เดินป่าเขาเจ็ดยอดทริปนี้ นอกจากความทะลึ่งตึงตัง ตลกโป๊และโปกฮาจากซากี้แล้ว ยังมีสีสันจากความอ่อนหวานจากหญิงสาวน้ำใจงามอีกสองคน

   เดินป่าเขาเจ็ดยอดทริปนี้ นอกจากความทะลึ่งตึงตัง ตลกโป๊และโปกฮาจากซากี้แล้ว ยังมีสีสันจากความอ่อนหวานจากหญิงสาวน้ำใจงามอีกสองคน

   คนหนึ่งเป็นพยาบาลสาวนาม “นะไล” และอีกคนหนึ่งเป็นสาวนักเดินทางนาม “น้อง”

   นะไล ทำงานอยู่โรงพยาบาลปากพะยูน แห่งเดียวกันกับ ท่านผู้เฒ่าวอญ่า

   ส่วนน้อง เป็นลูกสาวช่วยงานกิจการอุปกรณ์ก่อสร้างของครอบครัวที่นนทบุรี

   การจัดเตรียมเสบียงกรังสำหรับการเดินทางตลอดทริป จัดการโดยนะไล

   และเมื่อพวกเราแสดงน้ำใจด้วยการแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายดังกล่าว แต่นะไลปฏิเสธที่จะรับ เธอบอกว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย

   นะไลชื่นชมและชื่นชอบการเดินป่าเป็นที่สุด หลายป่าในภาคใต้เธอไปย่ำมาแล้ว

   นะไลเป็นหญิงร่างเล็ก กระเดียดไปทางบอบบางแต่แข็งแรงอย่างยิ่ง ผมไม่เห็นเธอมีออกอาการเหนื่อยหมดแรงเลย ในขณะที่ชายอกสามศอกและเอวหนาอย่างผม อาการออกตั้งแต่ชั่วโมงแรกของการเดินทาง

   หากนายหัวบุญเลิศคือเบอร์หนึ่งแห่งการเดินป่าทริปนี้ ผมว่านะไลคือเบอร์สอง ทะมัดทะแมง คล่องแคล่ว ปราดเปรียว

   ขณะที่นายหัวบุญเลิศคือผู้นำขบวน เดินนำหน้าเราไปลิ่ว ๆ แต่นะไลจะเป็นคนรั้งท้าย มิให้พวกเราที่เดินเตาะแตะหลุดขบวนหายไประหว่างทาง เธอส่งสัญญาณกับนายหัวบุญเลิศเป็นระยะ เนื่องจากบางช่วงป่าทึบและสังเกตร่องรอยการเดินนำของนายหัวฯ ไม่ได้

   วันแรกของการเดินทาง ผมมีอาการตะคริวจะกินขาหลายครั้ง ย่ำแย่เอาการ วันรุ่งขึ้นนะไลเอาผงเกลือแร่ให้ผมสองซองผสมดื่มแทนน้ำในระหว่างเดินทาง จากนั้นผมก็ไม่มีอาการนั้นอีก ไม่มีผงเกลือแร่จากนะไลผมคงอาการย่ำแย่กว่านี้ อาจถึงขั้นปีนน้ำตกขึ้นไปไม่รอด

   นะไลบอกว่าอยากกินต้มจืดกล่ำปลีใส่กุ้งแห้ง หลังจากที่ได้ชิมกล่ำปลีผัดเกลือในมื้อเย็นวันแรก และมื้อเย็นวันที่สองนะไลก็สมใจอยาก

   นะไลเป็นคนพูดน้อย และไม่ชอบถ่ายรูป เมื่อเรารวมกลุ่มถ่ายรูปนะไลมักจะเดินหนี จึงไม่มีรูปนะไลมาโชว์

   นะไลพบและรู้จักกับน้องเมื่อคราวไปเที่ยวที่บาหลี ทริปนี้นะไลเอ่ยปากชวนน้องมาร่วมเดินป่าด้วย

   วันที่ผมกับคุณเอกนั่งรถลงใต้ ท่านผู้เฒ่าวอญ่าโทรหาผมว่าจะมีหญิงสาวคนหนึ่งจากรุงเทพฯ มาร่วมเดินป่าด้วย และเป็นไปได้ว่าอาจจะมารถคันเดียวกัน ลงที่เดียวกัน

   ตอนที่รถทัวร์จอดพักให้ผู้โดยสารกินข้าว ผมเห็นหญิงสาวนางหนึ่ง แต่งตัวทะมัดทะแมงสะพายกระเป๋ากันน้ำสำหรับใช้ในการเดินป่าที่สมบุกสมบัน ผมนึกในใจว่าหญิงสาวนางนี้น่าจะคือคนที่ท่านผู้เฒ่าเอ่ยถึง

   ผมและคุณเอกลงรถทัวร์ที่ตลาดแม่ขรี โดยมีท่านผู้เฒ่าวอญ่าและนะไลมารอรับ หญิงสาวคนที่ผมคาดไว้ก็ลงรถตามมา และก็ร่วมเดินทางไปด้วยกัน



