
ซากี้ คนลาว ชื่อฝรั่ง หน้า
ซาไก
กลายเป็นว่า “ซากี้” เป็นขวัญใจมหาชนชาว G2K ไปเสียแล้ว
แฟนานุแฟนของซากี้ ขอให้ผมเขียนเรื่องเล่าเกี่ยวกับลาวผู้นี้อีก
เรื่องราวของซากี้มีมากมายครับ คนที่ประทับใจซากี้มาก ๆ ในทริปนี้คือคุณเอกครับ เรียกว่า ไม่รู้ลืมไปจนวันตาย
ไม่เชื่อถามคุณเอกดูก็ได้
เรื่องนึงที่ซากี้เป็นสีสันให้ทริปนี้คือ เรื่องเล่าที่สนุกสนาน ตลกโปกฮา และโป๊เปลือย
วันที่พวกเราเดินลงจากเขาเจ็ดยอด ผมแทบจะเดินไม่ไหวเพราะหัวเราะจนจุกจากบรรดาเรื่องเล่าจากปากซากี้
ผมต้องบอกให้มันหยุดก่อน ก่อนที่ผมจะหัวเราะตาย
ซากี้เล่าเรื่องเหล่านี้ได้มันส์และสนุกครับ
บางเรื่องผมเคยได้ยินมาแล้ว แต่ไม่สนุกเท่าซากี้เล่า
มันเกิดมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะครับ
หากซากี้เข้าวงการตลก ตลกหลายคนอาจตกงานก็ได้
แค่สำเนียงลาว ๆ ของมันก็กินขาดแล้ว
เคยฟังคนพูดภาษาอังกฤษสำเนียงลาวไหมครับ ซากี้พูดให้ฟัง ผมหัวเราะก๊ากลั่นป่า
ไม่เพียงภาษาอังกฤษสำเนียงลาวเท่านั้นครับ ภาษาอังกฤษแบบทองแดงซากี้ก็พูดได้ฮาไม่แพ้กัน
เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องเล่าจากซากี้ครับ
ผู้ปกครองโปรดให้คำแนะนำกับบุตรหลานนะครับ
ความทะลึ่ง ความไม่เหมาะสมประการทั้งปวง ผมยกให้ซากี้รับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียวครับ...
เรื่องแรกครับ
แม่เฒ่าคนหนึ่ง สามีเสียชีวิตตั้งแต่แกยังสาว ทิ้งให้แกอยู่กับลูกตามลำพังกับลูกเต้าหลายคน
แม่เฒ่าเป็นคนมีฐานะดีกว่าใครในหมู่บ้าน มีทรัพย์สินเงินทอง ข้าทาสบริวารมากมาย
วันหนึ่งโจรป่าเข้ามาปล้นหมู่บ้าน มันเลือกปล้นเฉพาะบ้านคนรวย และบ้านแม่เฒ่าก็เป็นบ้านเป้าหมายแรกที่โจรเข้าปล้น
หัวหน้าโจรตะโกนสั่งโจรลูกน้องว่า
“เก็บกวาดเงินทองให้หมด เด็กกับผู้ชายฆ่าทิ้งให้หมด ส่วนผู้หญิงพวกเอ็งเอาไปข่มขืนเสีย...”
โจรลูกน้องก็ทำตาม เก็บกวาดทรัพย์สินมีค่าไปทั้งหมด ฆ่าผู้ชายและเด็ก ๆ ทิ้งอย่างโหดเหี้ยม ลากเอาผู้หญิงไปข่มขืนแล้วก็ฆ่าทิ้ง บางคนหน้าตาสะสวย พวกโจรลากเอาไปเป็นนางบำเรอที่ซ่องโจรด้วย
สักพักโจรลูกน้องคนหนึ่ง พบแม่เฒ่า ไม่รู้จะทำอย่างไร จึงพาไปพบหัวหน้าโจรแล้วถามว่าจะทำอย่างไรกับแม่เฒ่านี้ดี
หัวหน้าโจรบอกกับลูกน้องว่า
“ปล่อยแกไปเถอะ แก่อย่างนี้ไม่มีพิษสงอะไรแล้ว...”
แม่เฒ่าได้ยินหัวหน้าโจรสั่งลูกน้อง ก็โกรธจนตัวสั่น พร้อมตะโกนด่าหัวหน้าโจรอย่างไม่เกรงกลัว
“ไอ้โจรหน้าร้อย ไอ้เวรตะไล ไอ้โจรไม่มีสัจจะ...”
