หลังจากที่ได้เขียนบันทึกเรื่อง "เภสัชกรหญิง ดร.กฤษณา ไกรสินธุ์ คนเก่งและดีที่น่าเชิดชู" ไปเมื่อปีที่แล้วหลังจากที่ได้ทราบเรื่องของท่านจากหนังสือคู่สร้างคู่สม ต่อมาก็ติดตามเรื่องราวข่าวสารของท่านจากสื่อต่างๆ ก็ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้พบกับท่าน ตามภาษาวัยรุ่นว่า "ตัวเป็นๆ" พร้อมทั้งได้ชมเรื่องราวของท่านผ่านละครเวที
เมื่อมีโอกาสก็ไม่ละเลยที่จะปล่อยโอกาสนั้นให้ผ่านไป วันนั้นเป็นวันที่ ๔ กันยายน ๒๕๕๒ ณ ห้องศรีวิชัย โรงแรมวังใต้ บรรยากาศคึกคักกับคนคุ้นหน้าคุ้นตาส่วนใหญ่เป็นคุณหมอ พยาบาล และเภสัชกร เมื่อพวกเรามาถึง ก็ตื่นเต้นกับบอร์ดนิทรรศการที่เขาจัดขึ้น มีภาพ มีรางวัลแสดงไว้ เพียงเท่านั้นมีความตื่นเต้นให้เก็บภาพน่าประทับไว้ ขณะที่กำลังถ่ายภาพเพลินๆอยู่กับเพื่อนที่ซื้อหนังสือของท่านมายืนอยู่หน้าโต๊ะ ซึ่งไม่ได้สังเกตว่าโต๊ะนั้นมีชื่อ ดร.กฤษณา ไกรสินธุ์ ตั้งอยู่ ก็มีผู้หญิงร่างเล็กอ้วนกลม(เอ๊ะ! ยังไงกันแน่) มานั่ง เสียงผู้คนเคลื่อนไหวเข้ามารุมล้อม แต่ขอโทษเถอะช้าไปแล้ว เพราะครูแหลมเสื้อส้มประชิดโต๊ะอยู่โดยไม่ตั้งใจจึงได้ลายเซ็นเป็นคนแรก และครูภาทิพ ก็ได้ภาพงามๆ ของท่านโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง
สำหรับเนื้อหาในละครก็เป็นเรื่องราวแนวคิด อุปสรรค การต่อสู้ การผจญภัย และสุดท้ายคือความสำเร็จ (หรือหลีกหนี)ก็ไม่ทราบ ตัวละครที่แสดงเป็นตัวท่านแสดงบุคลิกลักษณะชัดเจนมาก (เป็นอาจารย์สอนการละคร) ดร.กฤษณาบอกว่าแสดงจนหน้าจะเหมือนท่านแล้ว ตัวละครแสดงอารมณ์ชัดเจน
การเดินเรื่องรวดเร็วกระชับ ง่ายๆ ฉากแรกที่บอกที่มาของนิสัยที่เสียสละเพื่อคนอื่น คือฉากสมัยเด็กที่บ้านเกาะสมุยฉากสวยงามมาก
ที่สำคัญเราได้รู้คำตอบว่า "ไอ้โม่ง อีโม่ง" ที่ทำให้ท่านต้องระเห็จออกไปคือใคร ทำไม
ระยะเวลาในการดำเนินเรื่องนานประมาณ ๒ ชั่วโมงครึ่ง ไม่
มีใครลุกขึ้นค่อนข้างเงียบสงบ ผู้ชมให้ความร่วมมือในการชมละครด้วยดี
สิ่งที่น่ารำคาญในการชมก็คือ คนใหญ่คนโตที่นั่งข้างพูดโทรศัทพ์ตลอดเวลา ไม่รู้มาทำไมสิน่า ไม่มีมารยาทในการชมละครเวทีเลย (เซ็งจริงๆ) และที่ไม่เหมาะไม่ควรก็คือ คุณพ่อคุณแม่มือใหม่พาลูกอายุไม่ถึงขวบมาดูละครด้วย เด็กก็คือเด็ก นั่งนานขนาดนั้น ประเดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่หยอกลูก ประเดี๋ยวยกลูกขึ้นๆ ลง ๆ
ที่น่าประทับใจก็คือขณะที่จัดงานนี้เป็นช่วงแพร่กระจายของไข้หวัด ๒๐๐๙ ด้วย เจ้าหน้าที่ก็มาแจกหน้ากากให้แก่ทุก และทุกคนก็ไม่หวั่นไข้หวัด ๒๐๐๙ รึว่า ทุกคนคิดว่าอยู่ใกล้เภสัชกรแล้วจะไม่เป็นไร ?
แฟนหนังสืออาจารย์มาเต็มเลยครับพี่ สบายดีไหมครับ เคยอ่านเรื่องอาจารย์แล้วทึ่งมากๆๆ
สวัสดีค่ะ ขอบคุณค่ะที่แวะมา สบายดีค่ะ แต่หัวยุ่งวุ่นวาย
จึงละเลยการบันทึกไป หลายๆเรื่อง เมื่อคิดจะเขียนลืมความรู้สึกและอารมณ์
ช่วงนั้นไปแล้ว ดีแต่ว่าได้เก็บภาพไว้ค่ะ แล้วอาจารย์สบายดีมั้ยคะ
สบายดีครับ แต่เทอมนี้สอนเยอะมากครับอาจารย์
สวัสดีค่ะ
สอนเยอะก็ยังดีกว่าไม่มีให้สอนค่ะ (หมายถึงเด็กๆที่จบออกมายังไม่มีงานทำ) เป็นกำลังใจค่ะ
สวัสดีค่ะครูคิม ครูภาทิพก็เช่นกันค่ะ รู้จักท่านจากหนังสือคู่สร้างคู่สม
อีกคนหนึ่งที่ประทับใจมากเช่นกัน คือ หมอต้วง คุณหมอนักบิน วันที่ดูจากรายการ ค้นคนค้น ประทับใจมาก คนอะไรทั้งเก่งและแสนดี มีคำพูดคมคายมากมายที่อยากจะเขียนถึง แต่พอผ่านมาหลายวัน ความจำก็สั้นสิ้นดี