น้องเตรียมสัมภาระเดินขึ้นเขาเจ็ดยอด


   ในตอนก่อน ๆ ผมเล่าให้ฟังบ้างแล้วว่าในการออกเดินทางช่วงแรก น้องหมดแรงก่อนใครเพื่อน เพราะมิได้กินข้าวเช้าอย่างเต็มที่ เพราะยังติดกินเจ แต่หลังจากข้าวมื้อเที่ยงน้องก็มีเรี่ยวแรง เครื่องร้อนเดินดุ่ม ๆ อย่างไม่เหน็ดเหนื่อย

   ผมแปลกใจมากที่เห็นเป้ใบเบ่อเริ่มเทิ่มของน้อง เพราะยังไม่คุ้นเคยกันผมจึงไม่กล้าไปทดลองแบกเป้ใบโตจึงไม่รู้ว่าหนักเท่าใด



น้องกับผมครับ (โปรดสังเกตุเป้บนหลังน้อง....) 


   เมื่อถึงที่พักคืนแรก ผมจึงค่อยรู้ว่าในเป้ของน้องมีอะไรบ้าง ล้วนแต่เป็นของที่พวกเราขาดเหลือและได้ใช้ประโยชน์ทั้งสิ้น

   ทั้งเตาแกสสนาม ที่ใช้ทั้งหุงข้าว และต้มกาแฟ เพราะหากใช้เตาแกสสนามของนายหัวบุญเลิศเพียงลำพัง อะไร ๆ ก็จะยุ่งยากมากขึ้น เพราะเราหุงหาอาหารกันท่ามกลางสายฝนทั้งสองมื้อเย็น

   สารพัดยาที่น้องเตรียมไป ทำให้ผมที่เหมือนจะมีอาการไข้ก่อนนอนทั้งสองวันในป่า ได้ยาของน้องกินกันไว้ จึงทำให้ไม่ป่วยเสียกลางป่า เกลือและขวดสเปย์ที่ใช้ฉีดทากขณะเกาะดูดเลือดให้หลุดโดยไม่ต้องดึงออก สเปย์ฉีดกันแมลงและทากใต่ตามสายเปลลงไปหาขณะนอนหลับ กราวด์ชี้ทที่ปูพื้นทำอาหาร ฯลฯ

   น้องมีความรู้และทักษะการเดินป่าในระดับดีมาก ๆ เธอมีประสบการณ์เดินป่าในเมืองไทยมาแล้วหลายแห่ง และทริปต่อจากเขาเจ็ดยอด เธอเลยขึ้นไปเดินขึ้นเขาเชียงดาว จ.เชียงใหม่

   โมโกจู และน้ำตกเปรโต๊ะซู เธอก็ไปย่ำมาแล้ว

   น้องโดนทากเกาะไม่น้อย แม้จะน้อยกว่าผมแต่ก็นับว่ามาก

   คงไม่ต้องบอกว่าหญิงสาวโดยทั่วไปเมื่อเห็นทากจะมีอาการใด แต่น้องไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย



น้องฉีดน้ำเกลือพ่นทากที่ต้นแขนตัวเองอย่างมืออาชีพ


   น้องแบ่งปันความรู้เรื่องการป้องกัน การกำจัดทาก และบรรเทาอาการจากทากดูดเลือกให้ผม และในการห้ามเลือดจากแผลทากดูดเลือกโดยเกลือป่นก็เป็นฝีมือน้อง

   ไม่เพียงจะเป็นเซียนเรื่องการเดินป่า เธอยังเป็นนักถ่ายภาพฝีมือฉกาจด้วย ผมแอบฟังการสนทนาของช่าวภาพสองคนในป่า คือคุณเอกกับน้อง

   กล้องที่น้องเตรียมไปเป็นกล้องคุณภาพดีเยี่ยม ผมยังมิได้เห็นภาพที่น้องถ่าย แต่เชื่อได้ว่างดงามไม่แพ้ภาพของคุณเอก

   นอกจากความรู้เรื่องการเดินป่าแล้ว น้องคุยกับเราหลายเรื่องราวรวมทั้งหนังเรื่องที่เคน-ธีรเดช แสดง ฟังน้ำเสียงเธอแล้วเธอชื่นชมพระเอกหนุ่มคนนี้มาก เธอเล่าข้อมูลความน่ารักของเคนให้ผมฟัง

   ฟังแล้วผมถึงกับบางอ้อ...

   แล้วก็บอกกับน้องว่า

   “เออเน๊าะ !!! ผู้ชายน่ารัก ๆ นึกว่ามีคนเดียว ที่แท้ยังมีเคน-ธีรเดชอีกคนนึง...”

 

บันทึกที่เกี่ยวข้อง  

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๒ จัดของลงเป้)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๓ แต่งตัวเดินป่า)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๔ เดิน ปีน ไต่ มุด คลาน ข้าม ฯลฯ)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๕ ฝ่าดงทาก)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๖ กินในป่า)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอนที่ ๗ นอนในป่า)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๘ นายหัวบุญเลิศ ชายเกตุ ลูกผู้ชายใจนักเลง)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๙ ซากี้ คนลาวชื่อฝรั่ง)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๐ หญิงสาวน้ำใจงาม

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๑ ทะเลหมอกเขาเจ็ดยอด)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๒ เรื่องเล่าจากซากี้)