คนดีที่ฉันชื่นใจ
ตอนที่2 คนดีที่ฉันชื่นใจตอนนี้ เป็นสิ่งที่อยากเล่ามาก คือเรื่องการพูดคุยในรถเท็กซี่เกิดขึ้นอย่างเป็นมิตร ด้วยท่าทีที่เปิดเผยของคุณโชเฟอร์ ลักษณะการพูดคุยการสี่อสารรวมถึงการแสดงความคิดเห็นของคุณโชเฟอร์ เสมือนคุณโชเฟอร์ผ่านการฝึกจิตมานานหลายปีหรือว่าคุณโชเฟอร์ท่านนี้คงมีการศึกษาสูงหรือเปล่า(ดิฉันได้แต่แอบคิดในใจและตั้งข้อสงสัยขณะสนทนา)ดิฉันได้หยิบประเด็นของลูกวัยรุ่นมาสนทนาโดยเกริ่นนำว่าวัยรุ่นในปัจจุบันไม่ค่อยสนใจอารมณ์ ความรู้สึกของพ่อแม่สักเท่าไรมักจะทำตามใจตนเองและเพื่อนเป็นส่วนมากน่าเห็นใจพ่อแม่วัยรุ่นเหลือเกิน คุณโชเฟอร์กล่าวว่าพ่อแม่คือพระในบ้านและเป็นบุพการีของลูกๆลูกไม่ควรทำให้พ่อแม่เสียใจเมื่อไหร่ที่ลูกทำร้ายจิตใจพ่อแม่ให้เกิดความทุกข์ความเศร้านั่นแสดงว่าลูกคนนี้เป็นลูกที่เกิดจากภูตผีปีศาจบางทีอาจสำแดงอารมณ์จนพ่อแม่กินไม่ได้นอนไม่หลับ ผมมองว่าลูกบางคนฉุดไม่อยู่บางครั้งถ้ารั้งลูกไม่ไหวแล้ว ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ลูกกลับมาอยู่กับเรา ผมเชื่อว่า มันถึงเวลาปลอ่ยให้ลูกไปเรียนรู้โลกภายนอกทั้งๆที่รู้ว่ามันเสี่ยงมากๆแต่ถ้ามันถึงที่สุด ควรปล่อยวางเถอะครับ เหมือนกับผมมีประสบการณ์จากการเลี้ยงดูหลานสาววัยรุ่นและเป็นลูกประเภทดั่งกล่าว เอาอะไรมาฉุดก็ไม่อยู่ครับ ผมมีมุมมองว่าเราควรกลับมาที่พ่อแม่ ดูที่ใจของท่าน ดูเข้าไปลึกๆ ต้องชวนคุยถึงความรู้สึกของท่าน ชวนท่านมาดูแลบ้านใจ ให้ท่านสงบ ให้ท่านมีสติ ให้ท่านเข้าใจคนและรักตัวเองมากขึ้น การเข้ามาในธรรมะเป็นสิ่งที่อยากหยิบยื่นให้กับพ่อแม่ โดยเฉพาะอยากให้ท่านรับรู้ว่าพ่อแม่ยังมีลูกอีกสองประเภทที่ทำให้หัวใจของท่านพองโตและมีความสุขคือลูกที่เหนือกว่าพ่อแม่ และลูกที่เท่าเทียมพ่อแม่ ดิฉันเพิ่งเข้าใจวันนี้เองว่าลูกมีสามประเภท ประเภทที่1 ลูกที่เหนือกว่าพ่อแม่ ประเภทที่2ลูกที่เท่าเทียมพ่อแม่ ประเภทที่3ลูกที่ตำกว่าพ่อแม่(เกิดจากภูตผีปีศาจ)ดิฉันได้ฟังคุณโชเฟอร์ทำให้ได้ข้อคิดอยู่หลายประเด็นคือการจะเลี้ยงลูกให้ได้ดีนั้นเหมีอนกับการปลูกต้นไม้นั่นเองต้องมีเวลารดนำพรวนดินดูแลหนอน วัชพืชที่มันมาสัมผัสกับต้นไม้ของเรา ถ้าต้นไม้โดนแดดมากไปก็เฉา อยู่ในร่มมากเกินไปก็ขึ้นเชื้อรา ให้นํามากไปก็เน่าจึงเป็นบทสรุปทิ้งท้ายว่าการปลูกต้นไม้เปรียบเสมีอนกับการเลี้ยงลูกให้ได้ดีมีคุณภาพ พ่อแม่ต้องหมั่นรดนำพรวนดินอย่างสมำเสมอและต่อเนื่อง