การสร้างขวัญกำลังใจให้ลูกศิษย์ ลูกน้องมีหลากหลายวิธี การมอบของฝากก็เป็นแนวทางหนึ่ง

 

"Marcots :Fuwa 5แบบ"

      ตอนไปเที่ยวปักกิ่งกับนักเรียนโครงการ SMA ม.5 ครูนกต้องฝากคาบสอนจำนวน 12 คาบของนักเรียนอีก 3 ห้องไว้กับครูฟิสิกส์ และครูชีววิทยา ซึ่งเราจะเป็นสามแรงร่วมประสานในการบริหารจัดการการสอนแทนซึ่งกันและกันในยามที่มีใครไปราชการ  ระหว่างการเดินทางมีนักเรียนมาลากครูนกไปช่วยต่อรองราคาสินค้า คือเจ้าตัวMarcots ที่คนจีนเรียกว่า Fuwa  มี 5 ตัวชื่อ BeiBei เป็นปลา  Jingjing เป็นหมีแพนด้า Huanhuan เป็นเปลวไฟเพลิงโอลิมปิก YingYing เป็นกวางทิเบต และ Nini เป็นนกซึ่งทำเป็นพวงกุญแจ กับที่แขวนติดกับโทรศัพท์  เมื่อต่อรองให้เด็กแล้วครูนกก็ซื้อมาด้วยได้มา 20 ตัว ตอนหลังมีนักเรียนไปต่อรองกับคุณลุงคนขายได้มากกว่าที่ครูนกไปต่อรองอีก..คุณลุงขายดีมากจนสินค้าหมดเลย...ไกด์บอกว่าคุณลุงคนนี้ตามกลุ่มทัวร์คนไทยตลอด และสามารถซื้อเป็นเงินไทยได้ด้วยมีความซื่อสัตย์ ทำให้เด็กๆอีกหลายคนซึ่งอยากซื้อแต่สินค้าหมดดีใจเพราะคุณลุงจะมาพบพวกเราอีก  บรรดาพี่ๆถามว่าซื้อไปทำไมเยอะแยะ...ก็บอกว่าใกล้ปีใหม่ไว้ฝากเพื่อนก็ได้...แต่ตอนมาแพ็คกระเป๋าจะกลับได้คำตอบที่ดีกว่าให้เพื่อนซึ่งของฝากดูจะเด็กเกินไปคือ ฝากลูกศิษย์อีกสามห้อง แต่จะให้ทุกคนคงไม่ไหว...วิธีการค่อยกลับไปคิดที่บ้านเรา

"จักรยานของคุณลุงคนขาย...ครูนกถ่ายไว้ก่อนจะทราบว่ารถขายของ"

"บรรดานักช็อปรุ่นจิ๋ว...ที่ต่อรองราคาเก่งมาก"

        ก้าวเท้าแรกในวันจันทร์ที่โรงเรียนเมื่อนักเรียนระดับ ม.5 เห็นครูนก "ครูขาสวัสดีค่ะ ของฝากจากจีนละค่ะ"  ครูหันไปยิ้มให้แต่ยังไม่ตอบอะไรทำเฉยๆให้ลุ้นกันเล่น
        ในวันจันทร์คาบ 1-2 ครูนกเจอ 5/4 ก็ยังคงสไตล์ทวงของฝาก ครูนกก็เลยให้ทุกคนเขียนเลขที่ตนเองใส่เศษกระดาษชิ้นเล็กๆ แล้วบอกว่า ครูมีของฝากจำกัดแต่อยากให้ทุกคนมีสิทธิ์ได้เท่าเทียมกัน ดังนั้นครูจะตั้งคำถามแล้วหยิบสลากเลขที่ (คนที่ทำหน้าที่หยิบสลากคือหัวหน้าห้อง...ซึ่งเขาหยิบได้ตนเองด้วย)  ถ้าหยิบได้เลขที่ใดแล้วตอบได้ ก็รับของฝากไปจากจีนไปเลยจ้ะ...ซึ่งครูนกก็ตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องสารอินทรีย์ที่สอนไว้ก่อนที่ครูจะหายไปหนึ่งสัปดาห์ นักเรียนคนที่ได้จะดีใจอย่างเห็นได้ชัด เพราะใครตอบไม่ได้ทั้งเพื่อนและครูจะช่วยกันจนตอบได้
        ต่อมาวันอังคารคาบ 7-8 เจอ5/3 ครูนกเช็คชื่อนักเรียน และเริ่มแจกการทดลอง ปรากฏว่า มีการทวงถาม "ครูครับ ห้องเราไม่มีของฝากเหรอค่ะ...เพื่อนห้องอื่นเขาได้แล้ว" อ้าวลูกศิษย์เราข่าวเร็วดีจังเลย  ครูนกก็บอกว่า ได้เลยหยิบกระดาษมาเขียนเลขที่ตนเองแล้วใส่ตะกร้า  ใช้วิธีการเดียวกับห้อง 5/4 จนกระทั่งเหลือชิ้นสุดท้าย มีกลุ่มนักเรียนบอกว่า "ครูครับ...ครูหยิบดีกว่านะครับชิ้นสุดท้าย"  ปรากฏว่าชิ้นที่ครูนกจับได้มีรูปทรงแปลกตาเนื่องจากเจ้าตัวเขียนแล้วห่อหลายชั้นมาก...ขณะที่ครูนกพยายามแกะชั้นแล้วชั้นเล่า...เจ้าตัวแสดงความดีใจให้เห็นเลยว่า นี้คือของฝากของเขา เขายื่นขึ้นแบบน้ำตาคลอเบ้า ทั้งครูและเพื่อนหลายคนอึ้งเนื่องจาก เจ้าคนนี้เป็นคนทะเล้นอารมณ์ดีของห้องไม่คิดว่าจะลุ้นมากขนาดนี้  ออกจากห้องสอนไปนั่งคุยให้น้องที่สอนฟิสิกส์ฟังว่า "ถ้าพี่ไม่ซื้อของมาฝากห้อง2 ห้อง3 และห้อง4 คงจะรู้สึกว่าผิดแน่นอน"
       จนกระทั่งวันพุธคาบ7-8 เจอ5/2 ซึ่งทุกคนทราบข้อมูลมาจากห้องอื่นๆ ว่าครูนกมีของฝาก และปรากฏว่าห้องนี้มีนร.บางคนที่สนิทกับนักเรียนห้อง 1 ที่ร่วมเดินทางกับครูนกแล้วได้ของฝากจากเพื่อน เมื่อจับสลากได้เขาจะตอบคำถามแต่ขอสละสิทธิ์ในการรับของฝากให้เพื่อนในห้อง...ซึ่งครูนกชมเลยว่า "นี้เลยหญิงไทยใจงาม" ซึ่งเกิดเหตุการณ์เสียสละแบบนี้ถึงสองคน ทำให้เพื่อนๆ และครูต่างชื่นชมในน้ำใจของนร.ทั้งสองคน
        เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ครูนกได้เรียนรู้ว่า ของฝากชิ้นเล็กๆ จากครูถึงเด็กเป็นสิ่งที่มีคุณค่าทางจิตใจของเด็กคุณคร  และการเสียสละของเพื่อนเพื่อเพื่อนเป็นส่งที่ทำได้อย่างไม่ยากเย็นทำให้เพื่อนและทุกคนสุขใจร่วมกัน