ขอเป็นเพียงคนธรรมดาแต่มีค่าในสังคมก็พอแล้วครับ...

 วันนี้เป็นอีกวันที่วุ่นวายไปหมดครับ... ผมเริ่มรู้สึกแล้วครับว่า จะเป็นเหมือนที่อาจารย์ท่านนึงบอกผมว่า "กลัวว่าพอลาแล้วจะมีงานเข้ามาเยอะนะซิ" ฮือ...ๆๆ มันเริ่มเป็นอย่างนั้นจริงๆแล้วกระมังครับ

   เมื่อวานได้รับโทรศัพท์จากทางคณะมีหนังสือเชิญเข้าร่วมประชุมงานวิชาการของสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ ๑๑ ที่ศุนย์การประชุมสหประชาชาติ กทม.ครับ ที่เป็นปัญหาคือ ให้ตอบรับภายในวันนี้ คือ งานมีวันที่ ๕-๗ พย. นี้ครับ ผมเองมีเรื่องหลายอย่างที่ต้องเคลียร์อาทิตย์นี้ครับ แต่พอดูกำหนดการแล้วก็อยากไปเอามากๆๆๆครับ สุดท้ายเช้านี้ได้รับโทรศัพท์จากท่าน อ.จารุวัจน์ ถามไถ่เรื่องการตอบรับเข้าร่วมประชุม สุดท้ายลงความเห็นว่าต้องไปครับ อย่างน้อยหนึ่งคนก็ยังดี (อ๋อ...งานนี้ทราบว่าเิญท่าน อ.จารุวัจน์ ผู้เข้าชิงบล๊อกเกอร์สุดคะนึงของเราปีนี้ด้วยครับ อิอิ)

    สุดท้ายผมต้องตอบตกลงไปพร้อมเพื่อนอาจารย์อีกท่านครับ ดูท่าแล้วฝีไม้ลายมือไม่เบาก็เลยวนไปหาประสบการณ์ด้วยกัน อิอิ (เพราะงานนี้ไม่รู้จะเอาอะไรไปพูดกับเขาได้บ้างเพราะดูจากผู้เข้าร่วมแล้ว ศ. นำหน้ากันมากหลายครับ) แต่ อินชาอัลลอฮฺเสียงเล็กๆจะทำหน้าที่อย่างดีที่สุดครับ อย่างน้อยเป็นผู้ฟังที่ดี อันนี้ถนัดครับฮ่าๆๆๆๆๆๆ

     มีคนบอกผมว่า "บางครั้งความวุ่นวายในความธรรมดา ของ ใครบางคนยิ่งน่าค้นหาครับ" แต่...ผมยังหาค้นมันไม่เจอเลยครับ อิอิ

     วัลลอฮฺอะลัมครับ... แล้วจะเอาเรื่องราวข้อมูลมาฝากนะครับ อินชาอัลลอฮฺ