หลังจากสนุกสนานจากกิจกรรมคาราวานเบาหวานเมื่อวานนี้
และทำเตรียมสถานที่ร่วมกับพี่ๆอสม. ก็ได้ถึงเวลาทำงานกันซะที
โดยคนที่เป็นคนตื่นคนแรกนั้น คือ พี่โดม เพื่อนผมนี่เอง ตื่นตั้งแต่ตี 3 ครึ่ง โหทำไปได้ครับ จริงๆแล้วเราจะเริ่มทำงานกันตอนตี 4 ครึ่งครับ แต่เมื่อถึงตี 4 พี่ลำพอง (พี่อสม.ผู้ขยันขันแข็งและเป็นหัวแรงในการหาสปอนเซอร์) ก็ขี่สามล้อ มาเคาะประตูบ้านเลย พี่โดมผู้กำลังดูฟุตบอลอย่างเมามัน ถึงกับตะลึงและก็จำใจไปเตรียมสถานที่ งานนี้ถ้าไม่ได้พี่ลำพองและพี่โดมของเรางานอาจเริ่มไม่ทัน 6 โมงเช้านะครับ
เมื่อเราเตรียมงานกันถึง 6 โมงเป๊ะ ชาวบ้านก็มาทันทีเลยครับ ตอนแรกกะจะแวบไปอาบน้ำแต่เมื่อเห็นมากันขนาดนี้จะให้ไปไหนล่ะครับ ทุกคนเริ่มทำงานกันทันที และก็ต้องขอบคุณสาวบ้านไร่ด้วยนะครับที่มาช่วยพวกเราแต่เช้าตรู่
และชาวบ้านก็ทยอยกันมาอย่างต่อเนื่อง เหมือนสายน้ำไหล ทั้งๆที่ตอนแรกพวกเราก็คิดกันว่าจะมากันทีละน้อย จนแผนของเราที่วางไว้ว่าจะเปิดจนถึงทุ่มนั้นก็ต้องเปลี่ยนแผนกันอย่างกะทันหัน เพราะพี่ๆ อสม.บอกว่าที่มาตอนเช้านี่เกือบหมดหมู่บ้านแล้วนะ แบบนี้ก็เข้าทีพวกเราละครับ จึงใช้แผน 2 คือ ปิดซุ้มก่อนกำหนดในช่วงบ่ายๆ ครับ กิจกรรมหลักของเราก็จบแล้วครับ
สรุปชาวบ้านมาเยอะกว่าที่เราคาดการณ์ไว้เยอะมากๆๆๆๆๆ รู้สึกดีกับการประชาสัมพันธ์ของเราจริงๆ ^^
สวีสดีค่ะ ท่านมะขามป้อม
แหม ดีใจจริงๆแทนชึมชนมะขามป้อม ที่ได้รับบริการ7+11 บริการถึงที่ สุดยอดโลดๆๆ
ชื่นชม แพทย์ ที่ลงมาทำงานด้านสุขภาพ
กับชาวบ้านแบบนี้มากครับ หายาก