เวลาแห่งชีวิตเราควรบันทึกเนื้อหาที่เป็นความดี ผลงานที่สวยงามเหมือนหนังสือที่มีคุณค่าควรอ่าน

หนังสือแต่ละเล่มที่ได้อ่านนั้นหลายคนชอบไม่เหมือนกัน  บางคนชอบที่มีปกสวย แปลกตา  บางคนเนื้อหาสาระดี  บางคนชอบที่ผู้แต่ง แต่อันที่จริงสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ส่วนที่สำคัญมากมายนัก

  แต่หลายคนชอบอ่านเพราะหนังสือเหล่านั้นเพราะมีคุณภาพ  มีประโยชน์ และมีเนื้อหาสาระที่ดี

 โดยเฉพาะในเทศกาลที่สำคัญคือวันปีใหม่ที่ใกล้จะถึง หลายๆคนชอบหาซื้อไดอารี่ หรือสมุดบันทึก

 แต่ในชีวิตจริงๆของเราในปีหนึ่งๆนั้น เราอาจได้บันทึกเรื่องราว สาระที่เป็นประโยชน์  หรือเรื่องราวที่สำคัญ  และมีความหมาย  ข้อคิด  ข้อเตือนใจ  หรือเหตุการณ์ต่างๆที่เป็นประโยชน์เอาไว้มากมาย

 และในบางครั้งเรากลับปล่อยให้หน้าบันทึกว่างเปล่า  เหมือนกับการปล่อยปละละเลย ไม่ใส่ใจในคุณค่าแห่งชีวิต  ชอบทำร้ายชีวิต ไม่ใส่ใจในชีวิต...

 ดังนั้นเวลาในการดำเนินชีวิตของเรานั้นเราควรบันทึกเนื้อหาที่เป็นความดี ผลงานที่มีคุณค่า เป็นประโยชน์และนำไปพัฒนาตนเองให้งดงามเหมือนหนังสือที่มีคุณค่าที่เปี่ยมไปด้วยเนื้อหาสาระที่สวยงาม

 ชีวิตที่งามสง่า เป็นชีวิตที่อยู่อย่างมีคุณค่าในการทำหน้าที่ของตนเองให้อยู่ในสังคมอย่างมีความสุข

คนเรานั้นยามที่เรายังมีชีวิตอยู่ จึงมุ่งที่จะสร้างผลงาน ความดีงามให้เป็นที่ประจักษ์ วัยเป็นเรื่องของชีวิต ควรคิดที่จะทำดีโดยไม่รีรอว่าจะทำต่อเมื่อตนเองแก่

 การที่เราปล่อยให้สมุดว่างเปล่า เหมือนกับการที่เราปล่อยให้ชีวิตเรามีแต่ความว่างเปล่า หรืทำให้ชีวิตไร้แก่นสาร จัดเป็นชีวิตที่โมฆะ

 ในทุกปีเราจึงต้องมานั่งทบทวนชีวิตของเราว่า  เรานั้นได้กระทำในสิ่งที่ดีงามหรือไม่ดีงามเอาไว้บ้างแล้วหรือยัง สิ่งที่ดีเราจึงควาทำให้เพิ่มมากขึ้น สิ่งที่เลวร้ายต่างๆเราควรกำจัดให้หมดไปจากตัวเรา

            พืชที่มีหัวย่อมทวีหัว  คนที่ดีย่อมทวีค่าในตัวเอง