เช้าวันนี้เป็นเช้าแรกครับที่ผมไปออกกำลังกายที่ศูนย์เยาวชนฯ หลังจากหยุดไป 2 วัน คือวันรายออีดุลอัฎฮา (วันศุกร์)และวันเสาร์ที่ผ่านมา

เช้าวันนี้ ณ ศูนย์วิทยาศาสตร์การกีฬา เทศบาลนครยะลาขณะที่กำลังปั่นจักรยานอยู่ก็เหลือบไปเห็นอุสตาซหะซัน โต๊ะหลงก็ทักทายกันตามประสานคนรู้จักกันมานาน ปัจจุบันน้องชายของท่านคนหนึ่งคือ อ.อับดุลรอฮฺมาน โต๊ะหลงเป็นอาจารย์สาขาวิชาภาษามลายูอยู่ที่มหาวิทยาลัยอิสลามยะลาครับ จริงๆแล้วผมเป็นลูกศิษย์ของพี่น้องตระกูลโต๊ะหลงถึง  3 ท่านด้วยกันครับในสมัยเรียนตาดีกา คือ อุสตาซ หะซัน อุสตาซมุหัมมัด และอุสตาซอับดุลรอฮมาน และรวมถึงลูกชายคนโตและลูกสาวคนกลางในช่วงที่ผมเช่าบ้านอยู่แถวตลาดเกษตร สะเตงก็ได้มีโอกาสส่งลูกทั้งสองไปเรียนที่ปอเนาะลูแบปูตะ ที่สะเตงอยู่พักหนึ่งก็กล่าวได้ว่าผมและลูกๆนับเป็น 2 generation ที่เรียนตาดีกากับครอบครัวโต๊ะหลง

แต่สำหรับเช้าวันนี้เราได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับการออกกำลังกายที่มีจุดมุ่งหมายเฉพาะครับ (นี่เป็นเพียงท่านแรกที่เข้ามาให้ "คำแนะนำ" ผมคิดว่า ท่านอื่นๆที่มาออกกำลังกายอยู่รอบๆตัวผมอาจจะมีเคล็ดลับ เทคนิค และรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป การทำความรู้จัก พูดคุยด้วย และสอบถามเรียนรู้ก็อาจจะทำให้ได้รับ "องค์ความรู้" ที่แต่ละคนครอบครองอยู่ ซึ่งบางท่านก็ไม่ได้เผยแพร่ แต่ถ้าสอบถามก็ไม่หวงที่จะบอกให้รู้สอนแนะและสาธิตให้ดู) อย่างที่ฝรั่งเรียกว่า Sexercise จริงๆแล้วผมเป็นฝ่ายฟังและซักถามมากกว่า จากการสาธิตของอุสตาซหะซัน (ท่านนั่งลงที่พื้นแล้วสาธิตท่าออกกำลังกายให้ดู)ก็ต้องยอมรับครับว่า ท่านด้วยวัย 50 ปลายๆนั้น คนอายุน้อยกว่าท่าน 1 ทศวรรษอย่างผมยังทำไม่ได้

ส่วนทำอย่างไร และได้ผลจริงหรือไม่อย่างไรขออุบไว้ก่อนครับ ขอลอง "ทำ" ตามคำแนะนำก่อน (Learning by doing) หากได้ผลก็จะมาบอกเล่าเก้าสิบครับ จริงๆแล้วแนวที่ท่านแนะนำก็น่าจะจัดอยู่ในหัวข้อที่ผมกำลังจะเขียนอยู่หัวข้อหนึ่งนั่นคือ "การออกกำลังอารมณ์"อาจจะไม่ตรงทั้งหมดแต่เป็นแขนงหนึ่งของหัวข้อที่จะบันทึกแลกเปลี่ยนในบล็อกนี้ครับ โปรดคอยติดตามผลเร็วๆนี้ครับ อินชาอัลลอฮฺ