เรื่องที่สองครับ
แม่เลี้ยงหญิงนางหนึ่ง ครองตัวเป็นโสดจนอายุล่วงเลยเกือบจะเข้าสู่วัยกลางคน
มีความขยันขันแข็งในการทำมาหากิน จนเป็นผู้มีเงินทอง มีหน้ามีตาอยู่ในหมู่บ้านบนดอยสูง
แม้อายุจะล่วงเลยวัยสาว แต่นางก็ยังสะสวย หน้าตาดี รูปร่างสะโอดสะอง เป็นที่หมายตาของชายมาหน้าหลายตา แต่นางก็มิชายตามองผู้ใด
แกปลูกพืชผักหลายชนิด พื้นที่กว้างขวางสุดลูกหูลูกตา เพราะมีลูกน้องบริวารจำนวนมาก
วันนี้แกต้องนำผักเข้าไปส่งในเมือง
แกขับรถโฟร์วีลคันงามนำหน้ารถบรรทุกหกล้อซึ่งขนพืชผักมาเต็มลำ
ส่งของเสร็จ รับเงินแล้วก็ให้ลูกน้องขับรถกลับดอยไปก่อน ส่วนนางในคืนนี้จะท่องราตรีให้รางวัลกับชีวิตสักคืน
กว่าจะสิ้นสุดธุระปะปังก็มืดค่ำ นางเข้าไปในร้านอาหารที่ดีที่สุดของเมือง
“เอาเหล้าที่ดีที่สุดมาขวดนึง” นางสั่งเด็กเสริฟ
เด็กเสริฟเอาเหล้า Black Label มาให้ ๑ ขวด พร้อมให้คำแนะนำว่าเหล้านี้ต้องกินแบบ “ออน เดอะ ร็อก”
แม่เลี้ยง “ออน เดอะ ร็อก” อย่างสำราญเบิกบานใจ
ยังมิทันที่แม่เลี้ยงจะ “ออน เดอะ ร็อก” จนหมดขวด ก็คอพับคออ่อน หลับไหลไปบนโซฟาที่นั่งมาตั้งแต่หัวค่ำ
เด็กเสริฟปลุกเท่าไรก็ไม่ยอมตื่น กระทั่งร้านปิด เจ้าของร้านสั่งให้เด็กเสริฟเฝ้าไว้
แม่เลี้ยงนอนมิได้สติ แม้จะเมามายแต่ก็มีเค้าความสวยมิน้อย
เด็กเสริฟในร้านเห็นก็ปรึกษากัน แล้วก็ทำมิดีมิร้ายแม่เลี้ยงทีละคน ๆ คนครบ แล้วก็เช็ดเนื้อเช็ดตัวทำความสะอาดโดยแม่เลี้ยงมิได้ระแคะระคาย
รุ่งขึ้นแม่เลี้ยงตื่น จ่ายเงินค่าเสียหายแล้วเดินกระโผลกกระเผลกออกจากร้านไป และขับรถกลับขึ้นดอย
หนึ่งเดือนผ่านไป แม่เลี้ยงลงมาส่งผักในเมืองอีกคราว คราวนี้ชวนเพื่อนหญิงลงมาด้วย เพราะคราวที่แล้วมาคนเดียว สนุกคนเดียว อยากมีเพื่อนร่วมสนุกด้วย
จนกระทั่งได้เวลาแม่เลี้ยงก็พาเพื่อนไปร้านเดิม
นั่งแล้วบอกกับเด็กเสริฟว่า
เอาเหล้าอะไรก็ได้ยกเว้น Black Label
แม่เลี้ยงบอกเหตุผลที่ไม่ต้องการเหล้านี้กับเด็กเสริฟ
“กีเหล้าแบ๊ะ เจะ....ชิหาย...”
