ผมไม่แน่ใจว่า สิ่งที่จะเขียนลงในบันทึกนี้ คือ ปัญหาของ gotoknow รุ่น 090909 หรือไม่ ???
แต่จะเล่าให้ฟังอย่างนี้ครับ
ปกติเวลาที่เราได้ทำการแสดงความคิดเห็นต่อบันทึกของสมาชิกท่านอื่นแล้ว เราสามารถจะดูภาพรวมได้ว่า เราไปแสดงความคิดเห็นไว้ที่บันทึกใดบ้าง ดังนี้
1. ที่หน้าศูนย์รวมข้อมูลของเรา ... คลิกที่ "รายการแลกเปลี่ยนเรียนรู้"
(http://gotoknow.org/portal/wasawatdeemarn)

2. ที่เมนู "ความเห็นของฉัน" เลือกที่คำสั่ง "บันทึก"

3. หน้าจอจะแสดงผล "ความเห็นของฉันในบันทึกของสมาชิก" ขึ้นมา
(http://gotoknow.org/portal/wasawatdeemarn/sharing/my-comments-friends-posts)
บันทึกที่เราให้ความคิดเห็นล่าสุดจะขึ้นมาเป็นบันทึกแรก พร้อมมีตัวเลขจำนวนผู้ให้ความคิดเห็นในวงเล็บด้วย
ซึ่งเวลาที่เราไปแสดงความคิดเห็นล่าสุดในบันทึกของสมาชิกท่านอื่น มันก็จะอยู่บรรทัดแรกเสมอ แล้วดันบันทึกที่ไม่ล่าสุดแล้วลงไป ยิ่งแสดงความคิดเห็นมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งขึ้นมาอยู่บรรทัดตลอด และดันไปเรื่อย ๆ ... ใช่หรือไม่ครับ

แต่ ... สิ่งที่ไม่รู้สึกเหมือนรุ่นเก่า ๆ คือ
หากมีผู้แสดงความคิดเห็นต่อจากเรา เช่น เจ้าของบันทึก หรือ สมาชิกท่านอื่น ... บันทึกนี้จะไม่ขึ้นมาอยู่บันทึกแรก ... แต่จะเปลี่ยนเฉพาะตัวเลขในวงเล็บเท่านั้น
สิ่งที่เกิดขึ้น คือ
เรา ... ผู้ต้องการพูดคุยกับเจ้าของบันทึก หรือต่อยอดความรู้ เราจะจำไม่ได้หรอกว่า จำนวนตัวเลขในบันทึกมันเพิ่มขึ้นหรือยัง เพราะไม่ใช่บันทึกของเรา หรือแม้กระทั่งบันทึกของเราเอง เรายังจำไม่ได้ เพราะมันเยอะ จะรู้ได้ก็ต้องเข้ามาดูอีกรอบ
ผล คือ การแลกเปลี่ยนเรียนรู้จะน้อยลงเรื่อย ๆ
เราทำได้เพียง แสดงความคิดเห็น 1 ครั้ง แล้วเลิก ไม่เข้าไปอีกเลย เพราะเราจำไม่ได้ หรือไม่มีแสดงผลที่ชัดเจนว่า มีคนมาแสดงความคิดเห็นต่อจากเรา
วิธีการแก้ไข คือ
หากมีผู้มาแสดงความคิดเห็นต่อจากเรา บันทึกที่เราได้เข้าไปแสดงความคิดเห็นแล้วนั้น จะขึ้นมาอยู่บันทึกแรกของหน้าจอนี้ จะทำให้เราพอทราบว่า อืมม มีคนแสดงความคิดเห็นต่อนะ จะได้เข้าไปดูว่า เขาว่าอย่างไรกันบ้าง จะได้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้ดีกว่าเดิม
นี่ควรจะเป็นปัญหาหรือไม่ หรือ เป็นความตั้งใจของระบบของ gotoknow ใหม่
