ดุจดังคำสั่งสอนพุทธธรรมได้เจริญรุ่งเรืองสืบต่อไปนั้นแล.

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อจากตอนที่แล้ว  เมื่อพุทธศาสนาสูญสิ้นไปจากอินเดียแล้วทีนี้เราย้อนรอยติดตามดูว่ากองทัพแห่งธรรมของพุทธศาสนาได้ไปเผยแผ่คำสอนของพระพุทธเจ้าที่ใดบ้าง 

 ในปี พ.ศ. 236 ถึง 276 ณ เกาะแห่งคนผู้มีฝ่ามือแดงหรือเกาะลังกานั้นเอง  มีพระเจ้าเทวานัมปียติสสะปกครองอยู่ที่เมืองอนุราชบุรี ได้ฟังธรรมบรรยายโดยพระมหินทะเถระ แล้วหันมานับถือพุทธศาสนานิกายเถรวาทสร้างวัดสนับสนุนกิจการของพระสงฆ์ 

 จัดประชุมสังคายนา  ครั้ง ณ ถูปาราม เมืองอนุราชบุรี ที่ 4 มีพระสงฆ์มาร่วมประชุมถึง หกหมื่นแปดพันรูป มีพระมหินทะเถระเป็นผู้นำฝ่ายสงฆ์และพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะ ให้การสนับสนุน ใช้เวลาทำอยู่ 10 เดือนจึงแล้วเสร็จ

  ต่อมาผู้หญิงในเกาะลังกาอยากบวช พระมหินทะเถระแนะนำให้ส่งทูตไปขอภิกษุณีสงฆ์ในอาณาจักรของพระเจ้าอโศกมหาราช 

 และได้ส่งพระสังฆมิตาเถรีซึ่งได้นำกิ่งต้นโพธิ์แห่งการตรัสรู้ธรรมของพระพุทธเจ้าติดมือมาด้วยมาสร้างวัดและมาบวชให้ผู้หญิงในเกาะลังกาเป็นจุดเริ่มต้นของภิกษุณีสงฆ์

และกิ่งต้นโพธิ์ก็นำไปปลูกไว้ที่เมืองอนุราชบุรีได้เจริญเติบโตขยายกิ่งก้านสาขาอย่างยิ่งใหญ่แผ่ไปดุจดังคำสั่งสอนพุทธธรรมได้เจริญรุ่งเรืองสืบต่อไปนั้นแล.