คำแผลงในสามัคคีเภทคำฉันท์ คำแผลง ได้แก่ คำที่เปลี่ยนจากอักษรตัวเดิมให้มีลักษณะต่างไป แต่ความหมายยังคงเดิม เพราะต้องการให้มีความไพเราะทางภาษาและมีถ้อยคำใช้มากยิ่งขึ้น คำแผลงที่มีในเรื่องสามัคคีเภทคำฉันท์มีดังนี้ แผลงสระ ได้แก่ การเปลี่ยนสระรูปหนึ่งไปเป็นอีกรูปหนึ่ง เช่น โอ เป็น เอา เช่น โอรส เป็น เอารส โอ เป็น อุ เช่น โอรส เป็น อุรส รโหฐาน เป็น รหุฐาน โมห เป็น มุห อะ เป็น อุ เช่น มหุต เป็น มุหุต อุ เป็น อู เช่น พยุห เป็น หยูห มธุร เป็น มธูร อุ เป็น โอ เช่น บุริส เป็น โปริส อุ เป็น เอา เช่น ปุโรหิต เป็น เปาโรหิต อี เป็น เอีย เช่น ทีฆ เป็น เทียรฆ เอ เป็น เอา เช่น เสวน เป็น เสาวน โอะ เป็น อุ เช่น จง เป็น จุ่ง แผลงพยัญชนะ ได้แก่ การเปลี่ยนพยัญชนะจากตัวหนึ่งไปเป็นอีกตัวหนึ่ง เช่น ภิญโญ เป็น ภิยโย ชีวิต เป็น ชิพิต วาจา เป็น พาจา วจี เป็น พจี วิริยยุทธ เป็น พีริยยุทธ แผลงวรรณยุกต์ ได้แก่ การเปลี่ยนรูปหรือเสียงของวรรณยุกต์จากรูปหนึ่งไปเป็นอีกรูปหนึ่ง เช่น จง เป็น จุ่ง พยุห์ เป็น พยู่ห์
ควรมีคำศัพท์ให้มากกว่านี้
แค่นี้ก็มีความรู้แล้วไอ้ควาย