กายเบา ใจเบา

หลังจาก ไปสมัคร โดยใช้บัตรประจำตัวประชาชนพร้อม รูปถ่าย   นิ้ว  /ถ้าไม่ได้เตรียมไป ก็มีบริการถ่ายรูป โดยแม่ชีเจ้าหน้าที่

เมื่อสมัครเรียบร้อยแล้ว ก็ไปที่พักเป็นหอนอน ตามคำแนะนำ  ที่พักของนักบวชหญิงมี หลายที่ เป็นศาลากลางน้ำ เป็นอาคารเหมือนโรงเรียที่เป็นห้องโล่ง

เมื่อไปถึงหอนอน ก็แจ้งความประสงค์ ลงทะเบียน และไปเช่าชุดในที่เดียวกัน 

อัตราเช่าคือผ้าถุงขาว  40 บาท  เสื้อ  20  บาท  ผ้าห่มผืนบางๆ 20  บาท  ของใช้อื่นๆ ยาสีฟันแปรงสีฟัน  ไปซื้อที่ร้านสหกรณ์ของวัด

      เมื่อได้ชุดแล้วก็เปลี่ยนเป็นชุดขาว เป็นนักบวช  ห่มสไบ  ....วันนั้นรองเท้าสวมของเรามีส้นนิดหน่อย ไม่ค่อยสะดวกถ้าจะให้ดี ใช้รองเท้าแตะ เบาๆ

แล้วก็ไปที่ลานธรรม ร่วมกิจกรรมตามตาราง

                                                           ลานธรรม อยู่ในร่มไม้พื้นเป็นบ็ลอกตัวหนอน  ปูเสื่อนั่งเป็นแถว สวดมนต์ นั่งสมาธิ ฟังธรรม

                    เคยจัดค่ายภาษาให้นักเรียน ที่มีกิจกรรมตลอดไม่ปล่อยให้เด็กว่างกัน เด็กเบื่อ.....การมาปฏิบัติธรรมที่นี่ ก็เหมือนกันไม่มีผิด  ..คือมีกิจกรรมตลอดเวลา

น่าแปลก..ที่เราไม่เบื่อเลย.. ไม่มีโทรทัศน์..ไม่มีหนังสือพิมพ์ให้อ่าน...ไม่ไม่เพื่อน..ไม่มีร้านอาหาร..ไม่มีการชอบปิ้ง..ไม่มีอินเตอร์เนท

แต่เราไม่เบื่อเลย..ไม่อ้างว้าง. ไม่เดียวดาย.รอบข้างเป็นกัลยาณมิตร ทุกคน แม้ไม่เคยรู้จักใครมาก่อน...

..ทุกคนมาแต่ตัว.. ไม่มียศ.ไม่มีตำแหน่ง..ไม่มีรวย..ไม่มีจน..ทุกคนล้วนแสวงหา  "ความสงบภายใน"

เมื่อถึงเวลาพักนักบวชแต่ละคนจะขนขวายในกิจที่ชอบหลายคนช่วยกันจัดเตรียมอาหาร บางคนกวาดลาน บางคนถูศาลา ทุกคนทำงานด้วยความเต็มใจ โดยไม่มีใครสั่ง

นักบวชชุดขาวบริสุทธิ์ปราศจากเครื่องสำอาง เครื่องตกแต่งใดๆ  ทำแต่สิ่งดีๆ ชาติหน้าคงเป็นนางฟ้าที่แสนงาม

  ได้พบนางฟ้าน้อย คนหนึ่งอายุประมาณ 25 ปี ชวนแม่ไปถูศาลา เป็นการทำงานที่มีความสุข  อิ่มเอมใจ

รายละเอียดวัดตรงนี้ค่ะ

http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=hobbit&month=01-01-2008&group=7&gblog=31

 และ ตรงนี้ค่ะ

http://www.dhammajak.net/board/viewtopic.php?t=13742