งานที่ทำส่วนใหญ่จะต้องเริ่มจากจุดที่ว่างเปล่าเสมอ จึง ทำดีที่สุดก็เพียงดีที่สุดเท่าที่ตนทำได้
หลังจากกลับจากประชุมเตรียมงานจัดมหกรรมตลาดนัดเบาหวาน
พี่แดงหัวหน้าตึกที่เคารพนับถือดั่งพี่สาวยื่นกระดาษแผ่นเล็กๆให้
มีใจความที่คัดลอกด้วยลายมือว่า
การทำงานด้วยวิถีธรรมชาติ
ผ่อนคลายอย่างสบายๆ ทำงานแต่ละอย่างอย่างทุ่มเท
จดจ่อในงานจนงานเสร็จเรียบร้อย อย่าทำงานด้วยความเครียด
อย่าทำงานด้วยความกังวล อย่าผูกใจไว้กับ"ผลของงาน"
ควรทุ่มเทสนใจเฉพาะในขณะที่ทำงานนั้นๆ
"ความรู้เนื้อ รู้ตัวของเจ้าก็จะเกิด"
ข้อความนี้พี่แดงคัดลอกจากจากหนังสือฐานธรรมสู่ความสะอาด สว่าง สงบ
โดยการรวบรวมของ ทพญ.โชติกา ชาติชัยทัศ
และอาจารย์กะปุ๋มได้กรุณาส่งคำถามให้ทบทวนจิตของตน
ขณะทำงานว่ารู้สึกอย่างไร
ถามตนแล้ว ตอบอาจารย์ไปว่า
ทำให้ดีที่สุดของแต่ละคน คงไม่เท่ากัน ในส่วนของผู้เขียนนั้น
ทำดีที่สุดก็เพียงดีที่สุดเท่าที่ตนทำได้
โดยการงานที่ทำส่วนใหญ่จะต้องเริ่มจากจุดที่ว่างเปล่าเสมอ
"ใจ"ของคนทำงาน
หากไม่วางไว้ที่ความว่างปราศจากความคาดหวังใดๆ
คงหยุดไปนานแล้ว ที่ยังเดินอยู่ไม่หยุดนี่เพียงเพราะ
รู้ว่าพอทำได้ก็ทำไป รู้ว่าพอมีประโยชน์ต่อส่วนรวมก็ทำไป
ใครเห็นก็ทำ ใครไม่เห็นก็ทำ
ทำงานเพื่อรักษาศรัทธาในตน มิใช่เพื่อสรรเสิญจากผู้อื่น
หากบังเอิญบางครั้งมีิ่คำชม ก็เป็นสิ่งที่เหนือความคาดหมาย
เพราะส่วนใหญ่ที่ได้รับไม่ใช่คำชม
และส่วนใหญ่ฝีมือระดับที่ทำได้เป็นเพียงผู้เริ่มต้นกระบวนการ
แล้วถอยออกมาเป็นผู้สนับสนุนเมื่อมีผู้รับผิดชอบต่อ
เพราะไร้ตัวตน และไร้พลังอำนาจ
มีเพียงหัวใจที่ศรัทธาต่อความดีเท่านั้นที่นำทาง
ชอบคนที่มีหัวหน้ามีน้ำใจครับ คุณโชคดีมากครับ
ชอบบทสรุป
งานที่ทำส่วนใหญ่จะต้องเริ่มจากจุดที่ว่างเปล่าเสมอ จึง ทำดีที่สุดก็เพียงดีที่สุดเท่าที่ตนทำได้
เพราะเราดิ้นรนที่จะแสวงหาไขว่คว้าความนิยมชมชอบ เกียรตฺ ชื่อเสียง
ยศฐาบรรดาศักดิ์ ความเคารพ ความรักต่างๆนานา จึงได้ทุ่มเทแรงกายใจทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มันมา แทนที่ว่าเราจะให้ชีวิตนี้อยู่กับสิ่งมีคุณและค่าในตัวตนที่สุดของเรา
แต่ทว่ากลับเดินทางใช้ชิวิตกับสิ่งที่ผู้อื่นเห็นคุณค่ามากกว่าตัวตน
แวะมาบ่นให้ฟังเล่นๆเนาะพี่นก..
