ป่วยเป็นเรื่องของกูหรือเรื่องของกรรม

      

      หลายวันแล้วที่คู่ชีวิตได้มีอาการไม่ปกติทางร่างกายเนื่องจากอากาศหนาวทำให้มีอาการเจ็บป่วย จนทำให้รู้สึกเครียด ที่ต้องนอนพักอยู่ที่บ้านหลายวัน เนื่องจากเป็นคนที่ชอบเขียน เธอจึงระบายการเจ็บป่วยครั้งนี้มาเป็นเรื่องราว ดังต่อไปนี้

   ในหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา    ข้าพเจ้าเจ็บป่วยเป็นเวลายาวนานอาทิตย์หนึ่งเต็มๆที่นอนไม่หลับ    เป็นไข้หนาวจนสั่น   นอนลงกับที่นอนต้องปวดศีรษะเป็นอย่างมากทุกข์ทรมานจนต้องร้องไห้หลายครั้ง    หาหมอกี่หมอ   เข้าโรงพยาบาลก็แล้วยาเพียงได้แต่บรรเทาอาการ    หมดฤทธิ์ยาอาการเดิมก็กลับมาอีก

     จนรู้สึกว่าอยากตาย    นึกในใจว่า   ถ้ามันจะตายก็ให้ตายไปเลยดีกว่าอย่ามาทรมานกันอย่างนี้เลยที่ต้องทานยาเป็นกำ    ทานอะไรไม่ลงเลยหยิบจับอะไรเป็นตกแตกเสียหายไปหมด

    หมดหนทางกับอาการของตัวเอง   เลยต้องใช้วิธีสวดมนต์ไว้พระแล้วค่อยๆเรียกสติให้กลับมาเข้มแข็งพิจารณาอย่างช้าว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตแน่

      เปิดตู้เย็น   ผลไม้และกับข้าวเต็มตู้ไปหมดด้วยเหตุที่ไม่อยากทานอะไรคิดแง่ดีกับชีวิตบ้างว่า   กรรมดีก็คงเหมือนผลไม้ของสดที่เราหามาใส่ไว้ในตู้เย็น   แต่พอสักพักด้วยเหตุที่ว่าของในตู้เย็นค้างเป็นอาทิตย์แล้วย่อมมีเน่าเสียจึงเลือกเก็บออกมาทิ้งถังขยะด้วยความไม่มีแรงก็ทำสิ่งเหล่านั้นหล่นหกใส่ตัว     นี่ก็คงเป็นกรรมกระมังแต่เป็นกรรมชั่วซึ่งเราไม่อาจรู้ได้เลยว่าในอดีตชาติทำอะไรไว้บ้าง   ขออโหสิกรรมพวกเขาแล้วเขาให้อภัยอภัยเรารึเปล่า

    แต่ถ้ามองกลับด้านเพราะ   ร่างกายเราเองอ่อนแอไม่ใช่เรื่องของเวรกรรมอะไรหรอก  ที่ดันป่วยทีเป็นทีละหลายโรคพร้อมกัน

   หลอมลมอักเสบเป็นหนอง    ไทรอยด์เป็นพิษ       โรคหัวใจ   มันดันขยันชวนมาอยู่ในตัวเราพร้อมกัน

จนบัดนี้อาการเจ็บป่วยก็ยังทรงๆทรุดๆ    หมดปัญญาได้แต่ตั้งสติและเอากำลังใจสู้กับมัน

      พอเช้าอีกวันหนึ่งพอดีแดดสาดส่องต้นไม้   ดอกไม้หน้าบ้านให้มองแล้วสดชื่นบ้าง     เห็นชายชราคนหนึ่งกำลังคุ้ยเขี่ยถังขยะพร้อมใส่เสื้อบางๆเพียงตัวเดียวก็เลยให้เสื้อหนังสีดำที่ซื้อมาเมื่อปีที่แล้วราคาพันกว่าบาทให้แกไปพร้อมเงินอีก ๑๐๐ บาทและบอกลุงว่า    

 “คุณลุงค่ะหนูให้    ไม่ใช่ว่าดูถูกอาชีพคุณลุงน่ะแต่หนูอยากทำทานเพื่อจิตใจหนูจะได้สบายขึ้น”

    คุณลุงมองดูเสื้อด้วยความแปลกใจ ที่แรกไม่กล้ารับ จึงต้องบอกว่าให้จริง คุณลุงจึงรับเสื้อพร้อมกับให้ศีลให้พรพร้อมยกมือไหว้ ข้าพเจ้ารับไหว้แทบไม่ทัน

      การเจ็บป่วยมันจะเป็นเรื่องของอะไรก็ช่าง   ไม่ได้สนใจมันอีกแล้วทานยาตามหมอสั่ง    ฉีดยามาแล้วถ้าไม่หายไปฉีดใหม่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดและอย่าถอดใจสิ่งสุดท้ายกำลังใจสำคัญที่สุด

"ตัวน้อย"นี่คือกำลังที่ดีที่สุด