แต่ในความคิดเห็นส่วนตัว ... การแลกเปลี่ยนเรียนรู้น้อยลงแน่นอน เพราะจะมีแต่คนเขียนบันทึก แต่คนจะแสดงคิดเห็นก็รอบเดียวเลิก เพราะไม่อยากเสียเวลาติดตามในบางบันทึก แต่บันทึกที่เจ้าตัวติดตาม ไม่มีปัญหา
คิดว่าอย่างไรกันบ้างครับ แสดงความคิดเห็นได้ครับ
ป.ล. ผมอาจจะเขียนบันทึกนี้ด้วยสำนวนที่ยากเกินไป จนเข้าใจยาก ขออภัย มา ณ ที่นี้ด้วยครับ
สวัสดีค่ะ
ส่วนตัวแล้ว คิดว่าไม่มีปัญหาค่ะ เพราะถ้าไปเม้มในบันทึกของผู้ที่เราสนใจ หรือติดตามเป็นประจำ แล้วจะกลับไปดูเค้าตอบค่ะ
แต่ก็มียอมรับบ้างว่า บางทีก็จำไม่ได้ว่าเข้าไปเม้มใครบ้างค่ะ แต่เดี๋ยวนี้จะเข้าไปเม้มเป็นบางคนแล้วค่ะ
บอกตรงๆว่ากลัวไวรัส เลยไม่กล้าเข้าไปเม้มคนอื่นค่ะ
คนมี่เข้าไปเม้มอยู่เรื่อยๆ นี้คือแน่ใจว่าบล็อกของเค้ามีประโยชน์ มีความรู้ สนุกกับการแลกเปลี่ยน และที่สำคุญมากที่สุดคือปลอดไวรัสแน่นอนค่ะ
ขอบคุณค่ะ อ.wasawat มากค่ะ สำหรับการเขียนบันทึกนี้ค่ะ
ที่ต้องพูดตรงว่าอ่านบล็อกของคนอื่นๆเป็นประจำเพราะว่า เคยโดนไวรัสแบบเต็มเลยค่ะ แล้วสแกนไวรัสแล้วก็ฆ่าไม่ได้ ต้องเข้าศูนย์ พอเข้าศูนย์แล้ว ที่ศูนย์ก็ฆ่าไวรัสให้ค่ะ แต่โปรแกรมต่างๆที่เคยลง เช่น word, excel, power point, acdsee หรืออื่น ทางศุนย์ไม่ยอมลงให้เหมือน ทางศูนย์บอกว่าเป็นละเมิดลิขสิทธิ์ เลยต้องใช้บริการที่พันธ์ทิพย์ ให้เค้าลงโปรแกรมใหม่หมดค่ะ
ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ ไม่คิดจะเข้าไปเล่นบล็อก...นั้นอีกเลยค่ะ เคล็ดจนขึ้นสมองค่ะ
สวัสดีครับ น้อง berger0123 ;)
ที่ไม่มีปัญหาก็เพราะ ...
1. เราจำได้ว่า เราอยากไปต่อยอดกับใคร บันทึกใด
2. ปริมาณของการเข้าบันทึกที่เราไปแสดงความคิดเห็นไว้ไม่เยอะมากนัก
3. เราต้องการเข้าไปบันทึกนั้นเพียงแค่ครั้งเดียวก็เพียงพอ
อิ อิ
บล็อกอันตราย ... ไวรัสมากมาย ... ต้องมีความรู้เอาไว้เพื่อปกป้องตนเองครับ
ขอบคุณครับ น้อง berger0123 ;)
คุณwasawat ค่ะ บางทีบล็อกเกอร์ที่wasawatเข้าไปอ่านเนี่ย เค้าก็อาจเข้าจะมาตอบกลับที่บล็อกบันทึกของคุณwasawatก็ได้ค่ะ
ในกรณีที่เข้าไปเม้มเยอะมากเนี่ย แสดงว่าแอบเจ้านายมาเล่นละซิ อิอิ .... จนจำไม่ได้ว่าเม้มใครบ้าง เอ๊ะเข้าข่ายอะไรเนี่ย
ขอบคุณอีกครั้งที่เขียนบันทึกกระตุ้นต่อมสมองน้อยของเราค่ะ
สวัสดีครับ น้อง berger0123 ;)
กรณี "การตอบกลับมายังอีกบันทึก" ทำให้การต่อยอดความรู้ในบันทึกมันกระโดดไป กระโดดมา ทำให้การต่อยอดความรู้ไม่ต่อเนื่องมากนักครับ
แหม เป็นการยกตัวอย่างที่ดีครับ ...