พอถอยออกมาเป็นผู้สนับสนุน รู้สึกยังไงบ้างค่ะตอนนี้
ผู้เขียนโชคดีที่มีหัวหน้างานเมตตา เมตตาให้แบ่งตัวไปทำการงานของส่วนรวม
ซึ่งบางครั้งทำให้การควบคุมคุณภาพของหน่วยงานของตัวเอง
ต้องเป็นภาระหัวหน้าคือพี่แดงนั่นแหละค่ะ
แต่พวกเราก็เป็นเพียงหน่วยงานย่อยๆในองค์กรเท่านั้นเอง
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะคะ
ชอบจังครับ
ที่รู้สึกว่าตัวเองมีค่าอยู่บ้าง ก็น่าจะตรงนี้ครับ...
ท่านคะพลังอำนาจในตน คือพลังในการที่จะสร้างสิ่งดีงามโดยอิสระ
พี่นกเองต้องฝึกฝนและข้ามผ่านหลุมพรางแห่งความคาดหวังต่างๆมาเป็นระยะเวลานาน
กว่าจะค้นพบอิสระแห่งตน อิสระในการใช้พลังอำนาจส่วนตน
แต่กาลก่อนเคยคาดหวังว่าจะได้รับการยอมรับ ได้รับคำชมเมื่อทำดี
แต่วันที่สิ่งที่ได้รับมันตรงกันข้ามครั้งแล้ว ครั้งเล่า ก่อนหน้านี้ก็ทุกข์มาก
แต่ ณ วันนี้ ไม่มีความจำเป็นที่จะรอดูปฏิกิริยาใดๆของผู้อื่นหลังการทำงานแต่ละชิ้น
เพียงทำดีที่สุดเท่าที่ตนทำได้ ถือว่างานนั้นๆได้จบลงแล้ว
ขอเพียงเรื่องที่ทำมีประโยชน์ไปก็จะมีผู้ที่ทำได้ดีกว่ามาทำต่อเอง
ถ้างานไหนได้ถอยออกมาเป็นผู้สนับสนุน ก็เป็นเรื่องที่ดีมากๆเลยนะ
เพราะจะมีคนที่เก่งๆ หรือเหมาะกับงานมารับทำต่อ
ใจ ของคนถอย ก็ เบา สบาย เพราะจริงๆแล้วพี่เป็นคนขี้เกียจนะ ไม่ชอบทำงานมาก
มีคนทำก็ดีน่ะซิจ๊ะ และงานที่พี่ต้องเริ่มส่วนใหญ่จะเป็นงานที่ต้องหาคนจิตอาสามาทำ
คิดดูซิจ๊ะว่าคนเริ่มงานควรจะยินดีมั๊ย ในการชักชวนคนอื่นมาทำดีแทนตัวเอง
แล้วตัวเองก็ ถอย....๕๕๕ โยนกองบุญให้คนอื่นทำต่อ
ขอบคุณที่ชอบนะคะ แต่ต้องขอโทษด้วย แต่งงานแล้วค่ะ มีลูกสองคน
และท่านหนานก็มีภรรยาน่ารักมีน้องเฌวาที่น่ารักน่าหยิกแล้วด้วย อิ อิ...ล้อเล่น
ศรัทธาในตนสำคัญที่สุดจริงๆค่ะท่านหนาน ไม่ต้องน้อยใจเวลามีคนด่า
ไม่ต้องภูมิอกภูมิใจอะไรมากมายเวลามีคนชม เพราะรู้ในเหตุผลและตัวตนของเราเอง
- อยากได้ดี ไม่ทำดี นั่นมีมาก
- ดีแต่อยาก ไม่ยอมทำ น่าขำหนอ
- อยากได้ดี ไม่ทำดี มีแต่รอ
- ดีแต่ขอ รอแต่ดี เดี๋ยวค่อยทำ..ฯ
ศรัทธาต่อความดี สร้างพลังและกำลังใจ ให้เผชิญกับทุกสิ่ง
...
ทำดีแล้วไม่มีใครรู้ แต่ยังมีใจ ของเราที่รู้
...
การงาน คือความรื่นรมย์ของชีวิต
ทำดีที่สุดของเรา...
