ดวงแกร่ง เพราะกรรมดี

ฤๅฟ้าดินกำหนดรันทดเศร้า

เหตุใดเราดวงตกวิโยคแสน

ไม่มีเงินไม่มีงานซ้ำขาดแฟน

ช่างยากแค้นเสียจริงพึ่งพิงใคร

 

เดินหางานผ่านต้นไม้ร่มใบหนา

ช่างเมื่อยล้าเหลือเกินเดินไม่ไหว

เข้าไปขอพักพิงอิงร่มไทร

ยายบอกให้นั่งเสื่อเผื่อดูดวง

 

ท่าทางจะมีทุกข์ไม่สุขสันต์

ใบหน้านั้นยายทักทุกข์หนักหน่วง

ไม่สดชื่นเหมือนคนเที่ยวทั้งปวง

น่าเป็นห่วงจังเลยเผยความมา

 

ดูลายมือชะตาอับรับดูไพ่

ดวงตกไปต้องซ่อมเสริมแล้วหนา

ต้องซื้อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไปบูชา

อนิจจาพ่อคุณให้อุ่นใจ

 

ค่าดูหมอสองร้อยค่อยควักจ่าย

ให้หลานชายโชคช่วยให้สดใส

ได้อยู่ดีกินดีแต่นี้ไป

มีงานใหม่แฟนใหม่สุขใจเอย...

 

เดินผ่านลานวัดพบคนดูดวงนึกในใจ

เออน้อคนเราเวลาดวงชะตาตกอับ

ไร้ที่พึ่งพิง เดินมาพบหมอดูได้พูดคุย

ให้หายคลายสบายใจก็ยังดี เป็นที่พึ่ง

ทางใจอย่างหนึ่งได้เหมือนกัน แต่ก็นั่นแหละ

ตามหลักธรรม กฏแห่งกรรม ทำดีย่อมได้ดี

หากเราคิดดี ทำดี เจรจาดี ไปหาคนดีเสมอๆ

อยู่ในแวดวงของคนดี สิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัย

ชีวิตเราย่อมได้ดีไม่มีช่องทางตกอับ แต่หากเรา

คลุกคลีกับสิ่งไม่ดี อบายมุข คนชั่ว แล้วหวัง

โชควาสนาหล่นโดนตัวนั้นก็คงยาก ดังนั้นชีวิต

เราอยู่ที่เรากำหนด ดวงชะตาย่อมพลิกผันได้

เพราะเหล่าพระยามารกลัวคำสอน

สำหรับผู้บำเพ็ญบุญบารมีแล้วไซร้

เขามิอาจกล้ำกรายทำร้าย

ต่อผู้นั้นได้...เรียกว่า"ดวงแกร่งเพราะทำดี"...จบ