ฝุ่นหลงงานวันร้องเพลงชาติ...
ใช่ครับ...ฝุ่นหลง..ไม่ใช่..ควันหลง...
เพราะลูกสาวผมชื่อฝุ่น..ไม่ได้ชื่อควัน 555
...หลงไปท่ามกลางคนนับหมื่น...ในมหกรรมร้องเพลงชาติ..เมื่อวาน...
แถมหลงไปกับลูกของพี่สาวตัวเล็ก ๆ แค่ ป.1....
ก็คนหนองคายมากันทุกที่ทุกทาง...แน่นขนัด...
ผมรับน้องฝุ่นกับน้องพิมพ์มาจากโรงเรียนไม่มีเวลาไปส่งบ้าน..ไม่มีใครอยู่บ้านด้วย จึงต้องก็พาเข้างานด้วยเลย....
..วนหาที่จอดรถ 1 รอบ…ก็ได้ที่ไม่ไกลนัก....เด็กสองคนวิ่งนำหน้าเข้าไปที่ศาลากลาง....จนต้องเรียกให้รอเพราะกลัวหลง....
เมื่อเข้าในเขตศาลากลาง..ผู้คนหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับ...
ทั้งส่วนราชการ นักเรียนนักศึกษา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ่อค้าประชาชน ....ฯลฯ..
ธงกระดาษผืนเล็กโบกสะบัดทั้งธงที่แจกและมีจำหน่าย.....
ทีมเกษตรอยู่มุมไหนหนอ....โทรหาใครก็ไม่ติด..คงเพราะคนใช้โทรศัพท์เยอะ....
สักครู่..น้องฝุ่นมองเห็นแม่..วิ่งมาบอก.....ไปรวมกัน..ปรึกษาว่าแบบนี้ถ้าพลัดหลงกัน...หากันไม่เจอแน่...
“ถ้าหลงกันให้มารอที่ใต้ต้นไม้..หน้าศาลากลางนี้นะ..”ผมเริ่มวางแผน....เด็ก ๆ พยักหน้าแล้ววิ่งหายไปอีก..เขาก็ต้องการหาเพื่อน ๆ จากโรงเรียนเขา...
ผมตามไปชิด ๆ แต่เมื่อเจอกับกลุ่มนักเรียนที่เบียดกันมาแน่น...น้องฝุ่นกับน้องพิมพ์ก็หายไปท่ามกลางธงกระดาษดาษที่โบกสะบัดและเสียงเฮสนั่นเมื่อกล้องแพลนผ่านมา.....
....พอนักเรียนกลุ่มใหญ่ที่ตัดหน้าผมหยุด...เสียงธงสงบลงบ้าง....ผมเริ่มตามหาน้องฝุ่น...แต่นั้น...แม่บ้านสองคน...ดมยาดมกันใหญ่..ท่าจะไม่ไหว...รูปร่างก็ตัวใหญ่พอดู...ถ้าล้มทับนักเรียนแถวนี้คงยุ่งแน่ ๆ ..ผมบอกให้ทั้งคู่ออกไปรับอากาศบริสุทธิ์ข้างนอกก่อน....
ทั้งสองเห็นด้วย..เดินจูงกันแหวกฝูงชนที่เริ่มโบกธงเสียงแกรกกรากดังสนั่นอีกครั้ง...
ผมจะไปตามน้องฝุ่นต่อ...แต่ผู้หญิงสองคนนั้นยังไม่น่าไว้ใจ...ผมตัดสินใจเดินตามผู้หญิงสอนคนนั้นไปก่อน...
การแหวกผู้คนหาทางออกไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะส่วนใหญ่เดินเข้าและสายตาจับจ้องที่กล้องถ่ายทอดสด...สักครู่เดินผ่านพยาบาลท่านหนึ่ง พอเห็นอาการเขาก็ดูออก..รีบยื่นสำลีที่ชุบแอมโมเนียให้..ผมค่อยโล่งใจหน่อย..เดี๋ยวกลับไปตามหาน้องฝุ่นน้องพิมพ์ต่อ...
...แต่ยังไม่ทันที่สำลีจะถึงมือ..ผู้หญิงคนนั้นก็เริ่มตัวเอน ๆ ลงและล้มลงในที่สุด..
โชคดีที่ผมขว้าแขนได้ทันช่วยให้ไม่ล้มฟาด...และเมื่อพยาบาลท่านนั้นเข้ามาช่วยดูแล..สักครู่ก็ฟื้น....เป็นอันหมดหน้าที่ผม...ออกตามหา“คนหลง” ต่อ..
...ธงผืนเล็ก ๆ โบกสะพัดกระพือเสียงอีกครั้ง.....แบบนี้ไม่ได้การแน่...ไปดูจุดนัดพบดีกว่า...
