ขัน..มีไว้ใส่อมยิ้ม
คุณครูนั่งทานข้าวในห้องเรียนตอนเช้า
- น้อง..คุณครู.....หนูเอา...หน้ากากอนามัยมาฝาก
- ครูหยุดทานข้าวมองไปที่น้อง..ที่กำลังดึงหน้ากากอนามัย..ออกมาจากปากตัวเอง แล้วเอายื่นให้ครู
- ในใจครูนึกขันในความไม่รู้เรื่องรู้ราว..แต่จริงใจเหลือเกิน.....อยากดุเขาจริงๆ
- คุณครูหนูเอา....มาฝาก เสียงของเขาบ่งบอกความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีนัก....เมื่อเห็นคุณครูเงียบเฉย แล้วพูดว่า "มันใช่หรือ...?.."
- น้อง....ทำสีหน้าไม่ค่อยดี พูดกึ่งจะร้องไห้..ยืนยันว่า.."ใช่"หนูเอามาฝาก...
- ครูถามมันใช่หรือ..?น้องเอิร์ท.....ครูลากเสียงยาวๆ
- น้องเอิร์ทตอบ.......ใช่แม่เอิร์ทเป็นหมออันนี้แหละหน้ากากอนามัย..........โอ๊ะ..โอ
หน้ากากอนามัยนะใช่แล้ว แต่อันที่หนูจะเอาให้ครูน่ะมันไม่ใช่....ครูพูดจบแล้วดึงตัวเขาเข้ามากอดพร้อมกับคลำไปที่ตัว กระเป๋าของเขา อันที่หนูจะเอาให้ครูนะอยู่ตรงนี้ อันใหม่ที่ยังไม่ได้ใช้นี่ต่างหากใช่ไหม....?
- "น้องเอิร์ทตอบใช่"กว่าจะได้คำตอบที่ถูกต้อง และใช่..จริงๆ ............
- พอตกเย็นคุณครูเล่าให้ผู้ปกครองน้องเอิร์ทฟัง.....หัวเราะก๊าก....บอกว่าที่ให้ฝากคุณครูนะ ๑ แพ็ค อยู่ในกระเป๋านั่นแหละ..........................
