"จงคิดทุกคำที่พูดแต่อย่าพูดทุกคำที่คิด"

ครั้งหนึ่งผู้เขียนได้พบคนข้างบ้านที่รู้จักกันมานานหลายสิบปี ครั้นได้พบเจอกันก็ทักทายเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรี
ผู้เขียน : พี่พันเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีหรือเปล่าคะ ?
พี่พัน : สบายดี แล้วอาจารย์ละ ?
ผู้เขียน : สบายดีค่ะ ดูพี่พันผอมไปนะ...ไปทำอะไรมา ?
พี่พัน : อาจารย์ผอมยิ่งกว่าผมอีก.... ไม่ดูตัวเองเลย (พูดด้วยสีหน้าและแววตายิ้ม ๆ เหมือนขบขัน)
ผู้เขียน : ???? ได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ พูดอะไรไม่ออก พี่สาวอยู่ข้าง ๆ หัวเราะชอบใจใหญ่
พี่สาว : เป็นไงหน่อย ? พูดไม่ออกเลย ฮา ฮา.... เจอของจริง
ตั้งแต่นั้นมาผู้เขียนก็ไม่กล้าทักใครว่าผอมอีกเลย แล้วก็พยายามเตือนสติตนเองด้วยคำที่ว่า "จงคิดทุกคำที่พูดแต่อย่าพูดทุกคำที่คิด" แล้วก็พยายามมองตนเองมากขึ้นก่อนที่จะไปมองผู้อื่น.... ขอบคุณพี่พันที่ให้บทเรียนอันมีค่า
.........................................

ขอบคุณภาพ : จากอินเทอร์เน็ต
อ่านแล้วยิ้มๆ ....เพราะบางทีครูเราชอบบอกว่า นักเรียนอย่าคุย...แต่เวลาครูไปประชุมหรือสัมมนาก็จะคุย....ครูนกจะชอบคิดว่า ครูที่คุยนี้นะเขาเคยดุเด็กหรือเปล่าว่าอย่าคุยกัน..........
ครูไม่มีมารยาทจำนวนไม่น้อย....ที่สำคัญบางคนก็เป็นเพื่อนเรา
แล้วมาชวนเราคุย เราไม่พูดโต้ตอบแม้แต่น้อยเธอก็ยังพูดไม่หยุด
จะเตือนก็ใช่ที่ อึดอัดมากค่ะ....
หากเป็นสาวๆ ทักว่า ผอมจะชอบอกชอบใจ นะคะ
มาทายทักแบบสบายๆ สุขสันต์วันหยุดนี้ค่ะ
มากพอแล้วค่ะ... ชีวิตนี้คงหมดสิทธิ์อ้วนค่ะ
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ ครับ
สวัสดีค่ะ
เลยได้ดูตัวเองตามไปด้วยเลยค่ะ
^_^
คนไม่น้อยที่เที่ยวดูคนอื่นจนลืมดูตัวเอง...
จริงดังว่าครับ คำพูดเหมือธนูที่พุ่งออกจากแหล่ง เรียกกลับคืนไม่ได้
"จงคิดทุกคำที่พูดแต่อย่าพูดทุกคำที่คิด"
"จงคิดทุกคำที่พูดแต่อย่าพูดทุกคำที่คิด"
เรียกกลับคืนได้
มาชม
เห็นคมในคำกล่าวดีนะ...
สวัสดีค่ะอาจารย์
มองแบบน้องซิลเวียก็สบายใจไปอย่างค่ะ
สวัสดีค่ะ
มารับคำคม ข้อคิดดีๆ
สบายดีนะคะ
อากาศเย็นมาเยือน รักษาสุขภาพค่ะ
แวะมาเยี่ยมครับ...
ผมออกชอบนะครับ ใครทักว่าผอม...ฮิ ฮิ...