วันนี้อ่าน เจ๊าะแจ๊ะ ที่ป้าหวาน เอามาฝาก คำบรรยายธรรม ของพระอาจารย์ไพศาล วิสาโล ทำให้ได้รู้จัก เว็บธรรมะ ของพระอาจารย์ เลยเข้าไปอ่าน พบบทความดี ๆ มีประโยชน์มากมาย เช่น บทความเรื่อง “ชีวิตก้าวหน้าได้ เมื่อใจพอเพียง” ดังข้อความตอนหนึ่งดังนี้
”พอใจในสิ่งที่มี ยินดีในสิ่งที่ได้” คือกุญแจสู่ความสุขและความก้าวหน้าของชีวิต พอใจในสิ่งที่มีแปลว่าได้เท่าไรก็พอใจ แม้คนอื่นจะได้มากกว่าก็ไม่เป็นทุกข์ อย่างไรก็ตามเมื่อพอใจสิ่งที่ได้มาแล้ว ก็ไม่ได้หมายความว่านั่งเฉย ๆ งอมืองอเท้า ตรงกันข้ามเราควรขยันหมั่นเพียรต่อไป เพราะความสุขที่แท้จริงมิได้อยู่ที่การมีมาก ๆ หรือบริโภคเยอะ ๆ แต่อยู่ที่การทำงานและการสร้างสรรค์สิ่งดีงามให้แก่โลก
มนุษย์เราไม่สามารถสร้างความก้าวหน้าให้แก่ตนเองและแก่โลกได้ หากไม่รู้จักพอกับการเที่ยวเล่นหรือปรนเปรอตนเอง ขณะเดียวกันหากมัวแต่หาเงินหาทองไม่รู้จักพอ ก็จะไม่มีเวลาและพลังงานเหลือสำหรับการทำสิ่งดีงามให้แก่ตนเองและแก่โลก ท่านอาจารย์พุทธทาสสอนว่า จงทำงานให้มาก แต่บริโภคให้น้อย เพื่อเอาส่วนเกินมาเจือจานผู้อื่น เศรษฐีที่เป็นพุทธสาวกในสมัยพุทธกาล ล้วนใช้สอยพอประมาณ ทั้งนี้เพื่อนำเงินที่เหลือไปเอื้อเฟื้อคนยากจน ขณะเดียวกันก็ขยันขันแข็งในการทำงาน ไม่ใช่เพื่อหาเงินมามาก ๆ แต่เพื่อทำประโยชน์แก่ส่วนรวม
นอกจากการช่วยเหลือผู้อื่นแล้ว เรายังควรมีเวลาสำหรับการฝึกฝนพัฒนาตน เพิ่มพูนความรู้ และทำจิตให้สงบด้วย หากเรามัวแต่เที่ยวเล่นหรือหาเงินหาทองไม่หยุดหย่อน เราจะมีเวลาเหลือสักเท่าไรในการทำสิ่งที่มีความสำคัญต่อชีวิต
พอเพียงในการบริโภค ไม่โลภในการแสวงหาทรัพย์ แต่ขยันทำงานและสร้างสรรค์ความดีแก่ส่วนรวม คือเคล็ดลับสู่ความก้าวหน้าของตนเองและของโลก
อ่านแล้วซาบซึ้ง จนต้องนำมาฝาก ครับ
อย่าลืมแวะไป อ่านและฟัง เพิ่มเติม ได้ที่นี่ นะครับ
อ่านแล้วชอบมากคะ
บันทึกนี้ให้สติกับคนได้หลายๆคนนะคะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
*** อ่านบันทึกนี้แล้ว ดิฉันคิดถึงอาจารย์ ดร.สวัสดิ์ บันเทิงสุข มากเลยค่ะอาจารย์ ชอบรูปแบบการดำเนินชีวิตของท่านมาก ท่านหิ้วปิ่นโตไปมหาวิทยาลัยเกือบทุกวัน แบบฉบับที่ฝังใจนั้นทำให้ดิฉันไม่มีหนี้สินและเลี้ยงลูก 1 คน เพียงลำพังได้อย่างสบายๆค่ะ อีกคนที่เคยเป็นหัวหน้างานตอนทำงานที่ มช. เมื่อปี 2525 - 2528 คือ พี่กู้เกียรติ กลิ่นจำปา ที่มีรูปแบบชีวิตอยู่อย่างสมถะและพอเพียง
*** เป็นอ่านบันทึกนี้แล้วสบายใจ... ขอบคุณค่ะ
*** อาจารย์คิดถึงเชียงใหม่และยังไปเที่ยวอยู่หรือเปล่าคะ
สาธุ....
ถ้าคนเรารู้จักพอเพียง ”พอใจในสิ่งที่มี ยินดีในสิ่งที่ได้” ประเทศเราก็คงไม่วุ่นวายอย่างนี้นะคะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
*** คุณกู้เกียรติ กลิ่นจำปา อยู่สำนักทะเบียนและประมวลผล เป็นหัวหน้าที่ใจดีมาก จะเป็นที่รักของคณาจารย์ที่เป็นสมาชิกสโมสรข้าราชการ
*** สมัยที่ดิฉันทำงานเป้นลูกน้องพี่กู้เกียรติที่กองบริการการศึกษา ...เวลาสอบโควต้าอาจารย์ทุกคณะจะไปรวมกันอยู่ที่นั่น เพื่อออกข้อสอบ กองบริการก็จะรวบรวมเอกสารการสมัครสอบ และดำเนินการจัดสนามสอบ โดยไม่มีคอมพิวเตอร์แม้แต่เครื่องเดียว ทำงานจนถึงเที่ยงคืนติดต่อกันหลายๆคืนก็มีค่ะ...คิดว่าอาจารย์อาจจะร่วมสมัยอยู่ด้วยนะคะ ถ้าเอ่ยชื่ออาจารย์มช. ช่วงตั้งแต่ปี 2522 - 2528 อาจารย์ต้องรู้จักเกือบหมด ดิฉันยังได้มีโอกาสพูดคุยกับท่านศาสตรจารย์พูนพล อาสนจินดา แม้ท่านจะไม่ได้สอนแต่ท่านจะมางานเลี้ยงชาวภูมิศาสตร์ทุกครั้ง ท่านรักหอดูดาวบนภาควิชาภูมิศาสตร์มาก...ดิฉันมีอาจารย์ที่ปรึกษาใจดี คือ อาจารย์ ประหยัด ปานดี และอาจารย์ที่ใกล้ชิดมากๆ คือ ดร.นรา ธีรเนตร ค่ะ
*** ขอบคุณข้อมูลย้อนกลับของอาจารย์ค่ะ
สวัสดีค่ะ Panda
แวะมาอ่านความรู้ดีๆ ขอบคุณค่ะ
ขอโทษด้วยค่ะ พิมพ์ตก คำว่าอาจารย์ เพราะต้องเรียกว่า อาจารย์พ่อ Panda ด้วยค่ะ..