นุชจรี เอื้อประเสริฐ.  การจัดอัตรากำลังบุคลากรพยาบาล ตามการจำแนกประเภทผู้ป่วย ในหออภิบาลผู้ป่วยหนักเด็ก โรงพยาบาลศรีสะเกษวิทยานิพนธ์ พย.. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น,  2543.

 

นุชจรี เอื้อประเสริฐ  (2543 : บทคัดย่อ) ได้ศึกษาการจัดอัตรากำลังในหออภิบาลผู้

ป่วยหนักเด็ก โรงพยาบาลศรีสะเกษ  โดยศึกษาหาปริมาณงานตามการจำแนกประเภทผู้ป่วย

เก็บ รวบรวมข้อมูลปริมาณงานจากปริมาณเวลาที่บุคลากรใช้ในการปฏิบัติกิจกรรมพยาบาลโดย

ตรง และกิจกรรมอื่นๆ นอกเหนือจากกิจกรรมพยาบาลโดยตรง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย

ประกอบด้วย

 1) เครื่องมือจำแนกผู้ป่วยของกองการพยาบาล (2539) ได้แบ่งประเภทผู้ป่วยออกเป็น 4 ระเภท

ตามระดับความรุนแรงโดยใช้ตัวบ่ชี้หลัก และตัวบ่งชี้รองเป็นตัวจำแนกประเภทผู้ป่วย ตัวบ่งชี้

หลัก ประกอบด้วย การเปลี่ยนแปลงสัญญาณชีพ อาการและอาการแสดง ส่วนตัวบ่งชี้รอง

ประกอบด้วย ภาวะการรับรู้ความสามารถในการเคลื่อนไหวและสภาวะด้านจิตใจ อารมณ์และ

สังคม

2) แบบ บันทึกเวลาที่ใช้ในการปฎิบัติกิจกรรมการพยาบาลโดยตรงและกิจกรรมอื่นๆของ

บุคลากรพยาบาล ซึ่งผู้ศึกษาสร้างขึ้นเอง โดยผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรง

คุณวุฒิจำนวน 7 ท่าน เครื่องมือผ่านการหาความเที่ยงของการสังเกตตามสูตรของโพลิทและฮัง

เลอร์ (1985) ได้ค่าความ เที่ยง 0.97 และนำมาเก็บข้อมูลในหออภิบาลผู้ป่วยหนักเด็ก โรงพยาบาล

ศรีสะเกษ ระยะเวลา 10 วัน ผลการศึกษา พบว่าค่าเฉลี่ยปริมาณเวลาที่ใช้ในการปฏิบัติกิจกรรม

การพยาบาลดดยตรงต่อผู้ ป่วยแต่ละประเภทตามการจำแนกประเภทผู้ป่วย ในหออภิบาลผู้ป่วย

หนักเด็ก ในแต่ละเวรดังนี้ ผู้ ป่วยประเภทที่ 1 ใช้เวลาเฉลี่ย 2.27 ชั่วโมง ผู้ป่วยประเภทที่ 2 ใช้

เวลาเฉลี่ย 1.72 ชั่วโมง  ผู้ป่วย ประเภทที่ 3 ใช้เวลาเฉลี่ย 1.12 ชั่วโมง ผู้ป่วยประเภทที่ 4 ใช้เวลา

เฉลี่ย 0.94 ชั่วโมง สำหรับปริมาณ เวลาที่ใช้ในการปฏิบัติกิจกรรมอื่นๆ นอกเหนือจากกิจกรรม

การพยาบาลโดยตรง ได้ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0.51 ชั่วโมง ต่อผู้ป่วย 1 ราย ต่อเวร ผลจากการศึกษา

ปริมาณเวลาดังกล่าว ซึ่งอยู่ภายใต้สภาพอัตรา กำลังบุคลากรพยาบาลปัจจุบันของโรงพยาบาล

ศรีสะเกษ ที่มีอัตรากำลังบุคลากรพยาบาลตาม กรอบอัตรากำลังรอบที่ 3 เพียงร้อยละ 43.00

สามารถคำนวณอัตรากำลังบุคลากรพยาบาลที่ ต้องการตามปริมาณงานจริงในหออภิบาลผู้ป่วย

หนักเด็ก โรงพยาบาลศรีสะเกษ ตามการจำแนกประเภทผู้ป่วยได้จำนวน 27 คน