ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก
ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก
...
บางครั้งหายใจเข้าก็สุข หายใจออกก็สงบ
...........บางครั้งหายใจเข้าทุกข์ หายใจออกก็ทุกข์
มือใหม่มือสมัครเล่นก็เริ่มสับสนว่า เอ อย่างนี้จะถูกต้องไหมหนอ
"นั่นแหละคือสิ่งที่มีค่าแล้วหละที่พบว่าลมหายใจเข้าออกมีทั้งสุขและทุกข์"
แต่ไม่ตรงกับใจเราเลย เราชอบลมหายใจเข้าออกที่สงบ ไม่ต้องสุขต้องทุกข์หรอก แต่ถึงอย่างไรก็ต้องเจอ เจอทั้งทุกข์และสุข เลือกไม่ได้ แต่สิ่งสำคัญให้รู้เท่าทันว่า สุขก็ไม่สุขนานหรอก เดี๋ยวก็ทุกข์ ทุกข์ก็ปล่อยให้มันทุกข์ไป ทุกข์ไม่ได้ยั่งยืนนานหรอก เดี๋ยวก็สุข
ชีวิตคนเราก็อย่างนี้แหละ ดิ้นรนหาแต่ความสุข ที่กำลังดิ้นรนหนะทุกข์อยู่ใช่ไหม แต่พอสุขก็สุขแป็บเดียวเอง เพราะเวลาสุขไม่ต้องดิ้นรน แต่เชื่อเถอะ สุขเมื่อไร ทุกข์ก็รออยู่ข้างหน้า
เป็นกำลังใจให้กะคนที่กำลังทุกข์อยู่นะ เพราะทุกข์อยู่ตอนนี้ตอนปลายของมันเราจะต้องพบกะความสุข แต่ขอให้คนที่กำลังสุขอยู่รู้ว่าไม่นานความทุกข์ท่านจะมาเยือน แน่นอนไหม เดี๋ยวก็รู้เอง
หายใจเข้า หายใจออก ใช้เป็นวิหารธรรม
พอจิตหนีไปคิด ก็จะลืมลมหายใจ พอระลึกได้ก็จะรู้สึกตัว เกิดสติ
เป็นการเจริญสติปัฏฐานที่คนไม่ค่อยรู้กันนะครับ
อย่าไปยึดติดกับลมหายใจที่เปลี่ยนแปลงจนคุณสับสนว่าการหายใจคือความสุขความทุกข์
มันไม่เป็นทั้งสองอย่าง จิตคุณต่างหากที่บอกและยึดติดมัน
การเจริญสติปัฏฐานอย่าไปยึดติดว่าต้องได้อย่างนี้อย่างนั้น
ปฏิบัติแล้วจะพบเองคะ