานการณ์หรือเงื่อนไขต่างๆนั่นเอง ซึ่งเราพบว่าศาสนาได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างมาก และอิสลามก็ได้ให้ความสำคัญกับหัวใจและการออกกำลังใจที่มองไม่เห็นในระดับที่สูงมากๆ มีกระบวนการ รูปแบบ กฎเกณฑ์ที่เป็นรูปธรรม และอยู่ในวิถีแห่งชีวิตปกติที่ไม่จำเป็นจะต้อง "ถอนตัว" ออกจากชีวิตประจำวัน
เขียนถึงตรงนี้ทำให้นึกถึงเมื่อครั้งไปเยี่ยมปฐมอโศกที่จังหวัดนครปฐม ได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนพูดคุยกับสมาชิกท่านหนึ่งของปฐมอโศก ครับเธอเป็นสุภาพสตรี จำได้ว่าผมบอกเธอว่า
อิสลามสอนให้เราครองธรรมและมีบทบัญญัติต่างๆรวมถึงกฏหมาย (ชะรีอะฮฺ) ที่ค่อนข้างเข้มงวดมาก แม้กระนั้นอิสลามก็ไม่ได้ห้ามการครองเรือน กลับส่งเสริมสนับสนุนเสียอีก เช่น อนุญาตให้ชายสามารถแต่งภรรยาได้มากกว่าหนึ่งแต่ไม่เกินสี่คน เป็นต้น
อืม กำลังคิดอยู่เช่นกัน เรื่องครองเรือน
โอ้ พระผู้ทรงสร้างมนุษย์ และผู้ทรงให้มีคู่ครอง ขอทรงประทานคู่ครองแด่คนตานีด้วยเถิด อามีน
อามีนนน
อัลหัมดุลิลละฮฺ แท้จริงอัลลอฮฺทรงปรีชาญาณและทรงรอบรู้ในหัวใจของมนุษย์ และแผนการของพระองค์นั้นย่อมบรรลุผลเสมอ