.....จุดนัดพบที่อยู่ห่างออกมาก็ยังมีผู้คนที่ไม่ชมชอบความเบียดเสียดอยู่กันกระจายค่อนข้างหนาแน่น...แต่ไม่พบน้องฝุ่นหรือน้องพิมพ์ หรือแม่เขา...เอาละสิ...
...ลองตามหารอบ ๆ สุดท้ายเจอทั้งหมดอยู่ด้วยกันที่เสาธงชาติใหญ่...(รู้สึกว่าเป็นจุดนัดพบของหลาย ๆ คนเพราะมองเห็นได้อย่างชัดเจนทุกที่ของงาน)
...ผู้คนเรือนหมื่นที่แน่นขนัดอยู่ตรงหน้า..คือของเล่นชิ้นใหม่ของน้องฝุ่นน้องพิมพ์..ที่วิ่งหายไปแล้วโผล่กลับออกมาสนุกสนาน...เฮ้อ....นึกว่าจะโดนเมียด่าซะแล้ว..ฮิฮิ
คนเยอะจริงๆ ด้วยนะคะ
ไม่ชอบไปที่ที่คนเบียดๆ กันแบบนี้เลยค่ะ โชคดีที่ไม่ต้องไปร่วมงานแบบนี้...555
แวะมาทักทายค่ะ
เป็นน้องใหม่และเป็นครูมัธยมคนใหม่ค่ะ
แวะไปที่นี่นะคะ
นางในวรรณคดี
คนเยอะมากเลยนะครับ นึกว่าน้องฝุ่นหายไปจริงๆๆ ใครทำใช้คงไม่เหมือนเดิมด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
คนมามายขนาดนี้ ไม่ใช่แค่เด็กๆ หลง ผู้ใหญ่ยังหลงกันได้เลยค่ะ
ตามป้าหมี มาติด ๆ
ตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เหงื่อ แตก พลั่ก ๆๆๆมั๊ยลุง
ไม่โดนดาอย่างเดียวแน่แท้ ถ้าหา ไม่เจอ เอิ๊ก ๆๆๆๆๆๆๆ
เย็นวันที่จังหวัดหนองคายร้องเพลงชาติก็ชมการถ่ายทอดและฟังอยู่นะคะ
คนมากจริงๆคะ
ปกตินั่งดูทุกเย็นคะ นอกจากไปธุระเท่านั้น
ก็เป็นสามัคคีที่ดีเพื่อการตระหนักความรักชาตินะคะ แต่มีคนติงว่า ตอนร้องเพลง เองธงชาติลงมาด้วยใช่ไหมคะ เพราะเป็นช่วงเย็นใช่ไหมคะ แล้วก็ร่วมกันทั่วจังหวัดใครที่ไปร่วมได้ พี่สุยังไม่ได้ม๊โอกาสไปร้องเพราะอาจจะยังไม่ถึงรอบ หรือว่าถึงแล้ว อยู่ที่อำเภอเขาไม่จัดเขาไปจัดที่จังหวัด เลยไม่ได้มีส่วนร่วม
-เขาว่า ร้องตอนเย็นมีแต่เอาธงรง อะไรอะไรมันถึงได้ถอยลง ทำไมไม่จัดร้องตอนเช้า ก่อนทำงาน จะได้เอาธงชาติขึ้นด้วย พร้อมๆกัน ไม่ใช่เอาลงพร้อมๆกัน นี่คือความคิดพี่สุนะคะ
-ถ้าน้องฝุ่นหาย ไม่มีแฟนทำแทนไม่ได้ พูดเล่นคะ
-ไปไปดู เทียงงูจงอาง มีพ่อน้องฝุ่นเป็นดาราด้วย ส่วนเที่ยวบ้านนาข่ากัน ในบทสุดท้ายป้าสุ ไปดูแล้วยังน้องฝุ่นนะ ตนเองเป็นดาราด้วยนะคะ ไปหละ คิดถึงเหมือนเดิมนะคะ
-เมื่อไหร่จะได้พบกันอีก มากระนวน อย่าลืมแวะนะคะ หน้าสถานีตำรวจอำเภอกระนวนคะ ตรงข้ามกันเลยหาง่ายๆมาก ติดถนนท่าคันโท - กระนวน
เมื่อวานดูทีวี อ้ะ ถึงตาบ้านพี่ชายร้องเพลงชาติ
พยายามสอดสายตามองหา แต่คนแน่นขนัดเด้อค่า
เดินทางปลอดภัยนะคะ จะรอชมภาพด้วยใจระทึก อิ อิ
เข้ามาร้องเพลงชาติด้วยคนค่ะ
โอ้โฮ พร้อมพรั่งดีจังเลยน๊ะค๊ะ
กลับมาแล้วฤาค่ะพี่ชายฯ
มารอชมน้องปลา โลมา เห็นแว้บๆ ปลาอะไรหนอ
เอาบรรยากาศที่ลำปางมาแลกค่ะ
เอามาแถมอีกหน่อย...ตอนร้องเพลงชาติขนลุกเลยค่ะ