พระเจ้าพิมทุสารมีลูกชายปกครองต่อมาคือพระเจ้าอโศกมหาราชนั้นแล

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อจากตอนที่แล้วเกี่ยวกับพระเจ้าอโศกมาหาราชแห่งราชวงศ์โมริยะผู้จะทำให้พระพุทธศาสนารุ่งเรืองขึ้นมาในชมพูทวีป เมื่อย้อนไปดูก็เป็นเชื้อสายศากยะสืบมาแต่กรุงกบิลพัสดุ์ที่หนีรอดจากการทำลายล้างของพระเจ้าวิฑูทภะแห่งแคว้นโกศลที่ครองเมืองสาวัตถี

 จะเล่าให้คนธรรมดาฟังนะคือต้นเค้าเดิมมาจากจันทรคุปต์เป็นชาวเผ่าศากยะสายหนึ่งที่หนีรอดไปอยู่แถวเทือกเขาหิมาลัย  เป็นช่วงที่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์จากกรีกลุกมาตีเอาอินเดียแต่มีหลายเผ่าชนที่เป็นผู้นำเลยต้องการหาชาวอินเดียสักคนเจาะฐานกำลัง

ในขณะนั้นผู้นำเผ่าศากยะคือจันทรคุปต์กำลังแย่งชิงแคว้นมคธอยู่เลยเข้าทางนัดคุยกันแต่จันทรคุปต์หลงกลเข้าไปในปากเสือคือเข้าค่ายในอำนาจของอเล็กซานเดอร์ จึงถูกสั่งจับขัง แต่หนีรอดออกมาได้

 ฝ่ายอเล็กซานเดอร์ก็ยกทัพกลับไปตายกลางทาง แผ่นดินไหนที่รบชนะก็ตั้งคนของตนเข้าปกครองไว้ต่อมาเราจะได้ยินชื่อพญามิลินท์เป็นชาวกรีกแห่งแคว้นโยนกนั้น

เมื่อจันทรคุปต์บุกตีแคว้นมคธแต่พ่ายแพ้หลายครั้ง หนีซมซานมาข้างบ้านนอกหลังหนึ่งได้ยินเสียงยายทำขนมเบื้องให้หลานกินกำลังออกจากเตายื่นให้หลานเอาเข้าปากรีบคายร้องไห้จ้า

...เองทำไมมันโง่นักเหมือนจันทร์คุปต์เลยตรงกลางขนมมันยังร้อนอยู่ต้องกินขอบขนมเข้าไปสิ...เสียงคุณยายว่า...

เออ...ใช่ปิ๊งแวบเลยจันทร์คุปต์ว่ากูต้องสะสมกองกำลังแล้วตีรอบนอกเอาไว้ได้แล้วค่อยยกทัพทั้งหมดเข้าบุกตีเมืองหลวง...ชนะเลยละ

และได้ตั้งราชวงศ์โมริยะนามพระเจ้าจันทรคุปต์มีลูกชายปกครองต่อมานามพระเจ้าพิมทุสารมีลูกชายปกครองต่อมาคือพระเจ้าอโศกมหาราชนั้นแล