ชีวิตของแต่ละคน จึงมีความสำเร็จได้เพียงไม่กี่เรื่อง

 ครึ่งๆ กลางๆ พะว้าพะวัง เป็นอาการที่ที่เกิดขึ้นหลายครั้ง ในชีวิตคนเรา ก็ไม่ชอบหรอกนะ แต่มักมีเหตุให้ต้องตกอยู่ในสภาพนั้นบ่อยๆ

 

บางทีก็ตัวเราเองนั่นแหละ ปล่อยเรื่องราวหล่านั้น ให้เป็นไปเพียงครึ่งๆ กลางๆ จะจบก็ยังไม่ใช่ จะต่อก็ยังไม่ต่อ แล้ววันหนึ่ง เมื่อส่วนประกอบค่อยๆขาดหายไป จึงได้รู้ว่า หมดโอกาสจะต่อเสียแล้ว คงได้แค่เสียดาย เกินจะไขว่คว้า ถึงกับต้องปล่อยไปชาติหนึ่งทีเดียว

  มีเวลาก็ลองสำรวจกันบ้าง ว่ายังมีเรื่องสำคัญที่ค้างคาอยู่มากไหม จะต่อกันไปให้จบ หรือว่าต่ออย่างไรก็ไม่จบ เก็บทิ้งบ้างก็ได้ อย่าเอามาฝากไว้บนเรือชีวิตให้มากนัก เหมือนทำ 5 ส.หัวใจ เพราะเส้นทางชีวิตของเรา ก็ไม่ยืนยาวมากนัก ยิ่งทำอะไรที่ครึ่ง กลางๆไว้มากๆ บางที ก็หนักใจเกินไป

 ผู้เขียนเองก็มีเรื่องในใจมากมายไม่น้อยกว่าใคร และก็มีเรื่องชวนให้เสียดายหลายเรื่องที่หมดอายุไป ในเวลาว่างๆ ก็จะค่อยๆ กากบาดเรื่องที่ชาตินี้คงไม่ได้ทำแล้ว แล้วลบออกไปจากบัญชีสมอง อาจเก็บไว้ระลึกได้บ้าง แต่ไม่มีผลกระทบอะไร  จากนั้นเรื่องที่ยังคั่งค้างตั้งใจ ก็จะเลื่อนลำดับขึ้นมาเอง ก็แปลกดีนะ ว่าบางเรื่องราวลืมไปแล้ว แต่คราวนี้ กลับมีที่ว่างปรากฏให้เห็น ให้ดำเนินงานต่อไป  จึงได้รู้ว่า เราแอบซ่อนสิ่งค่างๆไว้ในใจมากมาย  และแต่ละวันที่ผ่านไป ก็เก็บเอาแต่เรื่องที่ยังไม่เสร็จ บรรจุเข้ามาเรื่อยๆ ในชีวิตของแต่ละคน จึงมีความสำเร็จได้เพียงไม่กี่เรื่อง

 ได้เวลาทบทวนกันแล้ว อย่าปล่อยเรื้อรัง ไปจนถึงวันที่คิดจะต่อ แต่ก็สายไปเสียแล้ว เพราะการขาดส่วนประกอบใดๆ ก็ไม่สำคัญเท่าขาดส่วนประกอบที่สำคัญที่สุด เวลาของชีวิตเราเองค่ะ