ต้นกำเนิดของท้องฟ้าเเละพื้นดิน แบบคนจีน

guangming
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

盘古开天地 (Pan Gu kai tian di)

ตำนานผานกู่ เบิกฟ้าผ่าพิภพ




       ก่อนที่มนุษยชาติจะถือกำเนิด ฟ้าและดินได้หลอมรวมเข้าด้วยกัน ทั่วสี่ทิศล้วนมืดมิด มีสภาพคล้ายไข่ไก่ บรรพบุรุษของมวลมนุษย์ นามว่า 盘古 ผานกู่ (Pan Gu) ได้ถือกำเนิดขึ้นในนี้เอง

       18,000 ปีผ่านไป ผานกู่ผู้รู้แจ้งทุกสรรพสิ่ง ทรงพลังไร้ขีดจำกัด ก็ได้ตื่นขึ้นมาเนื่องจากมองไม่เห็นอะไรเลย ผานกู่จึงบันดาลโทสะ คว้าขวานที่เกิดมาคู่กับเขา นำมาเหวี่ยงไปเบื้องหน้าสุดแรง เสียงครืนครั่นพลันดัง “ไข่ไก่ฟองใหญ่” ได้ปริแตก แล้วส่วนที่ใสและเบา(ไข่ขาว)ก็ได้ลอยขึ้นไป ค่อยๆกลายเป็นท้องฟ้า ส่วนที่หนักและขุ่นข้น(ไข่แดง)ก็ได้จมลง และค่อยๆจับตัวกันเป็นแผ่นดิน

        ผานกู่เกรงว่าผืนฟ้าและแผ่นดินจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง จึงยืนหยัดอยู่ตรงกลาง ใช้เท้าเหยียบแผ่นดิน ใช้ศีรษะยันแผ่นฟ้า ท้องฟ้าสูงขึ้นวันละหนึ่งจ้าง(2 เมตรเศษ) แผ่นดินหนาขึ้นวันละหนึ่งจ้าง ร่างกายของผานกู่ก็เปลี่ยนแปลงไปตามการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดิน

        ฟ้ากับดินที่ผานกู่ไปขั้นไว้นั้น ฟ้าเปรียบได้กับเพศชาย เรียกว่า หยาง(阳Yang) ซึ่งแสดงถึงความอบอุ่น แสงสว่างตรงข้ามกับหยิน(阴Yin)ซึ่งเปรียบได้เหมือนเพศหญิง ซึ่งแสดงถึงความมืดและความหนาวเย็นนั่นเอง

        ผานกู่ยันฟ้าเหยียบดินอยู่เช่นนั้นตลอดเวลา จนมาภายหลัง ยามเมื่อองค์ประกอบของฟ้าดินเริ่มคงสภาพ ผานกู่ก็ล้มลงสิ้นชีวิต ยามใกล้สิ้นลม ผานกู่ได้แปรลมหายใจเข้าออกของตนให้กลายเป็นสายลมและหมู่เมฆ แปรเสียงเป็นฟ้าแลบฟ้าร้อง แปรตาซ้ายเป็นตะวัน ตาขวาเป็นจันทรา เส้นผมและหนวดเคราแปรเป็นดวงดาว แขนขาแปรเป็นเสาสุดเขตแดนทิศทั้งสี่ อวัยวะภายในทั้งห้า(ปอด , ตับ , ม้าม , หัวใจ , ไต)แปรเป็นขุนเขาทั้งห้า(ขุนเขาเแห่งทิศเหนือเหิงซาน ทิศใต้เหิงซาน(เขียนคนละตัวกัน) ทิศตะวันออกไท่ซาน ทิศตะวันตกฮว๋าซาน ใจกลางซงซาน) โลหิตแปรเป็นแม่น้ำหวงโหและแยงซีเกียง เนื้อกลายเป็นดินสำหรับทำนา หยาดเหงื่อบนร่างแปรเป็นต้นไม้ใบหญ้า สร้างความเขียวชอุ่มแก่แผ่นดิน

        ส่วนคนเราแปรมาจากตัวพยาธิ เห็บ หมัด ที่แทรกอยู่ในตัวผานกู่ ส่วนแขนขาลำตัวที่กลายมาเป็นภูเขาเทือกเขาเปรียบเสมือนเสาที่คอยค้ำยันฟ้ากับดินไว้ ภูเขาที่สำคัญที่สุดคือด้านตะวันออกและตะวันตก ภูเขาด้านตะวันออกมีชื่อว่า ไทซาน (泰山 Tai shan) ซึ่งเป็นภูเขาที่มีอยู่จริงตามภูมิศาสตร์ของจีน ผู้ที่ดูแลรักษาภูเขาแห่งนี้มีชื่อว่า มูคุง (Mu-Kung) ผู้เป็นใหญ่แห่งหยาง และเทพเจ้าแห่งความเป้นอมตะ ส่วนภูเขาด้านตะวันตกมีชื่อว่า คุนลุน (昆仑Kun-lun) หรือเรียกว่า คุนลุ้น ภูเขาสูงเสียดฟ้าและหยั่งรากลึกลงไปในดิน เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเหลืองและเป็นที่สถิตอยู่ของเทพเจ้าหลายองค์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน 今日汉语 Chinese for today



ความเห็น (0)