กวีบทเก่า


เมื่อรู้สึก.....เดียวดาย...อย่างตอนนี้

ฉัน....มีบทกวี...เป็นเพื่อน

แม้บางอักษร.....จะพร่าเลือน

แต่ยังคงความหมาย.....ในความจริง

 

บทกวี.....บทเก่า

ดูราว.....บอกเล่า.....ทุกสิ่ง

ทุกอักษร......ทุกความจริง

ล้วนบอกทุกสิ่ง.....ในใจ

 

ทุกบรรทัด.....ทุกอักษร

ทุกบท.....ทุกตอน...เขียนไว้

คือความรู้สึก.....ยากเกินบรรยาย

จึงอาศัย...ปากกา....หน้าบันทึก

 

เมื่อรู้สึก...เดียวดาย....อย่างนี้

ฉันเขียนบทกวี.....แทนความรู้สึก

เรียงอักษร.....กลอนกานต์...จารจารึก

แล้วผนึก.....ลงใน.....ใจตัวเอง

                                โดย......กิ่งไผ่ใบหลิว

หมายเลขบันทึก: 315152เขียนเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2009 21:19 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2018 09:47 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (5)

สวัสดีค่ะ..

    แวะมาอ่านกวีบทเก่า..

    พลิ้วไหว อ่อนหวานมากค่ะ ชอบๆๆๆๆ

    หลับฝันดีนะคะ ..^__^..

ขอบคุณคุณครูที่มาให้กำลังใจกันค่ะ

บทกวี บทเก่า หรือบทใหม่

ก็ตรึงตรา เตือนใจ อยู่เสมอ

บันทึกไว้ จดจำ เรื่องที่เจอ

ไม่พร่ำเพ้อ อาลัย ให้อาดูร

  • เดียวดาย ดวงแด แต่ไหน
  • ในใจ ว่าเป็น เช่นนั้น
  • บอกความ หนใด ไหนกัน
  • คืนวัน เก่าใหม่ ใจเดียว

ขอบคุณค่ะ แวะมามอบกำลังใจคนใจเดียวกัน

ตามมาให้กำลังใจน้องสาว..

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี