..เมื่อก่อนนี้มนุษย์เราใกล้ชิดกับธรรมชาติมาก ผูกพันและสัมพันธ์กับเรื่องดินฟ้าอากาศ ฤดูกาล น้ำขึ้นน้ำลง น้ำหลากน้ำไหลน้ำท่วมและน้ำใจ เกี่ยวข้องทั้งธรรมมะและธรรมชาติ มองไกลไปถึงดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว บอกเสียเลย คืนนี้ที่ทิศดาวเหนือจะมีปรากฏการฝนดาวตก ผู้ที่อยู่ในชนบทห่างไกลความสว่างจากไฟฟ้าริมถนน จะมองเห็นดาวตกชั่วโมงละ 4-500 ดวง แต่ต้องตื่นมาดูใช่ช่วงตี3-ตี4 จะเป็นช่วงที่ท้องฟ้ามีดาวตกมากเป็นพิเศษ..อย่าลืมชวนคนพิเศษมาดั่งดูด้วยกันนะครับ
..ครั้นมาถึงทุกวันนี้ มนุษย์พึ่งพาเทคโนโลยีมากขึ้น ส่วนมากจะละเลยธรรมชาติ จึงไม่เข้าใจแก่นสารสำคัญๆที่ทำให้โลกดำเนินไปได้อย่างปกติ อากาศ น้ำ สภาพแวดล้อมจึงเน่ามากขึ้นๆ ต่างช่วยกันยำใหญ่ใส่สารพัดมนุษย์จึงตกอยู่กับวงจรเถื่อนที่มองไม่เห็นตัว มันน่าแปลกไหมละครับ ความรู้ก็มาก เทคโนโลยีก็เยอะ แต่การดำเนินชีวิตย่ำแย่เต็มที อาจจะเป็นเพราะมีปัญหาการปรับสภาพวิถีชีวิตยังไม่สอดคล้องกับความปั่นป่วน คนยุคนี้จึงขาดแคลนความสุข บ่มทุกข์ หาเงินเพื่อไปจ่ายค่าหมอค่าโรงพยาบาลไปเรื่อยๆ แต่ก็ใช่ว่าสุขภาพจะดีขึ้น อมทุกข์อมโศกทั่วหน้า
เมื่อเย็นวาน มีคณาจารย์จากมหาวิทยาลัยมากินข้าวด้วย นัดกันหลายวันแล้วละครับ จนกระทั้งได้จังหวะมื้อเย็นที่ผ่านมา เครือญาติจำนวน10ท่าน ขนกับข้าวที่ซื้อจากร้านในตลาดมาวางจนเต็มโต๊ะ ละลานตาไปหมดจนไม่รู้จะเริ่มต้นชิมอะไร แต่พิจารณาแล้วอาหารเหล่านั้นแสลงโรคผมเป็นส่วนใหญ่ เป็นของทอดน้ำมันเยิ้ม ผัดแกงต่างๆรสจัด
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมเขมือบได้อย่างอร่อย
แต่เมื่อมาทดลองกินเพื่อสุขภาพแล้ว
ทำให้เราเห็นสภาพของปัญหา
เรื่องการอยู่การกินส่วนใหญ่คนไทยยังไม่ตระหนัก
เอาสะดวก-เอาอร่อย มากกว่าเอาสุขภาพ
สายญาติผมเหล่านี้ล้วนมีการศึกษาระดับดอกเตอร์
แต่..กำลังตกอยู่กับการกินแบบตอกตำสุขภาพของตนเอง
อาจจะเป็นยังไม่ล้มหมอนนอนเสื่อกระมัง
จึงยังไม่ฉุกคิดเรื่องการบริหารจัดการสุขภาพตนเองอย่างจริงจัง
นอกจากประเทศชาติจะอ่อนแอภาคเศรษฐกิจแล้ว
ความอ่อนด้อยเรื่องสุขภาวะชุมชนก็อ่อนไหวไม่น้อย
ไหนจะเรื่องการศึกษาอีกเล่า..
เกิดคำถามขึ้นมาว่า
..ตอนนี้เราอยู่กับความรู้อะไร?
ระหว่างที่นั่งเขียนต๊อกๆอยู่นี้
มีโทรศัพท์เข้ามา
เสียงทัก : สวัสดีคะพ่อครู ตอนนี้อยู่ไหนคะ
ตอบ : สวัสดีครับ อยู่สวนครับ
ทัก : ปีนี้ไปลอยกระทงที่ไหนคะ
ตอบ : ไม่ได้ไปไหน อยู่บ้าน ลอยในจอคอมพิวเตอร์
ทัก : หนูก็ไม่ได้ออกไปไหน ช่วงนี้ไปกรีดตาทำ2ชั้น ดัดฟันด้วยคะ
ตอบ : อ้าว!เหรอ นึกยังไงละ แพงไหม?
ทัก : เพื่อนชวนคะ จ่ายไป 40,000 คะ
ตอบ : สวยขึ้นมากไหม
ทัก : ยังไม่ทราบคะ
ตอบ : เอาใจช่วยนะ ขอให้สวยวันสวยคืน
หลังคุยผมรู้สึกว่า คนเรานี้หนอ ..ให้ความสำคัญกับภายนอกมากกว่าภายใน อยากสวยง่ายๆสวยเร็วๆ ไม่ค่อยจะคำนึงถึงความสวยถาวร ต่อไปก็ไม่รู้จะชวนกันไปกรีดไปเย็บไปเฉือนอะไรอีก ไม่เจ็บไม่ป่วย แต่ก็ทำให้ตัวเองเจอมีดเจอเข็มจนได้ ไม่ยี่หระขอแต่ให้สวยบรรเจิด เท่าไหร่เท่ากัน ผมนะเสี๊ยวเสียว!!
ถ้าเพื่อนชวนไปกรีดหัวใจ
เธอคนสวยจะไปไหมนี่
เรามารณรงค์ความสวยภายในดีไหมครับ
ตอบตัวเองให้ได้ว่า
จะบริหารเลือดลมตับไตไส้พุงของตนเองให้ปกติอย่างไร?
อิอิ..จบข่าว
ครับบางครั้งเทคโนโลยีก็เว้อไปครับจนมาทำลายวัฒนธรรมเรา
สนใจวิชาบันยะบันยังศาสตร์ ระวังเรื่องอาหารแล้ว ระวังการใช้คอมพิวเตอร์อย่าให้นานเกินไปด้วยเด้อ เดี๋ยวจะเป็นโรคที่เกิดจากเทคโนโลยีนะ อิ..อิ..
สวัสดีค่ะ
วิชาบันยะบันยังศาสตร์
ดูเหมือนจะใช้ได้สำหรับทุกเรื่องเลยนะคะ
แวะมาเรียนวิชานี้ด้วยคนครับ
พ่อครูขา เห็นรายชื่อวิชานี้รีบมาลงทะเบียนในทันทีทันใดเลยค่ะ
หนูเพิ่งกลับจากไปอบ รม กินอาหารโรงแรม เลือกแต่ที่ชอบ ก็มีน้อย บ่ค่อยคุ้นลิ้นค่ะ ... คิดถึงไข่เจียวพ่อครู ...
เหม้นต์มาแล้ว อากาศที่สวนป่าคง ... ได้ไปนอนนับดาว ณ ขนำน้อย คง หลั่น ล๊า นะคะ
สวัสดีค่ะ
ครูต้อยแวะมาเรียนศาสตร์ใหม่ค่ะ
อิอิ เป็นเช่นนั้น หมอคงเหนื่อย หรือสนุกอีกนานค่ะ
รักษาสุขภาพนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ขอขอบคุณข้อคิดจากพ่อครู
จากข้อคิดที่ได้รับจากพ่อครู (วันทานข้าวเย็นที่สวนป่า 15 พ.ย.52) นำพาให้พินิจชีวิตของตนมากเลยค่ะ
หมอที่ดีที่สุดคือตัวเราเอง
ครูต้องสอนวิชาชีวิต เอาชีวิตมาเป็นบทเรียน
ครูต้องหยุดสอน...และฟังเด็กพูด เด็กแสดงความคิด
เป็นประโยชน์มากค่ะพ่อครู
ห้องเรียนธรรมชาติ คือ ห้องเรียนที่ดีที่สุด
ปรับใช้ทันทีค่ะ พ่อครู หนูสอนวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษาสำหรับเด็กปฐมวัย....ตกลงกันว่าสัปดาห์หน้าจะออกจากห้อง 4 เหลี่ยมย้ายไปทำการสอนในสวนป่า และหนองนกเป็ดที่มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามท่าจะดีกว่า
นักศึกษาเลือกเองค่ะพ่อครู...ได้ผลเช่นไรจะรายงานค่ะ
ขอบคุณพ่อครูมากค่ะ จะน้อมนำแนวคิดสู่การกระทำค่ะ....ครูตั๊ก
ขอบคุณทุกความเห็นครับ