อย่างนี้ผมชอบ คล่องคอดี

วันนี้มหาวิทยาลัยศิลปากรสอบคัดเลือกนักเรียนเข้าศึกษาต่อในระบบโควตาพิเศษ บรรดาคุณครูที่อยู่ละแวกใกล้เคียงกับศูนย์สอบได้รับการติดต่อให้มาเป็นกรรมการคุมสอบในครั้งนี้ และผู้เขียนก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน
ช่วงพักกลางวันต่างรีบรับประทานอาหารในเวลาจำกัด บางท่านก็ซื้อข้าวกล่อง หรือ ข้าวห่อ มารับประทานเพื่อความสะดวก ส่วนผู้เขียนก็เตรียมอาหารมังสวิรัติไปนั่งร่วมโต๊ะกับครูต่างโรงเรียน
ขณะที่กำลังรับประทานอาหารนั้น ก็มีครูผู้ชายและครูผู้หญิงมานั่งด้วย แล้วก็รีบแกะห่อข้าวหมูแดง ครูผู้หญิงแกะห่อข้าวหน้าเป็ด
ด้วยความเร่งรีบครูผู้ชายทำน้ำซอสร่วงหล่นพื้นทั้งถุง ครูที่อยู่ด้านซ้ายสามคนด้านขวาอีกหนึ่งคน ต่างเป็นห่วงกุลีกุจอส่งน้ำปลาให้บ้าง ส่งน้ำจิ้มข้าวหน้าเป็ดให้บ้าง ครูผู้ชายก็บอกว่า "ไม่เป็นไร" แต่ครูผู้หญิงเห็นอกเห็นใจมาก ส่งไปส่งมามือไปชนขวดน้ำพลาสติกเปิดฝาล้มลงหกใส่ข้าวหมูแดงทันที.... คนทำล้มรีบยกขึ้นขอโทษขอโพย ถามว่า "กินได้ไหม ?"
ครูผู้ชายผู้น่ารักตอบว่า "กินได้ อย่างนี้ผมชอบคล่องคอดี..." ว่าแล้วก็รีบก้มหน้าก้มตากินข้าวคลุกน้ำ แล้วก็ราดน้ำจิ้มข้าวหน้าเป็ดจนหมดห่อ
ผู้เขียนเป็นครูคนเดียวที่อยู่ต่างโรงเรียน รู้สึกขันก็ขันสงสารก็สงสาร นั่งกลั้นหัวเราะแทบตายเพราะธรรมดาเป็นคนเส้นตื้นอยู่ด้วย... แล้วก็ทำให้คิดถึงสุภาษิตจีนที่ว่า "โชคร้ายมักจะมาพร้อมกันเสมอ"
แล้วผู้อ่านละคะ ? มีมุมมองอะไรที่เห็น.....
ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ต
เหตุการณ์ทำให้เกิดมิตรภาพ น่ารักดีทุกคน อ่านแล้วทำให้อมยิ้ม
สวัสดีค่ะ คุณธรรมทิพย์
การมีมุมมองโลกในเชิงบวกจะทำให้บรรยากาศรอบตัวดีขึ้นอย่างมากมาย..แม้ยามโชคร้ายก็สามารถหาความสุขมาให้ตนเองได้
เหตุการณ์ทำให้เกิดมิตรภาพ น่ารักดีทุกคน อ่านแล้วทำให้อมยิ้ม
แม้ยามโชคร้ายก็สามารถหาความสุขมาให้ตนเองได้..
น่ารักจัง
น่ารักจัง
จะรออ่านบันทึกนะคะ
ก็ค่อยคลายทุกข์ได้ค่ะ
อย่างน้อยมิตรภาพก็เจริญงอกงาม แถมยังสร้างรอยยิ้มให้คุณครูธรรมทิพย์ด้วยนะคะ..
อารมณ์ขัน ทำให้ประเทศไทยอยู่รอดมาถึงทุกวันนี้นะครับ
อยู่ที่ประเทศอื่น เขาอาจกำลังทำแนวปฏิบัติไม่ให้ข้าวของหกเลอะเทอะกัน หลังจากนั้น
แทนที่จะโกรธ ก็หัวเราะ มิตรภาพจงเจริญ
ชอบครูผู้ชายที่รับได้ทุกสถานการณ์
คุณธรรมทิพย์ก็ช่างสังเกต นำมาเขียนให้อ่านได้แง่คิด
จะสังเกตงานเขียนของนักเขียน จะออกมาในลักษณะฉีกแนว ให้ติดตาม
แถมยังสร้างรอยยิ้มให้คุณครูธรรมทิพย์ด้วยนะคะ..
อารมณ์ขัน ทำให้ประเทศไทยอยู่รอดมาถึงทุกวันนี้นะครับ
อยู่ที่ประเทศอื่น เขาอาจกำลังทำแนวปฏิบัติไม่ให้ข้าวของหกเลอะเทอะกัน
หลังจากนั้น แทนที่จะโกรธ ก็หัวเราะ มิตรภาพจงเจริญ
ให้อภัยโดยไม่มีเหตุผล... และอื่น ๆ อีกมากมายจนทำให้เป็นจุดอ่อนในการพัฒนา
ประเทศ... แต่ทุกอย่างก็คลี่คลายเสมอ...นี่แหละคนไทยค่ะ...
สวัสดีค่ะพี่ธรรมทิพย์สุดรัก...
นับถือน้ำใจทั้งคุณครูผู้ชายและคุณครูผู้หญิงค่ะ...ต่างมองโลกในแง่ดี...เห็นความมีน้ำใจ...การให้อภัย จนก่อเกิดมิตรภาพในวงข้าวกล่องค่ะ อิ อิ อิ ..."เป็ดกับหมู เป็นเพื่อนกันค่ะ" ฮา .. มีความสุขกับชีวิตนะจ๊ะพี่จ๋า
คุณธรรมทิพย์ก็ช่างสังเกต นำมาเขียนให้อ่านได้แง่คิด
จะสังเกตงานเขียนของนักเขียน จะออกมาในลักษณะฉีกแนว ให้ติดตาม
คนแบบนี้ดีค่ะ ไม่เครียด... แล้วก็ยิ้มรับได้เสมอเมื่อภัยมา อิ อิ...
มองเห็นในสิ่งที่คนอื่นไม่เห็นค่ะ... แค่ฝึกเขียนยังไม่ใช่นักเขียนค่ะ
ลอยกระทงน้อมใจถวายพระพร
เห็นความมีน้ำใจ...การให้อภัย จนก่อเกิดมิตรภาพในวงข้าวกล่องค่ะ อิ อิ อิ ...
"เป็ดกับหมู เป็นเพื่อนกันค่ะ" ฮา ..
มิตรภาพในวงข้าวกล่อง ตั้งชื่อได้ยอดเยี่ยมค่ะ
....ถึงยามจำเป็นก็เป็นเพื่อนกันได้เสมอค่ะ ....
ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดี
ที่เห็นน้ำใจของคุณครูที่มีต่อกัน
นับว่าเป็นเรื่องที่น่ารักค่ะ
ในยามทุกข์ เศร้า เหงา หรือ รัก มักเจอน้ำใจ กันและกันเสมอค่ะ ... บันทึกนี้ น่ารักซะ ขอบคุณค่ะ