มีเรื่องเล่าของซากี้อีกเยอะครับ
เกรงว่าหากเล่าอีก บันทึกนี้อาจถูกแบน
เล่าเท่านี้ละกันครับ
ใครอยากฟังอีกขอซากี้เล่าได้โดยตรงครับ เพราะบัดนี้ซากี้เข้ามาเป็นสมาชิก G2K แล้วครับ

บันทึกที่เกี่ยวข้อง
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๒ จัดของลงเป้)
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๓ แต่งตัวเดินป่า)
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๔ เดิน ปีน ไต่ มุด คลาน ข้าม ฯลฯ)
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๕ ฝ่าดงทาก)
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๖ กินในป่า)
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอนที่ ๗ นอนในป่า)
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๘ นายหัวบุญเลิศ ชายเกตุ ลูกผู้ชายใจนักเลง)
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๙ ซากี้ คนลาวชื่อฝรั่ง)
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๐ หญิงสาวน้ำใจงาม
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๑ ทะเลหมอกเขาเจ็ดยอด)
การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๒ เรื่องเล่าจากซากี้)
ตายล่ะ..ยอดขาย black ต้องตกแน่ๆ 555
เปลี่ยนจาก Black เป็น "บัก จอห์น ย่าง" ครับ (55)
เห็นด้วยกับ อาจารย์เจเจ
บัก จอห์น ย่าง
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
นั่นหนะสิ น่าสงสารมาก ๆ
โถไอ้โจรไม่มีสัจจะ...
ฮิ ฮิ......
นี่แหละครับที่ทำให้ยอดจำหน่าย Black ลดลง
ฮิ ฮิ...
เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ
แวะมาทักทายค่ะ
เป็นน้องใหม่ และเป็นครูมัธยมคนใหม่ค่ะ
ที่นี่ค่ะ
พระเอกในวรรณคดี
ยิ่งรู้แบบนี้ ซากี้ ยิ่งน่ารักขึ้นไปอีก
คนมีอารมณ์ขัน แบบนี้แหละ น่ารักจริงๆ
ฮ่า ฮ่า เอิ๊ก
แค่สองเรื่องก็เชื่อแล้วค่ะ...ว่า ซากี้เป็นขวัญใจมหาชนG2K....
หน้าเรียบๆ แต่ก็ฮาได้อินเตอร์มากค่ะ
อย่างนี้นี่เองการเดินทางถึงได้สนุกนัก
เพราะมีนักเล่านิทาน.....ตัวยงนี่เอง
ยินดีต้อนรับสู่ G2K ครับ
เดี๋ยวจะแวะไปเยี่ยมนะครับ
แหม ! พี่...
หัวเราะเบา ๆ ก็ได้
เดี๋ยวน้องอิฐตื่นหรอก...
แหะ แหะ หน้าเรียบรวมทั้งดั้งด้วยครับ ฮิ ฮิ...
พี่ผมจุกแทบเดินไม่ไหวครับ
ต้องขอให้มันหยุดเล่า
คนที่เล่าได้มันไม่แพ้กันคือท่านผู้เฒ่าครับ...
ขอบคุณครับอาจารย์
อาทิตย์หน้าว่าจะพาเฌวาไปเยี่ยมปู่-ย่า ที่ดอยมูเซอ
อากาศที่นั่นหนาวมาก ไม่รู้จะไปป่วยหรือเปล่า...
สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติ
ขอบคุณครับ
เรื่องเล่าเหล่านี้เป็นของซากี้ครับ
ผมเอามาเล่าต่ออีกที...
จดจำไว้เลยสำหรับคนชื่อ ซากี้...
จริงๆเป็นความประทับใจครับ แม้ว่าเป็นการร่วมทริปแบบสั้นๆก็ตาม ได้เรียนรู้มิตรภาพการให้ และความจริงใจที่สัมผัสได้
ซากี้ จึงเป็นน้องที่ผมดีใจที่มีโอกาสได้รู้จักครับ
ส่วนเรืื่องเล่านั้น ทำให้ผมหัวเราะท้องคัดท้องเเข็ง การเดินทางลงจากเขาเจ็ดยอดในวันนั้นไม่เหนื่อย แต่ที่จุกๆ หอบๆ คือ หัวเราะมากไปนั่นเอง
ขอบคุณครับพี่เกียรติครับ วันนี้คงอยู่กับลูกสาวทั้งวัน ขอให้มีความสุขในวันหยุดนะครับผม
ฝนตก ตอนตี ๔ ...
เหตุการณ์นี้จะไม่ขอลืมครับ
วันนี้นายหัวโทรมา บอกว่าอยู่ระหว่างเดินทางขึ้นเหนือ ตอนโทรมาบอกว่าอยู่นครสวรรค์ ผมจึงเอ่ยปากให้นายหัวไปพักค้างที่ดอยมูเซอ เสียดายมิได้อยู่ต้อนรับด้วยตัวเอง
เรื่องเดินขึ้นเขาเจ็ดยอดมีเรื่องเล่าให้พูดคุยถึงได้ไม่รู้จบครับ...