วันนี้ฝนตกๆ หยุดๆ ครับ ผมก็ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในบ้าน นั่งทำงานไปบ้างเล่นกับลูกบ้าง เลยนึกไม่ออกว่าจะเอาอะไรมาเล่าในบล็อกดี ฮา แต่บรรยากาศแบบนี้นึกถึงกล้วยทอดกับกาแฟดำครับ นึกถึงสมัยเด็กๆ ที่บ้านย่าจะมีสองรายการนี้ให้หลานได้กินเป็นประจำ

วันนี้ช่วงเย็น มีสายโทรมาทวงงาน เลยต้องออกจากบ้านไปถ่ายเอกสารสักหน่อย ปรากฏก่อนออก เจ้าหน้าที่สาขาวิชาฯ ก็โทรมาพอดีเลยบอกว่า ไม่เป็นไรเดี๋ยวจะแวะเข้าไปที่สาขา ฮือ ภรรยาเห็นว่าจะไปแป็บเดียว เลยฝากซื้อกะทิครับ เพื่อจะหมักไก่ เธอลองทำไก่ยางสูตรใหม่ครับ เพราะจะเป็นเมนูสำหรับงานอุสเราะห์พองเพื่อนในสัปดาห์หน้า

สุดท้ายกว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ช้าไปมากเลยครับ ฮาฮา ภรรยาเลยตั้งคำถามว่า แล้วจะกินข้าวเย็นกันตอนไหนเนี๊ยะ ฮึ สรุปว่า เกือบสองทุ่มครับ ไก่ยางสูตรใหม่จึงจะได้กินกัน แต่แน่นอนครับน้ำยายังไม่เข้าเนื้อเลย

ความจริงลาศึกษาต่อเต็มเวลาเรียบร้อยแล้วครับ แต่ก็มีภาระงานใหม่เกิดขึ้นในช่วงนี้ ซึ่งผู้ใหญ่สัญญาว่าเป็นระยะสั้นครับ แต่ตอนนี้ลองทำปฏิทินงานแล้วสรุปได้ว่า งานนี้คงต้องลากยาวไปเกือบๆ ปีแน่นอน เพราะไม่คิดว่าปัญหาที่คาราคาซังมาหลายปีนั้นมีประเด็นที่ผมไม่รู้อีกเยอะ แต่อินชาอัลลอฮ์ครับ ทุกอย่างจะดีขึ้นภายในสามเดือนนี้

ตอนนี้เหลืออีกงานหนึ่งที่ผู้ใหญ่จะให้เข้าไปช่วยงาน แต่ชิ้นนี้ผมคิดว่าเข้าไปช่วยยากครับ เนื่องจากไม่มีช่องทางที่จะเข้าไปได้ แต่เท่าที่ฟังจากคนอื่นมาเล่าให้ฟังต่ออีกที ก็พบว่าผู้ใหญ่หลายท่านเริ่มเห็นด้วยกับสิ่งที่ผมพูดหลายๆ ครั้งแล้ว (แถมด้วยทำให้ดูอีกด้วย) ซึ่งงานนี้หากใช้วิธีการดำเนินงานแบบปกติ ผมตอบได้เลยว่า เราจะเจอความล้มเหลวแน่นอน มีทางเดียวคือ การดำเนินงานเชิงรุก ซึ่งผมไม่แน่ใจว่า มีใครมองภาพการดำเนินงานเชิงรุกออกหรือเปล่า ออ. แล้วผมละ ก็ต้องบอกว่า ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ผมจะทำได้หรือเปล่า ฮิฮิ แล้วทำไมกล้ารับปากว่าช่วยได้ ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ รู้แค่ว่าถ้าท่านผู้ใหญ่มั่นใจว่าผมทำได้ ผมก็คิดว่าท่านน่าจะไม่ผิดหวังเหมือนกัน (อินชาอัลลอฮ์)

พอเริ่มเขียนก็เริ่มมีเรื่องเล่าอีกเยอะครับ ฮือ แต่คงต้องจบแล้วละครับ จะได้กลับไปนั่งทำงานต่อ