สมองไม่น้อยครับ ได้คิด ทำให้รู้สึกดี
ขอบคุณมากครับ ;)
โธ่ คุณwasawat ก็เป็นการฝึกใช้สมาธิไงค่ะ แบบว่าฝึกสติปัญญาไปในตัวไงค่ะ ฝึกความจำด้วยค่ะ
ดีด้วยจะได้ค้นหาว่าบล็อกไหนที่เราชอบอ่านอย่างมากเลย ค้นหาความชอบของตัวเองไงค่ะ
หนูว่าแบบที่g2kเป็นอยู่ปัจจุบันนี้ดีแล้วค่ะ
ขณะเดียวกันก็เป้นเรื่องดีที่คุณwasawatเอามาเขียนสะกิดใจค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ ท่านอาจารย์ wwibul ;)
ตอนแรกผมก็รู้สึกลังเลเหมือนกันว่า เอ นี่เป็นปัญหา หรือไม่ใช่ปัญหา หรือเป็นปัญหาของผมคนเดียว ... หรือว่าเป็นรูปแบบใหม่ที่ทางทีมงานเค้าตั้งใจให้เป็นแบบนั้นหรือเปล่าครับ ... ประมาณว่า เราควรต้องจดจำเองว่า เราสนใจในบันทึกไหน หรือทำให้เราไม่เป็นอัลไซเมอร์ ฝึกจำเอาไว้ แบบนี้หรือเปล่าครับเนี่ย อิ อิ
ขอบคุณมากครับอาจารย์ ;)
ถ้าg2kยังแบบเดิม มันก็ไม่เห็นการพัฒนาค่ะ
เราในฐานะผู้เป็นสมาชิก ก็ต้องเป็นฝ่ายปรับตัว แล้วเรียนรู้ค่ะ
เหมือนกับเวลาไปทำงานในที่ใหม่ เราก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับองค์กร ใหม่ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ อ.Wasawat Deemarn
มีผลต่อการเเลกเปลี่ยนเรียนรู้บ้างครับ เพราะผมก็เหมือนกันจะอับเดตความคิดเห็นของตัวเองผ่านการให้ข้อคิดเห็น โดยรวมๆก็ไม่กระทบกับผมเท่าไหร่ มีบันทึกไม่มากครับที่ผมไปให้ข้อคิดเห็น ส่วนใหญ่ก็ในแพลนเน็ตของผมเอง ก็ใช้วิธีค้นๆในเเพลนเน็ตตัวเอง
เมื่อวานได้หนังสือดีๆมาสองเล่ม ผมเก็บไว้หนึ่งเล่ม และจะส่งให้อาจารย์อีกเล่มนะครับ เเบงๆกันไป แม้ว่าต่อยอดไม่ฉับพลันเหมือนในโลกเสมือนแต่ก็มีเสน่ห์ดี
เอาไว้มีเวลาจะส่งไปนะครับผม
ครับ น้อง berger0123 ;) ... แค่ชวนคิด แต่ผมอายุมากแล้วไงครับ จำอะไร ๆ ก็มักจะจำยาก บางทีก็จำได้ไม่หมด แถมยังชอบไปคอมเมนท์เยอะ และก็ชอบเฝ้ารอการตอบกลับมาของเจ้าของบันทึก ... เพราะการเกิดปฏิสัมพันธ์ใด ๆ ก็ควรได้คุยกันมากกว่า 1 คำ ครับ ... การเฝ้ารอ ทำให้เกิดการรอคอย และอยากหาสัญลักษณ์ที่ทำให้เราจำง่ายขึ้น จึงขอชวนคิดแบบนี้ครับ ;)
แหม น้อง berger0123 ... การออกแบบระบบการติดต่อใดก็ตาม ทีมงานย่อมต้องพยายามทำให้ "ง่าย" และออกแบบได้ "ตรง" ตามวัตถุประสงค์ที่ตนเองวางไว้
หากที่นี่คือ Social Network ... ความง่ายจึงสำคัญที่สุด และพยายามให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้ดีที่สุดนะครับ
แต่หากกรณีนี้ไม่ใช่ BUG หรือผลข้างเคียงที่เกิดขึ้นจริง ก็ย่อมไม่ได้รับการตอบรับจากทีมงานและสมาชิกส่วนใหญ่อย่างแน่นอนครับ
แต่หากใช่ ... ก็ย่อมต้องรับไปพิจารณาและลองปรับปรุง
ส่วนความคิดเห็นส่วนตัวนั้น ก็ย่อมแสดงได้ทุกคน เพราะพฤติกรรมของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน เพียงแต่การออกแบบย่อมต้องการการครอบคลุมให้ได้มากที่สุดเท่านั้นเองครับ
