เช้านี้นั่งจิบกาแฟที่ระเบียงชั้นสอง  ณ ที่พักอาศัย 

มองดูน้ำข้างกุฏิรู้สึกสีเปลี่ยนไป

เพราะวันก่อนรถมาไถเลยปิดทางไหลเวียนไปมาได้

น้ำที่ไม่มีทางระบายออกนิ่งใสอยู่ได้ไม่นาน  จะต้องเน่าเหม็นในเวลาไม่นาน

 แต่น้ำที่ไหลอยู่ตลอดจะเป็นน้ำที่สะอาดอยู่เสมอ 

เฉกเช่นชีวิตทุกรูปนามหากหยุดนิ่งไม่แปรเปลี่ยน

ย่อมต้องหยุดอยู่กับที่  ล้าหลังไม่ก้าวหน้า

 แต่ชีวิตนี้ต้องรู้จักเคลื่อนที่เพื่อปรับ ปรุง เปลี่ยน แปลง แก้ไข

 เพื่อความวิวัฒนาการที่ดีกว่าจึงรุ่งเรืองได้อย่างงดงาม

การเปลี่ยนแปลงแห่งกฎธรรมชาติตามสภาพสังขาร

คือแก่เจ็บตายนั้นธรรมดาสามัญทุกตัวตนไม่สำคัญเท่าไรนัก

 แต่ทว่าการแปรเปลี่ยนในชีวิตประจำวันนี่สิสำคัญนัก

โดยเปลี่ยนแปรจากเจตจำนงแห่งจิตใจของเรา  หากไม่เอาใจใส่เรียนรู้

ปล่อยให้เปลี่ยนไปโดยไม่เห็นคุณและค่าเป็นสิ่งที่น่าเสียดายยิ่งนัก  

 ชีวิตต้องมีการเปลี่ยนแปลงเสมอแต่จะล้าหลังหรือก้าวหน้าไปสู่รูปแบบใดนั้น

อยู่ที่สติปัญญา  ที่มีข้อมูลเหตุผลนั้นๆเพื่อนำไปสู่การตกลงใจแห่งการแปรเปลี่ยนที่ดีขึ้น  แต่การตัดสินใจในชีวิตนี้ต้องรอบคอบ 

บางสถานการณ์ต้องรวดเร็วฉับไว

แต่ไม่ใช่ความคิดชั่ววูบด้วยอารมณ์ที่ไร้สติปัญญา

 เพราะมิฉะนั้นแล้วการตัดสินใจอาจจะนำพาไปสู่ความหายนะได้ 

แต่ชีวิตนี้บางสถานการณ์เอาแน่นอนไม่ได้ มาแบบไม่ทันตั้งตัว 

เลยต้องรีบตัดสินใจอย่างว่องไว  ดังนั้นจึงต้องตระเตรียมฝึกฝนไว้เสมอ

เพื่อรอรับการแปรเปลี่ยนที่ไม่คาดคิดในจังหวะชีวิตนี้

 แล้วความผิดพลาดจะไม่เกิดขึ้น

หรือหากหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็จะได้ผิดพลาดน้อยที่สุด..

..จงตั้งใจรับการเปลี่ยนแปลงในแต่ละวันอย่างนิ่มนวล..

ธรรมะสวัสดีขอรับ..