ทุ่งนาข้างโรงเรียน
เก็บภาพทุ่งนาจากมุมมองที่หน้าต่างห้องเรียน...เป็นเรื่องราวที่อยากนำมาบอกกล่าวเล่าขานไว้..ว่าวันหนึ่งภาพเหตุการณ์เหล่านี้ก็จะเปลี่ยนแปลงไปตามวัน..และ..เวลา
ในวันแรกที่เริ่มไถ..และ..หว่านเมล็ดพันธุ์ลงบนพื้นแห่งแม่ธรณี...ที่ซึ่งก่อกำเนิดห่วงโซ่แห่งการดำรงชีวิตของชาวนาผู้เปรียบดุจกระดูกสันหลังของชาติ
การดำเนินไปของกาลเวลา..ก่อให้เกิดการรอคอยอย่างวาดหวัง....ทุกสิ่งอย่างหวังพึ่งพิง..ช่างอ้อยอิ่งเชื่องช้า....เฝ้ามองดูความเป็นไป....ของเวลา...
ผืนพรมเขียวขจีค่อยๆคลี่ออกคลุมบนพื้นผิวนา...ละเอียดอ่อน..ชุ่มชื่น..และยังจะเปลี่ยนไปในวันข้างหน้าอีก...ฉันจะคอยเฝ้าดู.....