ผมชี้จุดชวนคิด แต่ไม่ได้หมายถึง ไม่ปรับตัวแน่ ๆ ล่ะ ใช่หรือไม่ครับ
หรือสมาชิกที่ไม่ยอมปรับตัวคงมีผมกะอาจารย์ wwibul 2 คนแน่ ๆ เลย ;)
ขอบคุณครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ;) ... คุณเอกเลือกใช้แพลนเน็ตช่วยนะครับ ถือเป็นอีกวิธีการหนึ่งที่แก้ปัญหาการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากกรณีนี้นะครับ
ขอบคุณสำหรับความระลึกถึงการชอบอ่านหนังสือด้วยนะครับ ยินดีเป็นยิ่งนัก อิ อิ
ถ้าเกิดมีอะไรที่พูดแรงไปต้องขอโทษด้วยค่ะ คุณwasawatด้วยค่ะ
ค่ะคุณwasawat เข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณอีกครั้งที่ทำให้ได้การต่อยอดมากขึ้นค่ะ
ทำให้ขบคิดได้มากขึ้นค่ะ
จริงๆแล้วการเขียนบันทึกแบบนี้ดีแล้วค่ะ มันนอกจากจะเป็นปัญหาของตัวคนที่พบแล้ว มันยังเป็นปัญหาของบางคนที่เจออาการแบบคุณwasawatค่ะ มาร่วมด้วยช่วยกันค่ะ
หนูก็ทำแบบที่คุณจตุพร ทำด้วยค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ คิดต่างกัน ก็เป็นมิตรที่ดีต่อกันค่ะ
เดี๋ยวหนูจะเก็บบันทึกของคุณwasawatไว้ในแพลตเน็ตค่ะ
บันมึกดีๆแบบนี้ จะได้ติดตามได้งายและสะดวกด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ ส่วนใหญ่ดิฉันดูจากหัวข้อเรื่องที่อยู่ในความสนใจ จึงจะเข้าไปเม้น บางทีจำไม่ได้เพราะอายุมากแล้วเหมือนกัน
จำได้เฉพาะบล็อคที่เข้าไปประจำและเจ้าของบล็อคนั้นตอบกลับมา แต่ก็คิดว่าไม่เป็นปัญหา
ขอบคุณครับ น้อง berger0123 ;)... มนุษย์ย่อมความแตกต่างกันทุก ๆ คน ฝาแฝดยังไม่เหมือนกันเลย ดังนั้น พฤติกรรมการใช้งานต่าง ๆ ย่อมแตกต่างกัน ย่อมมีวิธีที่คุ้นเคยไม่เหมือนกัน ... แต่บางพฤติกรรม หากเรานึกเข้าข้างตัวเอง เราอาจจะนึกว่า คนอื่นคงเป็นเหมือนเรา แต่เวลาที่เขียนบันทึกในเรื่องที่ดูเหมือนปกติ จะพบว่า อืมม มีหลายคนที่คิดไม่เหมือนเราอีกเนาะ ;)
ดั่งเป็นจุดมุ่งหมายสำคัญของบล็อก "คุยเฟื่อง...เรื่อง G2K" นี้ครับ ซึ่งได้แจ้งน้องมะปรางไว้แล้วว่า จะมีจุดที่คิดต่างอีกเรื่อย ๆ ตามที่เวลาจะมีเขียน ;)
คิดต่าง ไม่เป็นไรเลยครับ แต่ต้องดูปัจจัยของเหตุ และปัจจัยของผลที่เกิดขึ้นว่า สมเหตุ สมผล หรือไม่ หรือผู้เขียนว่า เขียนเอาแต่ใจตัวเอง แบบนี้ต้องใส่มาเต็มที่เลยครับ
ยินดีครับ ยินดี น้อง berger0123 ;) ... การเรียนรู้ของมนุษย์สำคัญที่สุดครับ
เราอายุมากเหมือนกันครับ คุณ nana งาน พสว.ศอ.8 อิ อิ ... ;)
การใช้ที่นี่ขึ้นอยู่กับความคุ้นเคยที่ใช้ทุกวัน ๆ จนกลายเป็นความเคยชินและพฤติกรรมของตัวเอง ...
เหตุ และ ปัจจัย ... ยังมาซึ่งผลที่เกิดขึ้น ครับ
ขอบคุณมากครับ คนอายุมากเหมือนผม ;)