National Health Act 2007
พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550
พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 เสนอ มุมมองใหม่ด้านสุขภาพที่ให้ความหมายของคำว่า “สุขภาพ หมายถึง ภาวะของมนุษย์ที่สมบูรณ์ทั้งทางกาย ทางจิต ทางปัญญาและสังคม เชื่องโยงเป็นองค์รวมอย่างสมดุล” ที่กว้างขวางและครอบคลุมเกี่ยวข้องกับทุกภาคส่วนไม่ใช่งานด้านการแพทย์และสาธารณสุขเพียงอย่างเดียว โดยเน้นด้านการสร้างสุขภาพเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดขึ้น ประกอบด้วย 6 หมวด ได้แก่ หมวด 1 สิทธิและหน้าที่ด้านสุขภาพ หมวด 2 คณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ หมวด 3 สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ หมวด 4 สมัชชา หมวด 5 ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ และหมวด 6 บทกำหนดโทษ
ประเด็นสำคัญของพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 ประกอบด้วย
- มีคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (คสช) นายกรัฐมนตรี เป็นประธาน
- กรรมการมาจากการสรรหา จากตัวแทนจากทุกภาคส่วน
- มีสำนักงานเลขาธิการ (สช)
- ให้มีกลไกการจัดสมัชชาสุขภาพ ทุกระดับ
- มติจากสมัชชาสุขภาพ เสนอเข้าสู่ คสช. สู่ ครม.
- มีกลไกการประเมินผลกระทบด้านสุขภาพ จาก นโยบายสาธารณะ
- มีกลไกการจัดทำธรรมนูญสุขภาพ ปรับปรุงทุก 5 ปี
- เพิ่มสิทธิและหน้าที่ของประชาชนด้านสุขภาพ ได้แก่ ข้อมูลสุขภาพเป็นความลับ บุคลากรสุขภาพต้องแจ้งข้อมูลให้ทราบ สิทธิปฏิเสธการรักษา และสิทธิปฏิเสธไม่เข้าร่วมการทดลอง/วิจัย
การประเมินผลกระทบด้านสุขภาพ (Health Impact Assessment of Public Policy : HIA) เป็นการประเมินที่มุ่งหาผลกระทบเชิงซ้อนต่อทั้งสถานะสุขภาพและปัจจัยของสุขภาพ โดยใช้ข้อมูลหลายแหล่งและฟังทุกฝ่าย(ทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ) แต่มีข้อจำกัดทางด้านเวลาและทรัพยากร รวมทั้งต้องมีข้อเสนอที่มีผลต่อการตัดสินใจ
ขั้นตอนการประเมินผลกระทบทางด้านสุขภาพมี 5 ขั้นตอน ประกอบด้วย 1)การกลั่นกรอง 2)กำหนดขอบเขต 3)การวิเคราะห์ผลกระทบ 4) การให้ข้อเสนอแนะทางเลือก และ 5) การติดตามควบคุม
**********************