คือสิ่งที่เราต้องพึงกระทำให้ได้
แต่บางที ผมก็รู้ตัวเองว่า ผมจริงจังกับมันมากไปหน่อย...
แต่โชคดีครับ
ในความจริงจังนั้น ผมมีความจริงใจอยู่อย่างเต็มล้น
...ขอบคุณครับ...
ด้วยหัวใจคนทำงานที่มุ่งหวังประโยชน์ในเนื้องาน ย่อมพอใจในประโยคที่น้องนกชอบ
ส่วนที่น้องนกบอกว่า
- ดีแต่อยาก ไม่ยอมทำ น่าขำหนอ
- อยากได้ดี ไม่ทำดี มีแต่รอ
- ดีแต่ขอ รอแต่ดี เดี๋ยวค่อยทำ..ฯ
ยินดีต้อนรับสู่ชมรมคนจิตใจดีนะคะ
ทำดีแม้ไม่มีใครรู้แต่ยังมีจิตใจของเราที่รู้
คนดีมีมากมาย แต่คนจิตใจดี
ที่ศรัทธาต่อความดี สร้างพลังและกำลังใจ ให้เผชิญกับทุกสิ่ง
หายากค่ะอาจารย์ตาหยู แต่พี่นกหาเจอในตัวตนและในจิต ของอาจารย์ตาหยูนะคะ
ขอบคุณค่ะ ยินดีที่มีมิตรจิตใจดีเช่นอาจารย์นะคะ
จริงอย่างที่อาจารย์กล่าวนะคะ การงานคือความรื่นรมย์ของชีวิต
เราทุ่มเท เราจริงจังเพราะเรารักงานของเรา
งานที่เราได้เลือกแล้วที่จะฝากความศรัทธาและความเชื่อมั่น
งานที่เราจะจริงจัง จริงใจและทุ่มเท อย่างเต็มความสามารถ
และการทุ่มเทอย่างจริงใจในงาน ทำให้เราไม่ได้คาดหวังลาภผลใดๆจากงานนั้นๆ
ทำให้เราทุ่มเทได้ด้วยใจสบายๆ....ขอบคุณที่แบ่งปันนะคะ
แวะมาอ่านบันทึกพี่นกหลายวันแล้ว แต่ยังไม่ได้แสดงความเห็นทิ้งเอาไว้
ที่พี่นกบอกว่า "ส่วนใหญ่ฝีมือระดับที่ทำได้เป็นเพียงผู้เริ่มต้นกระบวนการ"
หึหึหึ (ขอหัวเราะแบบผู้ดีนิดนึง...) การเริ่มต้นนั่นแหล่ะค่ะ...ยากกว่าอะไรทั้งหมด โดยเฉพาะเมื่อเริ่มจากจุดที่ว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย...ต้องคิด ต้องศึกษาใหม่ทั้งหมด เพราะฉะนั้น ถึงแม้คุณพี่จะถ่อมตัวก็ไม่มีใครเชื่อหรอก คนมีความสามารถ ไปหลบอยู่ซอกมุมไหนก็ได้ทำงานอยู่ดีเพราะความสามารถในตัวเปล่งประกาย 555
ดาวน่ะ เป็นคนเห็นแก่ตัวค่ะ...ทำอะไรก็เพราะว่าเราอยากจะทำ เอาความพอใจของตนเป็นที่ตั้ง คงไม่เข้าร่วมชมรมคนจิตใจดีหรอกนะคะ อิอิ
สวัสดีคะพี่นก เปลี่ยนชื่อเลยงงเล็กน้อย อิอิ
ตรงใจพอลล่ามากเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ
อากาศเริ่มเย็นแล้วครับ หมอกลงจนจะแกล้งไม่ไปทำงาน กลัวหลงทาง อิอิ
ขอบคุณสำหรับความห่วงใยในหน้าหนาวที่จะมาเยือนนะคะ
ขอให้ mena รักษาสุขภาพเช่นกันค่ะ
ปฏิเสธไปเฮอะ!!!เผลอตัวเป็นประธานชมรมไปแล้วไม่รู้ตัวเหรอจ๊ะ!!!!! ๕๕๕๕๕๕
ชมรมคนจิตใจดี.....