เป็นคนเก่ง วุ่นว่าง วางสบาย
ใจเอ๋ยใจใยจึงวุ่นวายนัก
นั่งลงพักสักหน่อยคงจะดี
ตั้งกายตรงหลับตาเพียงหรี่หรี่
เพ่งไปที่อารมณ์ของตนเอง
วางเถิดวาง วางสิ่ง อันหนักหน่วง
วันคืนล่วง ต้องฝึก- วางให้เปง
วางดีดี อย่าให้ มีอันเป็น
คนที่เก่ง วางเป็น ไม่เสียหาย
วางได้แล้ว จิตผ่อง ไม่หมองมัว
อยู่กับตัว อย่างไร้ ตัวที่เห็น
วางจิตได้ ใจว่าง ไม่มีเกร็ง
เป็นคนเก่ง วุ่นวาง ว่างสบาย
ผู้น้อยเป็นคนไม่เก่ง ได้รู้จักกับคนเก่งถือว่ามีบุญมากๆ
อาจารย์มีหลักการ มีวิธี มีความรู้มากมาย ได้ให้ความรู้ผู้น้อยอย่างสม่ำเสมอ
บุญกุศลนั้นขอช่วยส่ง ให้อาจารย์เป็นคนเก่งๆมากยิ่งขึ้น
จะได้เป็นกำลังของแผ่นดินเผยแพร่ธรรมะให้ศิษย์ และผู้น้อยตลอดไป
วุ่นแล้ววาง วางแล้วว่าง ก็วางได้
วุ่นไม่วาง ไม่ว่างวาง มิว่างได้
วุ่นแล้ววาง วางว่างวาง ก็ว่างไป
ไม่วางวุ่น จะว่างไหม ลองคิดดู
อ่านไปอ่านมาก็งงงงงวยงวย ก่งก๊งค่ะ (ทดลองแต่ง อิ อิ อิ)
ว้า วุ่นวาย อ่านไป ให้งวยงง
ว้า วกวง ยังงัย ให้ฉงน
ว่า วางวุ่น วางได้ ไม่สับสน
ว่า เปลี่ยนคน เป็นมนุษย์ สุดเลิศแล
จะขอรัก รักเธอ เสมอไป
แม้เจอใคร ใครพบ ไม่คบหา
เพียงแค่เธอ เธอนั้น ฝันตรึงตรา
เป็นยอดยา ยาใจ ให้ใจเรา
อันนี้เป็นไงบ้างค่ะ ไม่อยากจะคุยว่า.....