เช้านี้ตื่นตามปกติ  ลุกขึ้นมานั่งพิจารณาเสียงเจื้อยแจ้วของไก่แจ้

ซึ่งมีตัวผู้อยู่สามตัวเลี้ยงไว้หลายปีแล้ว 

และมันจะส่งเสียงเจื้อยแจ้วตรงเวลาทุกๆวันในเวลาตี 

สามสามสิบห้านาที คลาดเคลื่อนบ้างก็ก่อนหลังประมาณห้านาที

นั่งฟังเสียงเจื้อยแจ้วพลางระลึกนึกนึกสิ่งที่จะประพฤติปฏิบัติ

ในแต่ละการสูดลมเข้าออก

ทุกๆวันก่อนที่เราจะได้ลงมือทำภาระหน้าที่

ของแต่ละคนก็พึงตระหนักรู้บอกแก่ใจตนไว้เสมอว่า

..จะพยายามคิด..พูด..ทำ..แต่สิ่งที่ไม่เดือดร้อนตนและผู้อื่นให้จงได้..

หากว่า..เรื่องที่คิด  กิจที่ทำ  ถ้อยคำที่พูด 

ในแต่ละการสูดลมหายใจเข้าออกนั้น

เป็นไปในทิศทางทางที่ทำให้ตนได้พัฒนาขึ้น

แม้คนอื่นจะไม่ได้รับประโยชน์เท่าที่ควร

ขอเพียงอย่าให้เขาเดือดร้อนกับสิ่งที่เรา คิด พูด ทำ ก็เพียงพอ

เพราะหากเราได้พัฒนาตนเองจากการ  คิดพูดทำในสิ่งดีงามอยู่เนื่องๆ

ในไม่ช้ามันก็จะแผ่สิ่งดีๆเหล่านั้นไปสู่คนรอบข้างอย่างแน่นอน

ลองตระหนักใส่ใจดูว่า ณ  ห้วงแห่งเวลานี้

เรื่องทิ่คิด  กิจที่ทำ ถ้อยคำที่พูด ของเรานั้นเป็นไปในทิศทางไหน

ตรวจตราวิเคราะห์กันดูจะได้ปรับเปลี่ยนทิศในทางที่ถูกที่ควรได้ทันท่วงที

..ประพฤติชอบเวลาใด  เวลานั้นแหละชื่อว่าฤกษ์ดี..

ธรรมะสวัสดีขอรับ..