“ผญ๋า” เป็นภาษาพื้นเมือง หมายถึง ภูมิปัญญาชาวบ้าน ซึ่งเป็นภูมิความรู้ที่ได้เรียนรู้และสั่งสมกันมา
“ครอบครัวเข้มแข็ง” เป็นเรื่องที่ต้องเรียนรู้ นั่นหมายถึงต้องคิด อ่าน ทำ และทบทวนพัฒนาตนเองอยู่เสมอ การเรียนรู้มีหลากหลายวิธี ภูมิปัญญาของคนโบราณในการบ่มเพาะเลี้ยงดูลูกหลานมีอยู่หลากหลาย หากแต่เราได้ละเลยไป และลืมไปว่ากระบวนการสั่งสอนอบรมของคนโบราณนั้นไม่มีการจัดเวที ไม่มีการจัดอบรมสัมมนา หากแต่สอนผ่านวิถีชีวิต วัฒนธรรม ประเพณี และวิถีการปฏิบัติของตนเองในรูปแบบต่างๆ เช่น เพลงกล่อมลูก เพลงพื้นบ้าน (จ๊อย ซอ ค่าว) นิทาน กำบ่เก่า(สุภาษิต) ของเล่นพื้นบ้าน การปฏิบัติเป็นตัวอย่าง เป็นต้น
กระบวนการกล่อมเกลาของคนโบราณจึงสอดแทรกไปในวิถีของการกิน การอยู่ และการทำบุญทำทาน(ตาน) อยู่เสมอ จึงทำให้แทรกซึมเข้าไปในจิตใจทุกๆ วัน จนกลายเป็นวิถีปฏิบัติไปในที่สุด เป็นการสอนให้คนมีคุณธรรมอันจะเป็นสิ่งที่คอยกำกับให้คนคิดดี ทำดี และปฏิบัติดี


“ม้าก้านกล้วย” เป็นของเล่นพื้นบ้านที่คนโบราณได้สอนลูกสอนหลานทำขึ้น เพื่อใช้เล่นกัน เป็นการใช้วัสดุธรรมชาติที่เหลือใช้มาทำเป็นของเล่น ให้ได้เด็กๆ ได้เล่นสนุกสนาน เพลิดเพลิน ส่งเสริมพัฒนาการของลูกน้อย เป็นการกิจกรรมสานความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว ได้มีกิจกรรมร่วมกัน
นี่เป็นอีกภูมิปัญญาหนึ่งของการสร้างครอบครัวให้เข้มแข็ง แม้ยุคสมัยจะเปลี่ยนไป ของเล่นมากมายผลิตโดยโรงงานและดิจิตอล แต่ม้าก้านกล้วยยังคงมีเสน่ห์ในตัวเองและยืนยงคงมาจนปัจจุบัน เพราะมันเป็นของเล่นที่มีชีวิต มีชีวิตของครอบครัว ครอบครัวเข้มแข็ง
“น้องซอมพอ” ลูกสาวผมก็ชอบเล่นม้าก้านกล้วย เล่นสนุกสนาน เพลิดเพลินใจครับ

ตอนเด็กๆ เคยเล่น ม้าก้านกล้วย ... กับพี่ๆ น้องๆ
เดินย้วย โยเย ไปขวาที ซ้ายที หลบหลีกหนีความวุ่นวาย ร้องเพลง
จ๊อย ซอ ค่าว กับ กำบ่เก่า ... วิ่งไปซ้ายที ขวาที ได้ศัพท์กำเมืองใหม่เลย ...
น้องซอมพอ น่ารักมากมาย ขอบคุณค่ะ .. เที่ยงนี้อิ่ม รำ เมนูอะไรเอ่ยคะ
เด็ก ๆ น่ารักครับ
สวัสดี เจ้า
น้องซอมพอ ม่วนขนาด ก่อ เจ้า ต้องเปล่งเสียง ฮี้ ๆๆๆๆๆ กั๊บ ๆๆๆๆๆๆๆ โตยเน้อเจ้า
เย็นนี้ คุณตามีงานต้องทำให้หลานแล้วค่ะ ทำม้าก้านกล้วย เล่นเหมือนซอมพอ ไงค่ะ ( สองสาว ขี่ไม้กวาด เป็น แม่มดอยู่บ่อยๆ เปลี่ยนมาขี่ ม้าก้านกล้วยบ้าง คง ม่วน แต๊ ๆ
สบายดีเน้อเจ้า
บันทึกนี้ดีมากๆครับ
คิดถึงสมัยตอนเป็นเด็กครับ
หวัดดีคับ พี่ซอมพอ
กู๊ดดี้ขอเล่นด้วย...อยากเล่นด้วยคับ....