ทรัพย์อื่นเสมอด้วยข้าวเปลือกไม่มี
(พุทธวจนะ)
ครั้งปู่ย่าพานำทำนาข้าว
สืบเรื่องราวยาวไกลไปทุกถิ่น
เลื่องลือชื่อไทยดีมีข้าวกิน
โลกได้ยินกินข้าวชาวนาไทย
แม้ยิ่งใหญ่ใต้หล้ามหาประเทศ
ไม่ปฎิเสธข้าวกินสิ้นสงสัย
แม้ร่ำรวยเงินทองกองเท่าใด
ยังต้องซื้อข้าวไทยเอาไปกิน
ใครหนอใครได้คิดเปลี่ยนทิศทาง
แอบอ้างอุตสาหกรรมนำท้องถิ่น
สร้างวิมานเมืองแมนเต็มแผ่นดิน
ประเทศไทยใฝ่ถวิลกินเงินตรา
คนลืมคุณเมล็ดข้าวชาวนาไทย
ลืมชื่อเสียงเกรียงไกรไม่ศึกษา
เห็นความรวยมาเยือนเหมือนเทวดา
ไทยจึงเป็นขี้ข้าบ้าทั้งเมือง
